Instytut Pamięci Narodowej - wersja tekstowa
Śledztwo w sprawie bezprawnego pozbawienia wolności gen. Kazimierza Tumidajskiego, pseud. Marcin - Komendanta Okręgu Lubelskiego Armii Krajowej, , w dniu 1 sierpnia 1944 r. w Lublinie - wersja graficzna tekstu
oraz w sprawie pozbawienia go życia w trakcie zabiegu tzw. sztucznego dokarmiania przez funkcjonariuszy NKWD dokonanego w dniu 4 lipca 1947 r., w Skopinie ( b. ZSRR ). sygn. akt S 9/00/Zk
W realizowanym planie śledztwa postawiono trzy wersje śmierci generała. W pierwszej z nich przyjęto, iż zgon nastąpił w wyniku zabójstwa, przy czym do pozbawienia go życia mogło dojść: - w wyniku realizacji z góry powziętego przez funkcjonariuszy NKWD zamiaru zabójstwa, za czym przemawia szereg ustalonych okoliczności - wskutek realizacji zamiaru nagłego zabójstwa, który mógł powstać u funkcjonariusza NKWD dopiero w trakcie dokonywania zabiegu tzw. sztucznego dokarmiania. Według drugiej założonej w planie śledztwa wersji zdarzenia, mogło dojść do nieumyślnego spowodowania śmierci gen. K. Tumidajskiego w trakcie dokonywania przez funkcjonariuszy NKWD tzw. zabiegu sztucznego dokarmiania. Funkcjonariusz NKWD mógł przypadkowo, nieumyślnie wprowadzić do tchawicy rurę, przez którą podawano pokarm, w następstwie oporu stawianego przez generała . Najmniej prawdopodobną wersją jest trzecia z przyjętych hipotez, zakładająca, iż w trakcie zabiegu dokarmiania doszło do nagłego zgonu generała w następstwie zawału serca. Taką przyczynę jego śmierci podano w oficjalnej dokumentacji lekarskiej NKWD.
W świetle tak postawionych wersji śledczych, przytoczyć należy treść wywołanej opinii sądowo – lekarskiej.Według niej, najbardziej prawdopodobną przyczyną zgonu gen. K. Tumidajskiego było uduszenie jako następstwo wprowadzenia pokarmu do płuc zamiast do żołądka w trakcie przymusowego dokarmiania. Biorąc pod uwagę całokształt ustaleń śledztwa, przyjąć należy, iż najbardziej prawdopodobną wersją śmierci gen. K. Tumidajskiego jest zbrodnicze działanie funkcjonariusza NKWD w zamiarze bezpośrednim pozbawienia go życia.
W ostatnim okresie przeprowadzono szereg czynności procesowych. W szczególności powołać należy zeznania świadków: Stanisława W., Anny K., Jerzego S., Piotra M., Zofii B., Marii J. W wyniku tych czynności uzyskano relacje świadków zarówno co do okoliczności bezprawnego aresztowania gen. K. Tumidajskiego w dniu 1 sierpnia 1944 r. oraz jego pobytu w obozie jenieckim w Diagielewie, jak i w zakresie informacji wskazujących na dalsze źródła dowodowe. Zabezpieczono i poddano oględzinom, szereg dokumentów , w tym materiały fotograficzne. Kontynuowane są dalsze czynności procesowe.
17 października 2003
Data modyfikacji: 19 grudnia 2006
Zawartość działu
|
|
|
|
ostatnia aktualizacja serwisu: 19.11.2008
liczba osób, które odwiedziły nasz serwis: 14.829.947
Adres:
Instytut Pamięci Narodowej - wersja tekstowa
ul. Towarowa 28, 00-839 Warszawa
e-mail: |sekretariat.ipn@ipn.gov.pl|
© 2000-2008 Instytut Pamięci Narodowej - wersja tekstowa.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Przy wykorzystywaniu materiałów wymagane jest podanie źródła.