• Akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi K.
  W dniu 12 października 2007 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Łańcucie akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi K., oskarżonemu o to, że w okresie od 29 stycznia do 27 marca 1951 roku w Łańcucie, będąc funkcjonariuszem PUBP w Łańcucie, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi funkcjonariuszami, przeciwko którym toczą się odrębne postępowania i innymi nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, w celu zmuszenia Ireny D. – przetrzymywanej w areszcie PUBP w Łańcucie – do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia stawianych jej zarzutów, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, w ten sposób, że dokonywał o różnych porach, także nocą, na przemian z ww. funkcjonariuszami częstych, wielogodzinnych przesłuchań, wyzywał i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, groził, że zgnije w areszcie, jeżeli nie przyzna się do stawianych jej zarzutów, kilkakrotnie kazał wykonywać przysiady i liczyć je, aż do zupełnej utraty sił oraz bił, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i 246 kk w zw. z art. 36 kk z 11 lipca 1932 roku i art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 24 października 2008 roku Sąd Rejonowy w Łańcucie uznał oskarżonego winnym i skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres dwóch lat.
   
• Akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P.
  W dniu 13 października 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P. oskarżonemu o to, że:
  I. w okresie od 29 września 1949r. do 4 stycznia 1950r. w Nisku woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Nisku, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, w celu zmuszenia Józefa Sz. – przetrzymywanego w areszcie PUBP w Nisku – do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia stawianych mu zarzutów, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, w ten sposób, że dokonywał o różnych porach, także w nocy, na przemian z ww. funkcjonariuszami, częstych, wielogodzinnych przesłuchań, wyzywał i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, wielokrotnie bił, także przy użyciu niebezpiecznych narzędzi, a inni funkcjonariusze razili go prądem i umieszczali w karcerze, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1kk i 246kk w zw. z art. 36 kk z 11 lipca 1932r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  II. w okresie od 26 lutego 1950r. do miesiąca czerwca 1950r. w Nisku woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Nisku, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, w celu zmuszenia Jana W. – przetrzymywanego w areszcie PUBP w Nisku – do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia stawianych mu zarzutów, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, w ten sposób, że dokonywał o różnych porach, także w nocy, na przemian z ww. funkcjonariuszami, częstych, wielogodzinnych przesłuchań, wyzywał i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, wielokrotnie bił, raził prądem i zmuszał, by stał nagi w zimnej wodzie, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1kk i 246kk w zw. z art. 36 kk z 11 lipca 1932r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  III. daty dokładnie nie określonej, najprawdopodobniej w miesiącu lutym 1950 r. w Łętowni pow. Niżański woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Nisku, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, w celu zmuszenia nieletniego Stanisława W. do złożenia zeznań dotyczących działalności jego brata Jana W., znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, w ten sposób, że krzyczał na niego, wyzywał i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, wielokrotnie bił uderzając pięścią po całym ciele, szarpał za włosy i zrzucił ze strychu, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1kk i 246kk w zw. z art. 36kk z 11 lipca 1932r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  IV. w okresie od 15 czerwca 1950r. do 12 września 1950r. w Nisku woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Nisku, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, w celu zmuszenia Franciszka B. – przetrzymywanego w areszcie PUBP w Nisku – do przyznania się do popełnienia stawianych mu zarzutów i złożenia określonych wyjaśnień, w szczególności wyjawienia, gdzie znajdują się magazyny broni oraz gdzie ukrywa się jego dowódca Tomasz B., znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, w ten sposób, że dokonywał o różnych porach, także w nocy, na przemian z ww. funkcjonariuszami, częstych, wielogodzinnych przesłuchań, wyzywał i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, wielokrotnie bił, a gdy tracił przytomność polewał zimną wodą, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1kk i 246kk w zw. z art. 36kk z 11 lipca 1932r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

• Akt oskarżenia przeciwko Janowi Z.
  W dniu 13 sierpnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu akt oskarżenia przeciwko Janowi Z. oskarżonemu o to, że w dniu 21 czerwca 1953 roku w trakcie podróży z Sobowa do Tarnobrzega, woj. podkarpackiego, pełniąc służbę w PUBP w Tarnobrzegu, a więc będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami PUBP w Tarnobrzegu, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swoje uprawnienia, w celu wymuszenia na zatrzymanym Bronisławie Z. informacji o ukrywających się przed Urzędem Bezpieczeństwa kolegach, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, wyzywając słowami wulgarnymi i obraźliwymi, krzycząc i biorąc udział w jego pobiciu, w trakcie którego kilkakrotnie łapał go jedną ręką za włosy, a łokciem drugiej ręki i pięścią wielokrotnie uderzał w twarz, a w tym czasie pozostali funkcjonariusze uderzali pięściami w różne części ciała, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i art. 246 w zw. z art. 36 kk z 1932 roku i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

• Akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi G.
  W dniu 25 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Gorlicach akt oskarżenia przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gorlicach Mieczysławowi G. zarzucając mu dopuszczenie się w okresie od 18 maja do sierpnia 1946 roku w Gorlicach województwa małopolskiego, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do tożsamości i liczby funkcjonariuszami tego Urzędu, podczas i w związku z urzędowaniem – sześciu zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swej władzy poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad pozbawionymi wolności i przetrzymywanymi w areszcie tego Urzędu Janem M., Józefem Ś., Władysławem B., Kazimierzem K., Ignacym K. i Ludwikiem D. w celu wymuszenia na nich złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów. Mieczysław G. dokonywał wielokrotnych, wielogodzinnych przesłuchań tych osób o różnych porach także nocą, w trakcie których krzyczał na nich, znieważał ich wulgarnymi słowami, wielokrotnie bił ich w najróżniejszy sposób używając do tego do tego m.in. gumowej pałki, bicza i popielniczki, ponadto Mieczysław G. umieszczał Jana M., Władysława B., Kazimierza K., Ignacego K i Ludwika D. w specjalnej, małej, nieoświetlonej, pozbawionej jakiegokolwiek wyposażenia celi, zwanej ciemnicą lub karcerem na różne okresy, nie podając w trakcie tych pobytów posiłków i napoi. Mieczysław G. groził również Janowi M., Władysławowi B., Kazimierzowi K. i Ludwikowi D. zabójstwem. Groził także w najróżniejszy sposób Ignacemu K., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i art. 246 w zw. z art.36 kk z 1932 roku i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  

