• Akt oskarżenia przeciwko Edwardowi A., Janowi B., Janowi P., Tadeuszowi M., Stanisławowi M., Marianowi B., Stanisławowi D., Stanisławowi J., Janowi N., Henrykowi P., Ryszardowi S., Stanisławowi J., Ryszardowi K., Aleksandrowi C., Andrzejowi D. Markowi G.
  W dniu 23 września 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim akt oskarżenia przeciwko Edwardowi A., Janowi B., Janowi P., Tadeuszowi M., Stanisławowi M., Marianowi B., Stanisławowi D., Stanisławowi J., Janowi N., Henrykowi P., Ryszardowi S., Stanisławowi J., Ryszardowi K., Aleksandrowi C., Andrzejowi D., Markowi G. oskarżonym o to, że: w dniu 13 lutego 1982 roku w Wierzchowie, będąc funkcjonariuszami Służby Więziennej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami Służby Więziennej, przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcali się psychicznie i fizycznie – poprzez bicie i kopanie po całym ciele, grożenie pobiciem oraz używanie słów powszechnie uznanych za obelżywe – nad pozostającymi w przemijającym stosunku zależności internowanymi, co stanowiło zbrodnię przeciwko ludzkości i zbrodnię komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 207 § 1 kk i art. 231 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk oraz art. 190 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN - KŚZpNP.
   
• Akt oskarżenia przeciwko Czesławowi K.
  W dniu 28 kwietnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa akt oskarżenia przeciwko Czesławowi K. oskarżonemu o to, że: w dniu 11 lipca 1985 roku w Warszawie, działając jako funkcjonariusz publiczny państwa komunistycznego będąc Ministrem Spraw Wewnętrznych dopuścił się zbrodni komunistycznej polegającej na zastosowaniu represji – w postaci dyskryminacji wyznaniowej – w ten sposób, że przekraczając swoje uprawnienia wydalił ze służby porucznika Romualda K. z Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Koszalinie rozkazem personalnym nr 02190 z dnia 11 lipca 1985 roku na podstawie art.65 ust.2 pkt 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 roku o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej z uwagi na ważny interes służby, pomimo, iż rzeczywistą podstawą wydalenia pokrzywdzonego było wysłanie córki do I Komunii Świętej, czym działał na szkodę pokrzywdzonego, co stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w czasie jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art.231 § 1 kk i art. 194 kk w związku z art.11 § 2 kk oraz w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN-KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Januszowi K., Henrykowi D.
  W dniu 9 stycznia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Choszcznie akt oskarżenia przeciwko Januszowi K., Henrykowi D. oskarżonym o to, że w dniu 4 maja 1984 roku w Choszcznie jako funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa, Rejonowego Urzędu Sprawa Wewnętrznych w Choszcznie, działając wspólnie i w porozumieniu, przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, że stosując represje znęcali się fizycznie i psychicznie nad pozostającym w przemijającym stosunku zależności Józefem B., zatrzymanym za wywieszenie  krzyży katolickich w zakładzie pracy, poprzez kilkakrotne uderzenie go łokciem w okolicę żeber, wielokrotne uderzanie pałką gumową po barkach, głowie i nogach oraz kierowanie pod jego adresem groźby spowodowania przez Służbę Bezpieczeństwa zwolnienia pokrzywdzonego z pracy, czym dopuścił się zbrodni komunistycznej, tj. o przestępstwo z art. z art. 231 § 1 kk i art. 207 § 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Lechowi K.
