• Akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi B., Ryszardowi B., Wojciechowi C., Marianowi D., Tadeuszowi D., Andrzejowi G., Ryszardowi G., Wiesławowi G., Ferdynandowi G., Józefowi J., Leszkowi J., Eugeniuszowi K., Edwardowi K., Bogdanowi K., Dariuszowi K., Grzegorzowi L., Witoldowi O., Jerzemu P., Tadeuszowi P., Mieczysławowi P., Janowi P., Czesławowi S., Jerzemu S., Jerzemu S., Ryszardowi S., Cyprianowi S., Wiesławowi S., Tadeuszowi Sz., Janowi W., Stanisławowi Z.
  W dniu 23 kwietnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Szydłowcu akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi B., Ryszardowi B., Wojciechowi C., Marianowi D., Tadeuszowi D., Andrzejowi G., Ryszardowi G., Wiesławowi G., Ferdynandowi G., Józefowi J., Leszkowi J., Eugeniuszowi K., Edwardowi K., Bogdanowi K., Dariuszowi K., Grzegorzowi L., Witoldowi O., Jerzemu P., Tadeuszowi P., Mieczysławowi P., Janowi P., Czesławowi S., Jerzemu S., Jerzemu S., Ryszardowi S., Cyprianowi S., Wiesławowi S., Tadeuszowi Sz., Janowi W., Stanisławowi Z. oskarżonych o to, że: w nocy z 25 na 26 czerwca 1976 roku w Szydłowcu jako funkcjonariusze Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej w Lublinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi imiennie ustalonymi funkcjonariuszami tegoż ZOMO Lublin oraz dotychczas nieustalonymi funkcjonariuszami Komisariatu Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu, podczas wykonywania czynności służbowych związanych z konwojowaniem i osadzeniem w areszcie Komisariatu Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu zatrzymanych: Zbigniewa A., Wiesława A., Danuty B., Marianny Ch., Marka D., Józefa G., Janusza G., Waldemara G., Ireneusza G., Wojciecha I., Wiesława K., Artura K., Grzegorza M., Gustawa M., 15-letniego Witolda M., Maksymiliana O., Mirosława P., Janiny S., 15-letniego Andrzeja S., Marka S., Andrzeja S., Krzysztofa S., 16-letniego Mirosława S., Mariana Sz., Janusza T., Wiesława W., 14-letniego Dariusza W. i Mariana W. – osób zatrzymanych w związku z protestem społecznym mającym miejsce w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu, wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcali się nad nimi fizycznie i psychicznie w ten sposób, iż wzięli udział w pobiciu częściowo skrępowanych w parach kajdankami pokrzywdzonych przechodzących pomiędzy grupami funkcjonariuszy ustawionych w dwóch kordonach, tj. w tzw. ścieżce zdrowia, poprzez zadawanie uderzeń pałkami służbowymi określanymi w terminologii służbowej jako pałki szturmowe, jak również rękoma zaciśniętymi w pięści i nogami obutymi w ciężkie buty typu wojskowego po głowie, tułowiu i kończynach, czym narazili ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, jak również używali wobec nich słów wulgarnych i gróźb pobicia, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
   
• Akt oskarżenia przeciwko Januszowi N.
  W dniu 30 listopada 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Radomiu akt oskarżenia przeciwko Januszowi N., oskarżonemu o to, że w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu jako funkcjonariusz Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej w Łodzi, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej podczas wykonywania czynności służbowych związanych z zatrzymaniem i doprowadzeniem do Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu przy ul. Kilińskiego Janusza G. pod zarzutem udziału w proteście społecznym, wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie poprzez wzięcie udziału w jego pobiciu, w ten sposób, iż prowadząc Janusza G. z innym funkcjonariuszem MO kopał go po nogach i przytrzymywał, podczas gdy inni funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej ustawieni w dwóch kordonach, tj. w tzw. ścieżce zdrowia, zadawali Januszowi G. uderzenia pałkami służbowymi określanymi w terminologii służbowej jako pałki szturmowe, przy czym część uderzeń zadawali uchwytami pałek, po plecach, nogach i brzuchu, czym naraził Janusza G. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2008 roku Sąd Okręgowy w Radomiu umorzyło postępowanie wobec oskarżonego na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 1 ust.1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii.
