• Akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi Z.
  W dniu 23 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi Z. oskarżonemu o to, że:
  I. w okresie od 26 stycznia do 30 stycznia 1950 roku w Poznaniu, jako funkcjonariusz tamtejszego WUBP, przekraczając swoje uprawnienia przysługujące funkcjonariuszowi na stanowisku referenta śledczego wykonującemu czynności procesowe w toku śledztwa prowadzonego przeciwko pozbawionemu wolności Kazimierzowi S., członkowi podziemnej organizacji „Armia Krajowa – Zawisza”, działającej na terenie Krobi i okolic, w celu uzyskania określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie nad wyżej wymienionym pokrzywdzonym w ten sposób, że przesłuchując go w charakterze podejrzanego co najmniej dwukrotnie zmuszał go do długotrwałego opierania się w pozycji stojącej o ścianę z wysuniętymi do tyłu nogami, na skutek czego doprowadził go do utraty przytomności z powodu fizycznego wyczerpania, popełniając w ten sposób na jego szkodę zbrodnię komunistyczną w formie stosowania represji polegającej na naruszeniu prawa do nietykalności cielesnej i prawa do humanitarnego traktowania w trakcie prowadzonego śledztwa i pozbawienia wolności, tj. o przestępstwo z art.231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN- KŚZpNP.
  II. w dniu 31 stycznia 1950 roku w Poznaniu, jako funkcjonariusz tamtejszego WUBP, przekraczając swoje uprawnienia przysługujące funkcjonariuszowi na stanowisku referenta śledczego wykonującemu czynności procesowe w toku śledztwa prowadzonego przeciwko pozbawionemu wolności Wiktorowi K., członkowi podziemnej organizacji „Armia Krajowa – Zawisza” , działającej na terenie Krobi i okolic, w celu uzyskania określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie nad wyżej wymienionym pokrzywdzonym w ten sposób, że przesłuchując go w charakterze podejrzanego zmuszał go do wykonywania długotrwałych ćwiczeń fizycznych w postaci przysiadów, w trakcie których wielokrotnie uderzał jego głową o ścianę, powodując tym u niego krwawienie z nosa, popełniając w ten sposób na jego szkodę zbrodnię komunistyczną w formie represji polegającej na naruszeniu prawa nietykalności cielesnej i prawa do humanitarnego traktowania w trakcie prowadzonego śledztwa i pozbawienia wolności, tj. o przestępstwo z art.231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN- KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Marianowi Sz.
  W dniu 10 grudnia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu  skierował do Sądu Rejonowego w Poznaniu akt oskarżenia przeciwko Marianowi Sz., oskarżonemu o to, że w okresie od 2 lipca do 4 lipca 1956 roku, w Poznaniu, jako funkcjonariusz Komendy Dzielnicowej Milicji Obywatelskiej Poznań - Jeżyce, przekraczając swą władzę przysługującą mu jako funkcjonariuszowi na stanowisku starszego referenta sekcji operacyjnej ww. jednostki MO, w celu wymuszenia na Marianie K.- pozbawionym wolności w związku z udziałem w tzw. Wydarzeniach Poznańskich i osadzonym w areszcie ww. jednostki MO – przyznania się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożenia określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie i moralnie nad wyżej wymienionym, w ten sposób, że groził mu pozbawieniem życia przy użyciu pistoletu i uderzył go nim kilkukrotnie w głowę a następnie, wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami MO bił go rękoma i pałką po całym ciele, popełniając w ten sposób zbrodnie komunistyczną na szkodę wyżej wymienionego pokrzywdzonego, w formie stosowania represji polegających na naruszaniu prawa do nietykalności cielesnej i prawa do humanitarnego traktowania w trakcie pozbawienia wolności, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 246 w zw. z art.36 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi K.
  W dniu 22 października 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Koninie akt oskarżenia przeciwko Romanowi K., oskarżonemu o to, że:
  - w okresie od 13 grudnia 1981 roku do maja 1982 roku we Włocławku jako funkcjonariusz Wydziału III Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Koninie, pełniąc swoje obowiązki na stanowisku starszego inspektora, znęcał się psychicznie nad pozbawionym wolności i osadzonym w Ośrodku Odosobnienia we Włocławku Kazimierzem B. w ten sposób, że groził, iż jego synowie nie ukończą szkół, że może im się przytrafić nieszczęście, a sam pokrzywdzony zostanie pozbawiony prawa wykonywania zawodu lekarza, a nadto nakłaniał go do opuszczenia kraju oraz że dręczył go opowiadaniem o rzekomej zdradzie jego żony, popełniając w ten sposób zbrodnię komunistyczną na szkodę pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk z 1969 roku w zw. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  - w okresie od kwietnia 1982 roku do 1986 roku we Włocławku i Koninie jako funkcjonariusz Wydziału III Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Koninie, a następnie Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Koninie pełniąc swoje obowiązki na stanowisku starszego inspektora, a od 1 października 1982 roku na stanowisku kierownika sekcji, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami znęcał się psychicznie nad Grzegorzem M. w ten sposób, że w trakcie internowania, zatrzymań oraz tzw. rozmów profilaktycznych związanych z prowadzoną przez niego działalnością niepodległościową groził pokrzywdzonemu zgwałceniem jego przyjaciółki, pozbawieniem wolności i wyrzuceniem ze studiów oraz negatywami konsekwencjami dla jego rodziny, a nadto znieważał go słowami obraźliwymi i wulgarnymi, drwił z jego religijności oraz nakłaniał do opuszczenia kraju, popełniając w ten sposób zbrodnię komunistyczną na szkodę ww. pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk z 1969 roku w zw. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi M.
