a) zbrodni wojennej stanowiącej zbrodnię przeciwko ludzkości popełnionej poprzez naruszenie prawa międzynarodowego przez przedstawicieli władzy państwa niemieckiego, a polegającej na bezprawnym pozbawieniu wolności w dniu 21 kwietnia 1944 r. w Bliżycach Stanisława N. i poddaniu go nieludzkiemu traktowaniu poprzez umieszczenie go w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen,
- w stosunku do sprawców kierowniczych, podżegaczy i pomocników - umorzono wobec stwierdzenia, iż postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone
- w stosunku do sprawców – umorzono wobec ich niewykrycia
b) wskazania w dniu 22 września 1942 r. w Radomiu przez Stanisława S. w raporcie złożonym policji niemieckiej, Stanisława N. jako czynnego członka sił oporu organizacji działającej na terenie gminy Lelów, w wyniku czego został on aresztowany w dniu 21 kwietnia 1944 r. i umieszczony w obozie koncentracyjnym
- umorzono wobec stwierdzenia, iż uchylono karalność tego czynu ustawą z dnia 27 kwietnia 1956 r. o amnestii
|
|