   
  
• Akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi R.
  W dniu 13 lipca 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie, skąd sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w Zamościu, akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi R., oskarżonemu o to, że w okresie czasu od 08 marca 1952 roku do 23 lipca 1952 roku w Lublinie będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, oficerem śledczym - Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie, przekraczając swoje uprawnienia, w celu uzyskania określonej treści zeznań, znęcał się fizycznie i moralnie nad pozostającym w przemijającym stosunku zależności zatrzymanym do sprawy sygn. SR. 402/53 Józefem Z., w ten sposób, że kilkakrotnie podczas wielogodzinnych czynności z udziałem pokrzywdzonego, bił go pięścią po brzuchu oraz pluł mu w twarz, przy czym czyn ten polegał na stosowaniu represji i nosił charakter poważnego prześladowania z powodu przynależności pokrzywdzonego do nielegalnej organizacji „WiN, podlegającej wówczas „Dowództwu Armii Podziemia” - tj. o przestępstwo z art. 246 Rozporządzenia Prezydenta z dnia 11 lipca 1932r. „Kodeks karny” (Dz. U. z 1932r. Nr 60 , poz. 571 z późn. zm. ) w zw. z art. 291 kk z 1932 r. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – [...]  ( Dz. U. nr 1998 r. Nr 155 poz. 1016 z późn. zm. ).
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Wacławowi L.
  W dniu 24 stycznia 2002 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko Wacławowi L. oskarżonemu o to, że w latach 1946 – 1953 w Kamieńczyku, Wojtkowicach, Ciechanowcu, Lubartowie, Białej Podlaskiej, Bełżycach i Lublinie, jako prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Warszawie, wielokrotnie przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew zgromadzonym w sprawach dowodom i ustalonym okolicznościom sporządzał akty oskarżenia do sądów, a następnie popierał je w trakcie rozpraw, podczas gdy oskarżeni działaniem swoim nie wyczerpali ustawowych znamion zarzucanych im przestępstw, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk.
  W dniu 20 lutego 2002 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie zwrócił sprawę prokuratorowi do uzupełnienia postępowania przygotowawczego poprzez  usunięcie ujemnej przesłanki procesowej, którą jest zdaniem Sądu prawomocność wyroków wojskowych sądów rejonowych zapadłych w następstwie wniesienia przez Wacława L. aktów oskarżenia.
   W najbliższym czasie prokurator po raz kolejny sporządzi akt oskarżenia w niniejszej sprawie.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Bolesławowi K.
  W dniu 25 lutego 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie akt oskarżenia przeciwko Bolesławowi  K., oskarżonemu o to, że:
  I. w dniu 3 marca 1949 r. w Zamościu jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – sędzia Sądu Rejonowego w Lublinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami stanowiącymi skład orzekający Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie, nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że działając w zamiarze pozbawienia wolności oskarżonego, wbrew zebranym w sprawie dowodom oraz nie podejmując prób wyjaśnienia oczywistych wątpliwości, z pogwałceniem elementarnego poczucia sprawiedliwości bezprawnie skazał pokrzywdzonego Jana W. na karę łączną 6 lat więzienia tj. o czyn z art. 231§ 1 kk i art. 189 § 2 kk
  II. w okresie od 23 kwietnia 1956 roku do dnia 10 maja 1956 roku w Lublinie działając w warunkach czynu ciągłego, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru stosowania represji wobec jednostki przeciwnej tworzonemu ustrojowi komunistycznemu, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego - sędzia Sądu Wojewódzkiego w Lublinie, nie dopełnił obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że orzekając o nieuwzględnieniu wniosku ustalonego oskarżonego o zmianę zastosowanego wobec niego środka zapobiegawczego, wbrew znajdującej się w aktach przedmiotowej sprawy opiniom lekarzy więziennych o stanie zdrowia pokrzywdzonego postanowił o nieuwzględnienie wniosku o zmianę zastosowanego wobec niego środka zapobiegawczego i o jego faktycznym, dalszym pozbawieniu wolności, przez co działał na szkodę ww. pokrzywdzonego oraz na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 1 kk. 