  W dniu 16 lipca 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Gostyniu, akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi M., oskarżonemu o to, że :
  1. w okresie od lipca 1949 roku do stycznia 1950 roku, w Gostyniu, jako funkcjonariusz tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przekraczając swoje uprawnienia przysługujące funkcjonariuszowi na stanowisku wartownika ochrony aresztu PUBP w Gostyniu, znęcał się fizycznie nad Kazimierzem Sz., członkiem podziemnej organizacji „Armia Krajowa – Zawisza”, działającej na terenie Krobi i okolic, w ten sposób, że wielokrotnie przy okazji wprowadzania lub wyprowadzania z celi , kopał go i bił kluczami po całym ciele, popełniając w ten sposób zbrodnię komunistyczną na szkodę ww. pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  2.w okresie od lipca 1949 roku do stycznia 1950 roku w Gostyniu, jako funkcjonariusz tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przekraczając swoje uprawnienia przysługujące funkcjonariuszowi na stanowisku wartownika ochrony aresztu PUBP w Gostyniu, znęcał się fizycznie nad Józefem Sz., członkiem podziemnej organizacji „ Armia Krajowa – Zawisza”, działającej na terenie Krobi i okolic, w ten sposób, że wielokrotnie przy okazji wprowadzania lub wyprowadzania z celi zmuszał go do wykonywania wyczerpujących, doprowadzających do utraty przytomności ćwiczeń fizycznych, w szczególności w postaci przysiadów, popełniając w ten sposób zbrodnię komunistyczną na szkodę ww. pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  3. w okresie od lipca 1949 roku do stycznia 1950 roku w Gostyniu, jako funkcjonariusz tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przekraczając swoje uprawnienia przysługujące funkcjonariuszowi na stanowisku wartownika ochrony aresztu PUBP w Gostyniu, znęcał się fizycznie nad Marianem M., członkiem podziemnej organizacji „Armia Krajowa – Zawisza”, działającej na terenie Krobi i okolic, w ten sposób, że wielokrotnie przy okazji wprowadzania lub wyprowadzania z celi, uderzał go kantem dłoni w szyję i zmuszał do wykonywania wyczerpujących, doprowadzających do utraty przytomności ćwiczeń fizycznych, w szczególności w postaci przysiadów, popełniając w ten sposób komunistyczną na szkodę ww. pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 18 lutego 2008 roku Sąd Rejonowy w Gostyniu uznał oskarżonego za winnego dopuszczenia się zarzucanych mu czynów przy czym odnośnie czynu I skazał oskarżonego za czyn z art. 247 § 1 kk jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie czynu z art. 231 § 1 kk na zasadzie amnestii z dnia 7 grudnia 1989 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności. Zmienił opis czynu zarzucanego oskarżonemu. W punkcie II aktu oskarżenia w rozumieniu art. 247 § 1 kk przyjmując, że dopuścił się on przestępstwa z art. 251 kk i jednocześnie umorzył postępowanie w zakresie zarzucanego oskarżonemu czynu w rozumieniu art. 231 § 1 i art. 251 kk na zasadzie amnestii z dnia 7 grudnia 1989 roku. Odnośnie czynu III sąd uznał oskarżonego winnym popełnienia czynu w rozumieniu art. 247 § 1 kk i jednocześnie umorzył postępowanie w zakresie czynu z art. 231 § 1 kk na zasadzie ustawy o amnestii. Wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności. Orzekł karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby.
  Wyrokiem z dnia 29 lipca 2008 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny Odwoławczy, po rozpoznaniu apelacji obrońcy osk. Stanisława M. od wyroku Sądu Rejonowego w Gostyniu z dnia 18 lutego 2008 roku, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Gostyniu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi J.