  W dniu 8 stycznia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim akt oskarżenia przeciwko Lechowi K., oskarżonemu o to, że w dniu 13 grudnia 1981 roku w Gorzowie Wlkp. jako funkcjonariusz publiczny państwa komunistycznego – Komendant Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej, dopuścił się zbrodni komunistycznej, polegającej na zastosowaniu represji w postaci dyskryminacji za przekonania polityczne, w ten sposób, że przekraczając swoje uprawnienia wydalił ze służby w trybie dyscyplinarnym, rozkazem personalnym starszego sierżanta Tadeusza Dz. z Wydziału Ruchu Drogowego tutejszej Komendy Wojewódzkiej MO i obniżył mu stopień do kaprala MO z powodu odmowy wykonania przez niego w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku bezprawnego rozkazu zatrzymania o tej porze osoby zakwalifikowanej przez Służbę Bezpieczeństwa do internowania, w razie potrzeby sforsowania drzwi wejściowych do jej mieszkania siłą oraz kwestionowania legalności tego polecenia, jak też z uwagi na wcześniej głoszone przez wyżej wymienionego funkcjonariusza milicji poglądy, w tym odmowę użycia broni palnej w razie otrzymania specjalnych rozkazów i przekonanie o konieczności prowadzenia dialogu pomiędzy władzą a społeczeństwem, pomimo tego, iż wydając rozkaz personalny o wydalenie tego funkcjonariusza ze służby wiedział o tym, że zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami kodeksu postępowania karnego, wejście do lokalu mieszkalnego i zatrzymanie osoby po godzinie 22.00 możliwe było jedynie w wypadkach niecierpiących zwłoki, co w tym przypadku nie miało miejsca, zaś dekret wojennym, z uwagi na jego nieopublikowanie w Dzienniku Ustaw nie wszedł jeszcze w życie, czyn działał na szkodę pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi S., Zdzisławowi M., Stefanowi J.
  W dniu 18 czerwca 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim, akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi S., Zdzisławowi M., Stefanowi J., oskarżonym o to, że w dniach 1 września i 4 października 1982 roku w Gorzowie Wielkopolskim, jako funkcjonariusze Wydziału V Służby Bezpieczeństwa, zajmującego się zwalczaniem opozycji, miejscowego Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych, a więc funkcjonariusze państwa komunistycznego, działając w porozumieniu ze sobą oraz czynem ciągłym, będącym dwukrotnie przesłuchani w charakterze świadków w toku postępowania karnego prowadzonego przez gorzowską Prokuraturę Rejonową, a następnie Sąd Wojewódzki – II Wydział Karny przeciwko działaczowi zdelegalizowanego NSZZ „ Solidarność” Jarosławowi R., po uprzednim pouczeniu ich o odpowiedzialności karnej za składnie fałszywych zeznań, złożyli nieprawdziwe zeznania dotyczące aktywnego udziału wyżej wymienionego w demonstracji ulicznej pod Katedrą w dniu 31 sierpnia 1982 roku, uzasadniające przedstawienie Jarosławowi R. zarzutu popełnienia przestępstwa określonego w art. 282 kk z 1969 roku, pomimo tego, że wówczas go tam nie było, gdyż przebywał wspólnie z innymi osobami w mieszkaniu Teresy K., wiedząc również o tym, że zgodnie z obowiązującym dekretem z dnia 12 grudnia 1981 roku o stanie wojennym i dekretem z tego samego dnia o postępowaniach szczególnych w sprawach o przestępstwa i wykroczenia w czasie obowiązywania stanu wojennego, w związku z zastosowaniem trybu doraźnego Jarosław R. zostanie obligatoryjnie tymczasowo aresztowany, a następnie skazany na karę bezwzględną pozbawienia wolności, udzielając w ten sposób pomocy organom wymiaru sprawiedliwości państwa komunistycznego do jego długotrwałego pozbawienia wolności wyłącznie z powodów politycznych, czym działali na szkodę wyżej wymienionego dopuścili się zbrodni komunistycznej określonej w art.233 § 1 kk w zw. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 189 § 2 kk i art. 11§ 2 kk oraz z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 18 września 2008 roku Sąd Rejonowy w Gorzowie Wlkp. skazał oskarżonych na kary po 1 roku i 3 miesiące pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Kazimierzowi L.