  W dniu 6 czerwca 2005 roku Sąd Garnizonowy w Lublinie umorzył sprawę wobec śmierci oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Wacławowi P.
  W dniu 23 stycznia 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Puławach akt oskarżenia przeciwko Wacławowi P. oskarżonemu o to, że w dniu 17.grudnia 1950 roku w Puławach, jako oficer śledczy miejscowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanym w ten sposób, że podczas wielogodzinnych przesłuchań bił pokrzywdzonego ręką po twarzy, kopał go po nogach, zmuszał do wykonywania wyczerpujących ćwiczeń fizycznych oraz ubliżał wulgarnymi słowami, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 roku i inne.
  W dniu 27 grudnia 2006 roku Sąd Rejonowy w Puławach umorzył sprawę wobec śmierci oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S.
  W dniu 18 maja 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S. oskarżonemu o to, że w okresie od 26 października 1983 do 15 maja 1984 roku w Lublinie i Załężu, będąc funkcjonariuszem – oficerem Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Lublinie, przekroczył swoje uprawnienia, w ten sposób, że groził pobiciem Janusza M. w celu zmuszenia go do składnia zeznań i wyjaśnień określonej treści tj.  o przestępstwo z art.  253 ustawy z dnia 19 kwietnia z 1969r. „Kodeks karny” (Dz.U. Nr 13, poz. 94 z późn. zm.) i art. 246§1 kk z 1969r. w zb. z art. 10§2 kk z 1969r. w zw. z art. 58 kk z 1969r. w zw. z art. 2 ust. 1  Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. „o Instytucie Pamięci Narodowej – [...] (Dz. U. z 1998r. Nr 155, poz. 1016, z pózn. zm.).
  Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2007 roku Sąd Rejonowy w Lublinie skazał oskarżonego na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok nie jest prawomocny, apelacje złożyli oskarżony i prokurator IPN.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi D., który brał czynny udział w tłumieniu protestu społecznego mającego miejsce w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu.
   W dniu 09 czerwca 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie – Ośrodka Zamiejscowego w Radomiu skierował do Sądu Rejonowego w Radomiu akt oskarżenia przeciwko Janowi D. Oskarżony był funkcjonariuszem Zmotoryzowanego Odwodu Milicji Obywatelskiej w Lublinie, który brał czynny udział w tłumieniu protestu społecznego mającego miejsce w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu.
  Janowi D. zarzucono popełnienie dwóch czynów, stanowiących zbrodnię komunistyczną, a polegających na tym, że:
  I. w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu jako funkcjonariusz państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu z innym, już nieżyjącym, funkcjonariuszem Zmotoryzowanego Odwodu Milicji Obywatelskiej w Lublinie, podczas wykonywania czynności służbowych - zatrzymywania, pobił Mariana S. w ten sposób, iż zadawał mu uderzenia pięściami w twarz i tułów, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszkodzenia zdrowia, czym spowodował u niego obrażenia w postaci rany lewego policzka, zasinienia lewego oczodołu i zasinienia pleców, czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3.