• Akt oskarżenia przeciwko Józefowi K.
  W dniu 20 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Przeworsku akt oskarżenia przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Przeworsku Józefowi K. zarzucając mu dopuszczenie się w latach 1946 - 47 w Przeworsku województwa podkarpackiego, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi co do liczby i tożsamości funkcjonariuszami tego Urzędu, podczas i w związku z urzędowaniem dwóch zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swej władzy poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad pozbawionymi wolności i przetrzymywanymi w areszcie tego Urzędu Tadeuszem G. i Heleną R. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Józef K. w celu wymuszenia na Tadeuszu G. i Helenie R. złożenia określonych wyjaśnień dokonywał wielokrotnych przesłuchań tych osób trwających bez chwili przerwy wraz z różnymi zmieniającymi się funkcjonariuszami, w trakcie których bił ich w najróżniejszy sposób m.in. pięściami. Ponadto, polewał Tadeusza G. zimną wodą i umieszczał go w specjalnym nieoświetlonym, zawilgoconym pomieszczeniu, używał wobec Heleny R. wulgarnych i obraźliwych słów oraz wkładał jej między palce dłoni ołówki, a następnie ściskał je, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i 246 w zw. z art. 36 kk z 1932 roku i . z art. 2 ust.1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Władysławowi P.
  W dniu 11 stycznia 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Okręgowego w Przemyślu akt oskarżenia przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Jarosławiu Władysławowi P., zarzucając mu dokonanie dwóch zbrodni zabójstwa popełnionych przy użyciu broni palnej w 1946 roku w Jarosławiu i 1948 roku w Cieszacinie Małym koło Jarosławia na osobach działaczy niepodległościowych, przy czym czyny których dopuścił się sprawca, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego w toku wykonania czynności służbowych, zmierzały do fizycznego wyeliminowania pokrzywdzonych jako potencjalnych przeciwników ówczesnej władzy, tj. o przestępstwo z art.148 § 2 pkt.4 kk w zw. z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Ponadto Władysławowi P. zarzucono popełnienie w latach 1947 – 1948 na terenie Jarosławia i Tywoni koło Jarosławia trzech dalszych zbrodni komunistycznych polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad trzema działaczami niepodległościowymi, oskarżony chcąc zmusić pokrzywdzonych do złożenia określonych wyjaśnień, wielokrotnie bił ich rękami i kopał nogami w różne części ciała używając do tego pistoletu oraz pałek: drewnianej i gumowej tj. o przestępstwo z art.246, 247 § 1, 158 § 1 i 231 § 1 kk i w zw z art. 11§ 2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 30 marca 2006 roku Sąd Okręgowy w Przemyślu uznał oskarżonego winnym i skazał go na łączną karę10 lat pozbawienia wolności.
  Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2006 roku Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
  - uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,
  - uchylił punkty 1 i 3 wyroku, dotyczące zarzucanych oskarżonemu przestępstw i przekazał w tym zakresie sprawę Sądowi Okręgowemu w Przemyślu do ponownego rozpatrzenia,
  - w  pozostałej części wymierza karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
  Wyrokiem z dnia 28 marca 2007 roku Sąd Okręgowy w Przemyślu skazał Władysława P. na karę 10 lat pozbawienia wolności za zabójstwo Stanisława K. Jednocześnie umorzył postępowanie w części dotyczącej drugiego zabójstwa, uznając wygaśnięcie prawa do wniesienia skargi.
  Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2007 roku Sąd Apelacyjny w Rzeszowie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2007 roku.
  Postanowieniem z dnia 26 września 2007 roku Sąd Najwyższy w Warszawie z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2006 roku, zmieniającego wyrok sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 roku postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną.
  Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 roku Sąd Najwyższy w Warszawie po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2007 roku, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2007 roku postanowił wniosku nie uwzględnić.
  Postanowieniem z dnia 13 lutego 2008 roku Sąd Najwyższy w Warszawie po rozpoznaniu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2007 roku utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2007 roku oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Włodzimierzowi M.
  W dniu 23 stycznia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Gorlicach akt oskarżenia przeciwko Włodzimierzowi M. oskarżonemu o to, że: daty dokładnie nieokreślonej w okresie od 17 kwietnia do 16 maja 1951 roku w Gorlicach woj. małopolskiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Gorlicach, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem – zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swą władzę, znęcał się fizycznie i moralnie nad pozbawionym wolności i przetrzymywanym w areszcie PUBP w Gorlicach Stanisławem B., wyzywając i znieważając go słowami wulgarnymi i obraźliwymi oraz uderzając kilkakrotnie pięścią w twarz, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 246 w zw. z art.36 kk w zw. z art. 2 ust.1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z 14 maja 2008 roku Sąd Rejonowy w Gorlicach uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 2 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Eugeniuszowi M.
  W dniu 4 stycznia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, akt oskarżenia przeciwko Eugeniuszowi M., oskarżonemu o to, że w okresie od 1 grudnia 1950 roku do 25 listopada 1953 roku, jako zastępca, a potem szef Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Tarnobrzegu, popełnił szesnaście zbrodni komunistycznych polegających na: udziale w zabójstwie byłego członka AK z terenu wsi Szwedy, dokonywaniu wielokrotnych, prewencyjnych zatrzymań działaczy niepodległościowych, bez żadnej podstawy prawnej, w celu uniemożliwienia im wzięcia udziału w wyborach do Sejmu w dniu 26 października 1952 roku, fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad działaczami niepodległościowymi, niedopełnieniu obowiązku służbowego, poprzez niezapewnienie właściwych warunków bytowych dla osób zatrzymanych w areszcie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Tarnobrzegu, a nadto co najmniej zezwalanie na stosowanie niedozwolonych metod śledczych przez innych funkcjonariuszy tamtego Urzędu wobec osób zatrzymanych w jego areszcie, tj. o przestępstwo z art. 148 § 2 pkt. 4 kk, art.231 § 1, art. 189 § 2 , art. 249 § 1 i 2 i art. 246 kk z 1932 r. w zw z art. 11 § 2 kk w zw z art. 2 ust.1. i art. 3 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP. 
  
  Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007 roku Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uznał winnym dopuszczenia się czynów w rozumieniu w rozumieniu art. 231 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i 3 ustawy o IPN – KŚZpNP w zw. z art.91 § 1 kk skazał oskarżonego na łączną karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
  
  Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2008 roku Sąd Apelacyjny w Rzeszowie na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora OKŚZpNP w Rzeszowie i obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 4 grudnia 2007 roku uznał winnym czynów w rozumieniu art. 231 § 1 kk w zb z art. 189 § 1 kk i art. 249 § 2 kk w zw. z art. z art. 2 ust. 1 i 3 ustawy o IPN – KŚZpNP skazał oskarżonego na łączną karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
   