  W dniu 15 listopada 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Szczecinie w skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Kazimierzowi L., oskarżonemu o to, że pod koniec 1951 roku, będąc funkcjonariuszem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Koszalinie, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że zmusił do wejścia do budynku miejscowej Fabryki Zapałek oraz fizycznie i psychicznie znęcał się nad pozostającym w przemijającym stosunku zależności Ryszardem W., poprzez kilkakrotne uderzenie go w głowę oraz grożenie mu bronią palną, tj. o przestępstwa z art. 231 § 1kk i art. 207 § 1 kk w z art.11 § 2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 11 maja 2007 roku Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 2 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Michałowi K.
  W dniu 27 kwietnia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Michałowi K. oskarżonemu o to, że : w okresie od kwietnia do maja 1947 roku w Koszalinie, pełniąc obowiązki oficera Oddziału Informacji Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Koszalinie w stopniu kapitana, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że – w celu zmuszenia do podjęcia współpracy w charakterze tajnego informatora – groził Jerzemu J. pozbawieniem życia oraz uderzał go rękojeścią pistoletu w okolice lewego ucha, powodując obrażenia ciała w postaci pourazowego zapalenia ucha środkowego, które naruszyły czynności uszkodzonego narządu na okres dłuższy niż siedem dni, tj. o przestępstwo z art. 191 §1 kk., art. 231 § 1 kk. i art. 157 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk. w związku z art.2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 26 września 2007 roku Wojskowy Sąd Garnizonowy Bydgoszczy skazał oskarżonego na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę na podstawie art.5 ust.1 pkt. 1 a Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii złagodził o połowę, tj. do roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Antoniemu Dz.
  W dniu 26 lutego 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Prezesowi Zarządu Spółdzielni Pracy Poligrafii i Rzemiosł Artystycznych „Intropol” w Koszalinie Antoniemu Dz., oskarżonemu o to, że w dniu 28 stycznia 1982 roku w Koszalinie przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, iż zwolnił w trybie dyscyplinarnym bez uprzedniego uzyskania wymaganej zgody Rady Nadzorczej Spółdzielni Pracy Poligrafii i Rzemiosł Artystycznych „Intropol” w Koszalinie działacza Związku Zawodowego „Solidarność” Jerzego O. będącego członkiem tej rady, przy czym zwolnienie to było formą represji w związku z prowadzoną przez niego działalnością związkową, co stanowiło naruszenie prawa do zrzeszania się i swobodnej działalności w związkach zawodowych, czym dopuścił się popełnienia zbrodni komunistycznej na szkodę Jerzego O., tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1969 roku w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2007 roku Sąd Rejonowy w Koszalinie umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 1 ust. 1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Wacławowi K. i Wacławowi S.
  

  W dniu 12 lutego 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Białogardzie akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Wacławowi K. i Wacławowi S. byłym członkom Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard.

  Jan D. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 28 sierpnia 1985 roku w Białogardzie jako członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1261/85 przeciwko obwinionej Grażynie Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Grażynę Sz. za winną zarzucanego jej wykroczenia z art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionej nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniona w dniu 7 sierpnia 1985 roku uczestniczyła we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego w związku z tym nie zorganizowała ani nie kierowała zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Grażynę Sz. bezprawnie wolności w okresie od dnia  25 listopada 1985 roku do dnia 25 lutego 1986 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionej, co stanowi zbrodnię komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art.189 § 2 kk. w zw. z art. 11§2 kk. oraz w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP. 

  Wacław K. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 2 września 1985 roku w Białogardzie jako członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1367/85 przeciwko obwinionemu Andrzejowi Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Andrzeja Sz. za winnego zarzucanego mu wykroczenia art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionego nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniony w dniu           31 sierpnia 1985 roku uczestniczył we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego w związku z tym nie zorganizował ani nie kierował zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Andrzeja Sz. bezprawnie wolności w okresie od daty wydania orzeczenia od dnia 2 grudnia 1985 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionego, co stanowi zbrodnie komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art.189 § 2 kk. w zw. z art. 11§2 kk. oraz w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP. 