  W dniu 9 czerwca 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Poznaniu akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi J. oskarżonemu o to, że w okresie od 7 maja 1952 r. do grudnia 1952 r. w Poznaniu, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego przekraczając swoje uprawnienia znęcał się fizycznie i psychicznie nad pokrzywdzonymi: Kazimierzem M. oraz Zygmuntem B. w ten sposób, że zmuszał ich do trzymania podniesionych do góry nóg, wykręcał im ręce oraz umieszczał w pomieszczeniu wypełnionym wodą oraz ciągnął ich za uszy, szczypał po twarzy, deptał butami palce stóp, znieważał słowami wulgarnymi popełniając w ten sposób zbrodnię komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art. 247 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 23 listopada 2006 roku Sąd Rejonowy w Poznaniu skazał oskarżonego na karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 4 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Franciszkowi B.
  W dniu 14 stycznia 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Franciszkowi B., oskarżonemu o to, że w 1949 roku w Szczecinie, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa w Szczecinie, w celu uzyskania określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie nad zatrzymanym Wacławem B. w ten sposób, że w czasie przesłuchań zmuszał pokrzywdzonego do wykonywania przysiadów i żabek oraz podnoszenia rąk do góry i stania przy ścianie aż do utraty sił, a nadto o to, że w 1950 roku podczas czynności procesowych, wykonywanych z udziałem zatrzymanego Mariana D., wobec odmowy podpisania przez tegoż zatrzymanego stosownego protokołu, uderzył go drewnianą nogą od taboretu, w głowę w wyniku czego pokrzywdzony stracił przytomność,
  tj. o przestępstwo z art.247 §1 kk w zb.art.231§ 1 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art. 2 ust1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2005 roku Sąd Rejonowy w Szczecinie w oparciu o przepisy art.1 ust.1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii w zw. z art.4 ust.3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz art.17§1 pkt 11 kpk umorzył postępowanie wobec wyżej wymienionego uznając, że zarzucone oskarżonemu czyny podlegają umorzeniu na podstawie wyżej wskazanej ustawy amnestyjnej.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Julianowi K., Miłosławowi T., Henrykowi N.
  W dniu 9 stycznia 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Koninie akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Julianowi K., Miłosławowi T.,  Henrykowi N. oskarżonym o to, że w latach 1981 – 1985, będąc funkcjonariuszami Służby Bezpieczeństwa wykonującymi czynności służbowe w ramach postępowań karnych prowadzonych przeciwko członkom NSZZ Solidarność  znęcali się psychicznie i fizycznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych przesłuchań znieważali ich słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, demonstrując broń palną grozili pozbawieniem życia, zadawali uderzenia pięściami, pałką milicyjną oraz kopali po całym ciele, przykuwali kajdankami za ręce i nogi do kaloryfera oraz zmuszali do stania bez odzieży w otwartym oknie przy kilkustopniowym mrozie, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk i inne.

  Wyrokiem z dnia 3 września 2004 roku Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonych winnych popełnienia zarzucanych im aktem oskarżenia czynów i wymierzył kary:
  Janowi D. 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
  Mirosławowi T.  2 lat pozbawienia wolności,
  Julianowi K.  2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności
  Henrykowi N. 1 rok pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem kary na okres  na 4 lat.

  Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2005 roku Sąd Okręgowy w Koninie zmienił wyrok Sądu Rejonowego.
  Jan D. – kara łączna 2 lat pozbawienia wolności,
  Mirosław T. – kara łączna 1 roku i  8 miesięcy lat pozbawienia wolności,
  Julian K. – kara łączna 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności,
  Henryk N. - 1 rok pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem kary na okres  na 4 lat.

  Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2007 roku Sąd Rejonowy w Koninie wobec skazanego Jana D. zawiesił warunkowo wymierzoną karę.
  
  

• Akt oskarżenia przeciwko Henrykowi M.
  W dniu 16 marca 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Okręgowego w Koninie akt oskarżenia przeciwko Henrykowi M. oskarżonemu o to, że w okresie od 8 grudnia 1941 r. do 7 kwietnia 1943 r. w Chełmnie nad Nerem, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, idąc na rękę okupantom hitlerowskim, brał udział w zbrodniach ludobójstwa w miejscowym ośrodku zagłady w ten sposób, że bił uwięzionych, odbierał od nich kosztowności, odzież i przedmioty osobiste, wprowadzał skazanych na śmierć do samochodów – komór gazowych, tj. o przestępstwo z art. 1 pkt. 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz.U. Nr 69 poz. 377 z 1946 r., z późn. zm.).
  Wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 6 lipca 2001 r. Henryk M. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i skazany na karę 8 lat pozbawienia wolności.
  W dniu 5 lutego 2002 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koninie zapadły wobec Henryka M.
  W dniu 14 listopada 2002 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu wydał negatywną opinię co do ułaskawienia Henryka M. i pozostawił prośbę córki skazanego w tej sprawie bez dalszego biegu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Leonowi W. i Zbigniewowi G.