  II: w nocy z 25/26 czerwca 1976 roku w Szydłowcu, działając wspólnie i w porozumieniu z nie mniej niż 42 funkcjonariuszami Zmotoryzowanego Odwodu Milicji Obywatelskiej w Lublinie jak również Komisariatu Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu, podczas wykonywania czynności służbowych związanych z konwojowaniem i osadzeniem w Milicyjnej Izbie Zatrzymań w Komisariacie Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu, 28 zatrzymanych uczestników protestu społecznego mającego miejsce w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu, wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcał się nad nimi fizycznie i psychicznie w ten sposób, iż wziął udział w pobiciu skrępowanych w parach kajdankami pokrzywdzonych przechodzących pomiędzy grupami funkcjonariuszy ustawionych w dwóch szpalerach, tj. w tzw. „ścieżce zdrowia”, poprzez zadawanie uderzeń pałką służbową określaną w terminologii służbowej jako pałka szturmowa, jak również pięściami i nogami obutymi w ciężkie buty typu wojskowego po głowie, tułowiu i kończynach, czym naraził ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, jak również używał wobec nich słów uznanych powszechnie za obelżywe i gróźb pozbawienia życia, czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 5.
  W sprawie innych funkcjonariuszy państwa komunistycznego biorących udział w tłumieniu protestu społecznego mającego miejsce w dniu 25 czerwca 1976 r. w Radomiu, prowadzone jest przez prokuratorów Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie – Ośrodka Zamiejscowego w Radomiu, odrębne śledztwo. W toku tego postępowania przygotowawczego przedstawiono zarzuty znęcania się fizycznego i psychicznego nad zatrzymanymi uczestnikami protestu społecznego, kolejnym 30 funkcjonariuszom Zmotoryzowanego Odwodu Milicji Obywatelskiej w Lublinie. Wykorzystali oni powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności i wzięli udział w tzw. „ścieżkach zdrowia”. Obecnie sprawa oskarżonego Jana D. toczy się przed Sądem Okręgowym w Radomiu.
   
  
• Akt oskarżenia przeciwko Zygmuntowi Ł.
   W dniu 6 grudnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie – Ośrodka Zamiejscowego w Radomiu skierował do Sądu Okręgowego w Radomiu akt oskarżenia przeciwko Zygmuntowi Ł. oskarżonemu o to, że: w dniu 25 sierpnia 1950 roku w miejscowości Kolonia Wawrzyszów, działając wspólnie i w porozumieniu z trzema innymi funkcjonariuszami państwa komunistycznego, oddał strzały z broni palnej do śpiących członków organizacji niepodległościowej Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” – Aleksandra M., Zbigniewa D. i Zygmunta Ch., w wyniku czego, na skutek postrzeleń zostali pozbawieni życia tj. o przestępstwo z art. 148 §2 pkt 4 kk i 231§ 2 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej –Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. 
  W dniu 25 października 2006 roku Sąd Okręgowy w Radomiu umorzył sprawę wobec śmierci oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi W.
  W dniu 29 maja 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi W., oskarżonemu o to, że w dniu 17 marca 1945 roku w Janiszowie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego, pełniąc służbę na Posterunku Milicji Obywatelskiej w Kamieniu, wziął udział w akcji Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego Puławach, w trakcie  której zastrzelony został członek Armii Krajowej Mieczysław S., a oskarżony działając w celu powstrzymania matki zamordowanego – Józefy S. – przed podejściem do zwłok syna, oddał kilkakrotnie pod jej nogi strzały z broni palnej nieustalonego kalibru, tym samym naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, tj. o przestępstwo z art. 160 § 1 kk, art. 167 § 1 kk w zw. z art. 10 § 2 kk z 1969 roku w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
   Obecnie sprawa oskarżonego Aleksandra W. toczy się przed Sądem Rejonowym w Opolu Lubelskim.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Bolesławowi O.