  
  Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2008 roku Sąd Rejonowy w Białogrodzie uznał oskarżonych :
  Jana Dawlidowicza za winnego popełnienia czynu z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP oraz uniewinnił go w części dot. popełnienia czynu z      art.189 § 2 kk,
  Wacława Kobę za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. o czyn z 231 § 1 kk i art. 189 § 2 kk w zw. art.11§ 2 kk oraz art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP
  Wacława Sobienia za winnego z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP oraz uniewinnił go w części dot. popełnienia czynu z art. 189§ 2 kk.
  Sąd przy zastosowaniu art. 1 ust.1 ustawy o amnestii umorzył sprawę przeciwko Janowi D. i Wacławowi K. Wacławowi S. na podstawie art. 1 ust.1 ustawy o amnestii umorzył postępowanie dot. popełnienia przez niego tylko czynu z art. 231 § 1 kk, zaś za popełnienie drugiego czynu z art. 231 § 1 kk i art. 189 § 2 kk i inne na podstawie art. 189 § 2 kk wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą na podstawie ustawy o amnestii obniżył do 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 60 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk zawiesił tytułem próby na okres 3 lat.

  Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2008 roku Sąd Okręgowy V Wydział Karny Odwoławczy w Koszalinie uchylił w całości wyrok Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 14 stycznia 2008 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
  
   

• Akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi M.
  W dniu 10 stycznia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi M., oskarżonemu o to, że w okresie od 10 listopada do grudnia 1982 roku w Koszalinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami Służby Bezpieczeństwa w Koszalinie, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym, a następnie tymczasowo aresztowanym i pozostającym w przemijającym stosunku zależności członkiem organizacji niepodległościowej „Front Demokratyczny” Stanisławem D., poprzez bicie go rękami w tył szyi, łokciem pod żebra oraz kierowanie pod jego adresem gróźb bezprawnych, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art.207 § 1kk i w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN–KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Jerzemu C.
  W dniu 06 września 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Jerzemu C. oskarżonemu o to, że w dniu 11.09.1987 r. i 18.11.1987 r. w Koszalinie pełniąc obowiązki dyrektora Wydziału Społeczno – Administracyjnego byłego Urzędu Wojewódzkiego w Koszalinie przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że przy wydaniu decyzji zakazującej założenia i działalności Międzyregionalnej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” Pomorza Środkowego Koszalin – Słupsk, przyjął w sposób bezprawny przy wydaniu tej decyzji przepisy o stowarzyszeniach, co stanowi formę naruszenia jednego z podstawowych praw człowieka, a mianowicie prawa do zrzeszania się i swobodnej działalności w związkach zawodowych. Decyzja ta stanowiła podstawę do stosowania dalszych represji wobec osób zaangażowanych w działalność związkową, czym działał na szkodę Franciszka S. i Tadeusza W., tj. o czyn z art. 231 § 1 kk.
  Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2006 roku Sąd Rejonowy w Koszalinie, umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt.11 kpk w związku z art.1 ust.1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi B.
  W dniu 5 grudnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Romanowi B. oskarżonemu o to, że : w październiku 1984 roku w Koszalinie i Kłosie, będąc funkcjonariuszem SB działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcał się psychicznie nad działaczem podziemnej „Solidarności” Czesławem U., w ten sposób, że zmusił go do wejścia do prywatnego samochodu, a następnie wywiózł do lasu, gdzie kierował wobec jego osoby oraz członków najbliższej rodziny bezprawne groźby celem uzyskania określonych informacji tj. o przestępstwo z art.231 §1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 12 października 2006 roku Sąd Rejonowy w Koszalinie skazał oskarżonego na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 4 lat.