  W dniu 28 kwietnia 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Koninie akt oskarżenia przeciwko Leonowi W. i Zbigniewowi G. Leon W. został oskarżony o to , że w okresie od grudnia 1981 roku do 1986 w Koninie i Ostrowie Wlkp. będąc funkcjonariuszem Wydziału Śledczego Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Koninie, a następnie Wojewódzkiego Urzędu Spaw Wewnętrznych w Koninie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami, przekroczył swoje uprawnienia wobec zatrzymanych działaczy Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” i miejscowego Ruchu Oazowego w ten sposób, że znieważał ich słowami wulgarnymi, kierował pod ich adresem groźby pozbawienia życia, groził użyciem broni oraz bił pięścią po głowie oraz pałką milicyjną po rękach, plecach i piętach, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk z 1969 r. i inne.
  Zbigniew G. został oskarżony o to, że w okresie od marca 1985 roku do kwietnia 1985 roku w Koninie jako funkcjonariusz Wydziału Kryminalnego Wojewódzkiego Urzędu Spaw Wewnętrznych w Koninie, działając wspólnie i w porozumieniu z funkcjonariuszami Leonem W. oraz inną osobą znęcał się psychicznie i fizycznie nad pozbawionym wolności działaczem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, w ten sposób, że bił go rękoma po głowie i żebrach i brzuchu, nadto zadawał uderzenia pałką milicyjną po piętach, kopał go obutą nogą po całym ciele, wbijał mu szpilki pod paznokcie, groził pobiciem oraz znieważał go słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo z art.184 § 1 kk z 1969 r.
  Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2007 roku Sąd Rejonowy w Koninie skazał oskarżonych:
  - Leona W. na łączną karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności,
  - Zbigniewa G. na karę 1 roku pozbawienia wolności.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Edmundowi Z.
  W dniu 11 września 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Garnizonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Edmundowi Z. oskarżonemu o to, że w dniu 25 maja 1953 r. w Szczecinie jako sędzia zawodowy, przewodniczący składu orzekającego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie w sprawie osk. Henryka J. przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, dopuszczając się całkowitej i oczywistej dowolności w ocenie prawnej postępowania oskarżonego w zakresie popełnienia przez niego przestępstwa art. 7 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa, uznał tego oskarżonego winnym zarzucanego mu przestępstwa podczas, gdy czyn oskarżonego nie wyczerpał ustawowych znamion tego przestępstwa, tj. o przestępstwo z art. 231 kk i inne.
  Postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 roku Wojskowy Sąd Garnizonowy w Poznaniu umorzył postępowanie wobec oskarżonego z uwagi na jego śmierć.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi N.
  W dniu 30 października 2003 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi N., oskarżonemu o to, że w dniu 28 grudnia 1948 r. w Szczecinie biorąc udział jako przewodniczący składu orzekającego Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie rozpoznającego sprawę oskarżonego Franciszka M. przekroczył swoje uprawnienia związane z orzekaniem w ten sposób, że wbrew zebranym w sprawie dowodom, dopuszczając się całkowitej i oczywistej dowolności w ocenie prawnej postępowania oskarżonego w zakresie wyczerpania przez niego znamion zarzucanych mu przestępstw uznał go winnym przypisanego mu czynów i skazał na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S.
  W dniu 4 kwietnia 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Sądu Rejonowego w Koszalinie akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S. oskarżonemu o to, że w okresie od września 1952 r. do października 1952 r. w Dębnie jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych, nocnych przesłuchań bił ich rękoma oraz przy pomocy innych przedmiotów, a także kopał po całym ciele, zmuszał do rozbierania się do naga i siadania na nodze taboretu, wykręcał palce rąk, groził im zabójstwem oraz znieważał ich słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  Sąd Rejonowy w Myśliborzu na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2003 roku umorzył postępowanie z uwagi na śmierć oskarżonego w dniu 25 maja 2003 r.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi N.
  W dniu 9 lipca 2002 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi N., oskarżonemu o to, że w dniu 11 grudnia 1950 r. w Szczecinie biorąc udział jako przewodniczący składu orzekającego Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie rozpoznającego sprawę oskarżonego Mariana D. przekroczył swoje uprawnienia związane z orzekaniem w ten sposób, że wbrew zebranym w sprawie dowodom, dopuszczając się całkowitej i oczywistej dowolności w ocenie prawnej postępowania oskarżonego w zakresie wyczerpania przez niego znamion zarzucanych mu przestępstw uznał go winnym przypisanych mu czynów i skazał na karę 6 lat więzienia, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2003 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie uznał oskarżonego Tadeusza N. winnym popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności.
  Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 3 grudnia 2003 roku zaskarżony wyrok uchylił i postanowienie w sprawie umorzył.