  W dniu 18 grudnia 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim akt oskarżenia przeciwko Bolesławowi O., oskarżonemu o to, że:
  - w okresie od dnia 10 sierpnia 1946 roku do dnia nieustalonego, najpóźniej 16 sierpnia 1946 roku w Kolonii Szczuczki i Nałęczowie, jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Puławach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że znęcał się fizycznie i moralnie nad pozostającą w przemijającym stosunku zależności, bezbronną – zatrzymaną Zofią Z. – w dniu 10 sierpnia 1946 roku podczas zatrzymania wymienionej, kilkanaście razy uderzył ją drewnianym kijem w nogi i inne części ciała oraz kopał, a następnie kilka dni później w siedzibie Urzędu Bezpieczeństwa w Nałęczowie, podczas wielogodzinnego przesłuchania wymienionej, bił ją ręką po twarzy oraz drewnianym kijem i gumowym pejczem po całym ciele, a zwłaszcza w kręgosłup i krocze, a także uciskał kolana pokrzywdzonej, leżącej na brzuchu, za pomocą drąga, na którego końcach stawały dwie osoby oraz używał wobec niej słów wulgarnych i obelżywych, przy czym czyn ten nosi charakter poważnego prześladowania z powodu przynależności pokrzywdzonej oraz członków jej rodziny do organizacji AK – WIN.
  - w okresie dokładnie nieustalonym, w sierpniu i wrześniu 1946 roku, nie wcześniej niż od 12 sierpnia 1946 roku w Puławach jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Puławach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami, przekroczył swoje uprawnienia, w ten sposób, że znęcał się fizycznie i moralnie nad pozostającą w przemijającym stosunku zależności, bezbronną – zatrzymaną Apolonią L., podczas przeprowadzanych przesłuchań, kopał ją w pośladki oraz bił rękami i gumowym pejczem po całym ciele, a także używał wobec niej słów wulgarnych i obelżywych, przy czym czyn ten nosi charakter poważnego prześladowania z powodów politycznych, tj. o przestępstwo z art. 246 w zw. z art. 291 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art.3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
   W dniu 25 kwietnia 2007 roku Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim umorzył sprawę wobec śmierci oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stefanowi S.
  W dniu 16 czerwca 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Radomiu, akt oskarżenia przeciwko Stefanowi S., oskarżonemu o to, że w dniu 25 czerwca 1976 roku w godzinach popołudniowych w Radomiu, jako funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej w stopniu starszego sierżanta podchorążego – słuchacza Wyższej Szkoły Oficerskiej Milicji Obywatelskiej w Szczytnie, działając wspólnie i w porozumieniu z dotychczas nieustalonymi funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej tejże Wyższej Szkoły Oficerskiej Milicji Obywatelskiej w Szczytnie, jak również Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu, podczas wykonywania czynności służbowych związanych z zatrzymaniem i konwojowaniem do siedziby Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu zatrzymanego nieletniego Marka R., wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie w ten sposób, iż używając wobec Marka R. chwytów obezwładniających wziął udział w jego pobiciu oraz zmusił go do przejścia pomiędzy grupami funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej ustawionych w dwóch szpalerach, tj. w tzw. ścieżce zdrowia, którzy to zadali mu szereg uderzeń pałkami służbowymi, określanymi w terminologii służbowej jako pałki szturmowe, po głowie, tułowiu i kończynach, w następstwie czego Marek R. doznał obrażeń w zakresie prawego i lewego oczodołu, obfitych zasinień skóry w obrębie łopatki prawej oraz nadbrzusza, jak również przecięcia skóry lewego łuku brwiowego, czym naraził tegoż Marka R. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 i art. 158 § 1 kk z w zw z art. 11 § 2 i w zw z art.2 ust.1.Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP. 
  Wyrokiem z dnia 6 września 2007 roku Sąd Rejonowy w Radomiu skazał oskarżonego na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat.
  Wyrokiem z dnia 10 marca 2008 roku Sąd Okręgowy w Radomiu  zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 158 § 1 kk skazał oskarżonego na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności a  na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt  1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi W.