  Wyrokiem z dnia 20 marca 2006 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 12 października 2006 roku w ten sposób, iż z opisu czynu wyeliminował ustalenie, iż jest to zbrodnia przeciwko ludzkości. W związku z tym umorzył przedmiotową sprawę na podstawie amnestii.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi W. i Edwardowi Ż.
  W dniu 6 czerwca 2005 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Białogardzie akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi W. i Edwardowi Ż. oskarżonym o to, że w okresie od 14 kwietnia 1951 r. do 11 maja 1951 r. w Białogardzie znęcali się fizycznie nad aresztowanym Sylwestrem D. w ten sposób, że podczas wielokrotnych przesłuchań kazali mu wykonywać ciężkie ćwiczenia fizyczne tj. o przestępstwo z art. 231 §1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 9 listopada 2005 roku Sąd Rejonowy w Białogardzie skazał Mieczysława W. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na okres 3 lat.
  Postanowieniem z dnia 12 września 2007 roku Sąd Rejonowy w Białogardzie umorzył postępowanie przeciwko Edwardowi Ż. na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk z powodu śmierci oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Marianowi P.
  W dniu 10 stycznia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Świebodzinie akt oskarżenia przeciwko Marianowi P. oskarżonemu to, że w okresie od 17 października 1948 roku do grudnia 1950 roku jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Świebodzinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami, znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym osobami, w ten sposób, że bił ich wielokrotnie kablem elektrycznym po plecach, nerkach i udach, kopał po całym ciele, zmuszał do wielogodzinnego siedzenia na nodze odwróconego taboretu, nadto umieszczał ich w wilgotnym zimnym i pozbawionym oświetlenia karcerze oraz znieważał słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo zart. 231 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 10 października 2005 roku Sąd Rejonowy w Świebodzinie skazał oskarżonego Mariana P. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Dionizemu M. i Andrzejowi W.
  W dniu 27 lutego 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Dionizemu M. i Andrzejowi W. oskarżonym o to, że : w dniu 25 października 1984roku w Koszalinie i Jamnie, będąc funkcjonariuszami SB działając wspólnie i w porozumieniu, przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcali się psychicznie nad działaczem podziemnej "Solidarności" Tadeuszem W., poprzez zmuszenie go do wejścia do służbowego samochodu, a następnie wywiezienie do lasu, gdzie kierowali wobec jego osoby oraz członków najbliższej rodziny groźby pozbawienia życia, celem uzyskania określonych informacji tj. o przestępstwo z art. 231 §1 kk i inne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi K. i Wiesławowi S.
  W dniu 27 marca 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Romanowi K. i Wiesławowi S. oskarżonym o to, że: w dniu 18 sierpnia 1988 roku w Koszalinie, będąc funkcjonariuszami SB, działając wspólnie i w porozumieniu, przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcali się fizycznie nad działaczem podziemnej „Solidarności” Tadeuszem W. poprzez bicie go rękami po klatce piersiowej i nogach oraz kopanie po całym ciele, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania obrażeń ciała, określonych w art.157 § 1 kk, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2007 roku Sąd Rejonowy w Koszalinie uniewinnił oskarżonych od zarzucanych im aktem oskarżenia czynów.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi S.
  W dniu 17 maja 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Janowi S. oskarżonemu o to, że: w okresie od 21 października 1948 roku do 28 stycznia 1949 roku, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami, znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym Andrzejem K. w ten sposób, że w trakcie prowadzonych wielogodzinnych przesłuchań bił go rękoma po głowie, kopał po tułowiu, zmuszał do siedzenia na nodze odwróconego taboretu, a uderzając metalowym przedmiotem wybił mu jeden ząb, ponadto groził pozbawieniem życia jemu oraz jego najbliższej rodzinie, tj. o przestępstwo z art. 247 §1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 27 września 2006 roku Sąd Rejonowy w Poznaniu uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu.
  Wyrokiem z dnia 22 lutego 2007 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 27 września 2006 roku o uniewinnieniu oskarżonego.