  W dniu 27 listopada 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Zamościu akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi W. oskarżonemu o to, że od lipca do listopada 1946 r., jako oficer śledczy PUBP w Zamościu, bezprawnie pozbawił wolności szereg osób będących żołnierzami Armii Krajowej, a także w celu zmuszenia do złożenia określonych wyjaśnień znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że podczas wielokrotnych przesłuchań zadawał im uderzenia drewnianą pałką, rękami, kolbą pistoletu oraz kopał ich po całym ciele, nadto porażał ich prądem elektrycznym i wypalał paznokcie u rąk, groził im pozbawieniem życia oraz znieważał słowami powszechnie uważanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art.246 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2004 roku Sąd Rejonowy w Zamościu skazał Mieczysława W. na karę łączną 6 lat pozbawienia wolności.
  Wyrokiem z dnia 6 października 2004 roku Sąd Okręgowy w Zamościu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego przyjmując, iż zarzucone oskarżonemu zbrodnie komunistyczne, wypełniają jednocześnie znamiona zbrodni przeciwko ludzkości.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi Franciszkowi H.
  W dniu 29 czerwca 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi Franciszkowi H. oskarżonemu o to, że: dnia 30 października 1978 roku, w Milejowie, jako funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Lublinie, działając wspólnie i w porozumieniu z komendantem Posterunku Milicji Obywatelskiej w Milejowie, bez żadnych podstaw faktycznych i prawnych, pozbawił wolności założyciela i działacza Tymczasowego Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej, Janusza R., w ten sposób, że zatrzymał go i doprowadził do pomieszczenia Posterunku Milicji Obywatelskiej w Milejowie, a następnie wziął udział w jego pobiciu, zadając mu uderzenia pięściami po twarzy i głowie, tj. o przestępstwo z art. 189 § 2 kk, art. 157 § 2 kk i art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust.1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu ( Dz. U Nr.155 poz.1016 z późn. zm.)
  Wyrokiem z dnia 14 września 2006 roku Sąd Rejonowy w Lublinie wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
  Wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 roku Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 5 ust.1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii złagodził karę orzeczoną wobec oskarżonego do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Józefowi R.
  W dniu 21 lipca 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie akt oskarżenia przeciwko Józefowi R. oskarżonemu to, że dnia 30 października 1978 roku w Milejowie, jako komendant Posterunku Milicji Obywatelskiej w Milejowie, działając wspólnie i w porozumieniu z innym funkcjonariuszem, wziął udział w pobiciu zatrzymanego Janusza R., zadając mu wielokrotne uderzenia pięściami po twarzy i głowie, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 14 września 2006 roku Sąd Rejonowy w Lublinie wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 roku Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 5 ust. 1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii złagodził karę orzeczoną wobec oskarżonego do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności. W pozostałej części zaskarżony wyroku utrzymał w mocy.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Krzysztofowi P. i Zdzisławowi M.
  W dniu 11 października 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Hrubieszowie, akt oskarżenia przeciwko Krzysztofowi P. i Zdzisławowi M.
  Krzysztof P. oskarżony o to, że:
  - w dniu 4 lutego 1986 roku w Hrubieszowie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, wykonujący czynności procesowe w nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową w Hrubieszowie postępowaniu karnym sygn. Ds. 85/86, przekroczył swoje uprawnienia w trakcie przesłuchania w charakterze świadka Małgorzaty C., w ten sposób, że chcąc wywrzeć wpływ na treść jej zeznań groził ww., że nie zda egzaminu maturalnego, nie dostanie się na studia i nie będzie dla niej miejsca w kraju, jeżeli nie złoży zeznań obciążających podejrzanego w ww. postępowaniu Janusza W., które to zachowanie pozostawało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność władz komunistycznych, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  - w dniu 5 lutego 1986 roku w Hrubieszowie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, wykonujący czynności procesowe w nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową w Hrubieszowie postępowaniu karnym sygn. Ds. 85/86, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi funkcjonariuszami SB, przekroczył swoje uprawnienia w trakcie przesłuchania w charakterze świadka Tadeusza P., w ten sposób, że chcąc wywrzeć wpływ na treść jego zeznań groził ww., że nie zda egzaminu maturalnego, nie dostanie się na studia, jeżeli nie złoży zeznań obciążających podejrzanego w ww. postępowaniu Janusza W., które to zachowanie pozostało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność władz komunistycznych, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Zdzisław M. oskarżony o to ,że :
  - w dniu 1 maja 1986 roku jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, podczas przewożenia zatrzymanego Marka M. z miejsca zamieszkania w Małkowie do siedziby Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że groził Markowi M. pobiciem w celu wywarcia wpływu na treść jego zeznań w charakterze świadka, złożonych w dniu 2 maja 198 6 roku dla potrzeb postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym w Zamościu w sprawie karnej o sygn. akt II K 480/86 przeciwko Januszowi W. i innym, które to zachowanie było elementem represji wobec Marka M. zaangażowanego w kolportaż ulotek krytykujących działalność ówczesnych władz komunistycznych oraz pozostawało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność tych władz, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustwy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 7 października 2008 roku Sąd Rejonowy w Hrubieszowie uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im aktem oskarżenia czynów i wymierzył następujące kary:
  Krzysztofa P. – skazał na karę łączną 2 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii złagodzono karę do 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie kary zawieszono na okres 5 lat próby.
  Zdzisława M.- skazał na karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności .Na podstawie ustawy o amnestii kara została złagodzona do 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a wykonanie jej zawieszono na okres 5 lat próby.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Marianowi F.
  W dniu 10 października 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Radomiu, akt oskarżenia przeciwko Marianowi F., oskarżonemu o to, że w dniu 27 czerwca 1976 roku w Radomiu, jako funkcjonariusz Posterunku MO w Kazanowie w stopniu starszego kaprala Milicji Obywatelskiej działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym imiennie funkcjonariuszem Posterunku MO w Kazanowie oraz innymi dotychczas nieustalonymi funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej, jak również funkcjonariuszami Służby Więziennej Aresztu Śledczego w Radomiu, podczas wykonywania czynności służbowych związanych z konwojowaniem zatrzymanego Józefa O. do siedziby Aresztu Śledczego w Radomiu, wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcał się nad nim fizycznie w ten sposób, iż wziął udział w jego pobiciu zmuszając go do przejścia pomiędzy grupami funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej ustawionych w dwóch szpalerach, w tzw. ścieżce zdrowia, zadając mu szereg uderzeń pałką służbową po głowie, tułowiu i kończynach, w następstwie czego Józef O. doznał licznych obrażeń ciała, w tym urazu czaszki oraz wybicia czterech zębów, czym naraził tegoż Józefa O. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz znęcał się nad nim psychicznie używając wobec niego słów uznanych powszechnie za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 i w zw. z art.2 ust.1.Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 17 września 2008 roku Sąd Rejonowy w Radomiu wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat.
  
• 222. Akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi N.
  W dniu 28 sierpnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Lublinie akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi N. oskarżonemu o to, że w okresie od dnia 21 czerwca 1945 roku do dnia dokładnie nieustalonego, nie później jednak niż 25 czerwca 1945 roku w Lublinie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – oficer śledczy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie, przekraczając swoje uprawnienia i nie dopełniając obowiązków, bezprawnie pozbawił wolności Wincentego G. w ten sposób, że w dniu 21 czerwca1945 roku wydał postanowienie o obraniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowanie w sytuacji, gdy wymieniony był bezprawnie, tj. bez decyzji właściwych organów wymiaru sprawiedliwości i bez przedstawienia mu zarzutów przetrzymywany od dnia 5 marca 1945 roku, wobec czego na gruncie ówcześnie obowiązujących przepisów należało go zwolnić, przy czym ten czyn nosi charakter poważnego prześladowania z powodu przynależności pokrzywdzonego do organizacji AK – WiN, tj. o przestępstwo z art. 248 § 1 Rozporządzenia Prezydenta z dnia 11 lipca 1932 roku „Kodeks karny” w zw. z art. 291 kk z 1932 roku w zw. z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.