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi W.
  W dniu 25 kwietnia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Gorlicach, akt oskarżenia przeciwko Romanowi W., oskarżonemu o to, że w okresie od 28 maja do 10 lipca 1948 w Gorlicach działając jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami, znęcał się fizycznie i moralnie nad pozbawionymi wolności i przetrzymywanymi w areszcie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gorlicach dwoma członkami działającej na terenie Gorlic młodzieżowej organizacji niepodległościowej o nazwie    „Związek Białego Orła” w ten sposób, że wielokrotnie przesłuchiwał pokrzywdzonych o różnych porach dnia i nocy, groził więzieniem , wyzywał  ich i znieważał słowami wulgarnymi i obraźliwymi, zmuszał do skakania tzw. żabek, wielokrotnie uderzał w różne części ciała, raził prądem i umieszczał w karcerze, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i  art. 246 kk z  w zw z art. 36 kk z 1932 roku w zw z art.2 ust.1. i art. 3 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Postanowieniem z dnia 10 października 2007 roku Sąd Rejonowy w Gorlicach połączył sprawę o sygn. akt II K 152/07 zawisłą w związku ze skierowaniem 28 września 2007 roku aktu oskarżenia przeciwko oskarżonemu do sprawy o sygn. II K 63/07 zawisłej w tym Sądzie w związku ze skierowaniem 25 kwietnia 2007 roku aktu oskarżenia przeciwko oskarżonemu.
  Wyrokiem z dnia 13 listopada 2007 roku Sąd Rejonowy w Gorlicach skazał oskarżonego na łączną karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat.
   
  

• Akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi P.
  W dniu 23 listopada 2007 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi P., byłemu szefowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku Mieczysławowi P., zarzucając mu dopuszczenie się w różnych okresach w latach 1948-1950 w Nisku województwa podkarpackiego podczas i w związku z urzędowaniem sześćdziesięciu zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy poprzez wydanie poleceń zatrzymania Jana D., Józefa K., Stefana O., Wojciecha ś., Władysława D., Józefa K., Franciszka R., Stanisława S., Marii A., Wojciecha S., Stanisława Z., Aleksandra K., Aleksandra B., Józefa B., Bronisława P., Jana P., Józefa G., Jana K., Jana S., Stanisławy Sz., Franciszka B., Józefa Ch., Andrzeja B., Jana R., Zygmunta B., Emilii K., Władysława U., Adolfa B., Józefa Ch., Józefa K., Piotra P., Kazimierza S., Romana S., Marii K., Juliana W., Witolda H., Władysława B., Bolesława P., Stanisława W., Jana M., Henryka O., Piotra Ch., Franciszka G., Józefa B., Antoniego K., Adolfa G., Stanisława Dz., Michała K., Jana J. Andrzeja J., Antoniego S., Piotra M., Wojciecha R., Józefa Z., Anieli S., Julii M., Karola M., Antoniego K. i Wincentego L., mimo braku podstaw prawnych do zatrzymania, a następnie poprzez bezprawne, bez postanowienia o tymczasowym aresztowaniu przetrzymywanie tych osób, w tym trzydziestu dwóch z nich przez okres ponad 14 dni.
  W akcie oskarżenia skierowanym przeciwko Mieczysławowi P. zarzucono mu również, że w okresach od 14 marca 1949 r. do 4 sierpnia 1949 r. i od 11 października 1949 r. do 14 października 1949 r. w Nisku województwa podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem miejscowego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem dwóch zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy, w celu wymuszenia na Wojciechu K. i Lesławie P. – pozbawionych wolności i przetrzymywanych w areszcie tego Urzędu – złożenia określonych wyjaśnień, poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad tymi osobami, a nadto kilkakrotne wzięcie udziału w pobiciach Wojciecha K., w trakcie których używał niebezpiecznego narzędzia.
  Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Mieczysław P. dokonywał wielokrotnych przesłuchań Wojciecha K. o różnych porach, również nocą, wiele razy rażąc go prądem, poprzez podłączanie do induktora oraz umieścił go i Lesława P. w nieoświetlonej, nieogrzewanej, zawilgoconej, pozbawionej jakiegokolwiek wyposażenia celi. Ponadto, zmuszał Wojciecha K. do robienia przysiadów, aż do całkowitej utraty sił i omdlenia oraz do siadania na krześle, na którym rozsypano pinezki.
  Kilkakrotnie nakazał również, aby nieustaleni klucznicy rozebrali Wojciecha K. do naga i wystawili na działanie mrozu oraz kilkakrotnie uczestniczył w jego pobiciach, w trakcie których używał kołka, zadając nim ciosy w różne części ciała pokrzywdzonego.
  Mieczysław P. znieważał Lesława P. wulgarnymi słowami, groził mu zabójstwem i wielokrotnie uderzał kantem dłoni w szyję oraz drewnianą pałą głównie po nogach.
  Mieczysławowi P. zarzucono również dopuszczenie się w okresie od 17 października 1948 r. do 20 sierpnia 1950 r. w Nisku województwa podkarpackiego podczas i w związku z urzędowaniem, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na tym, że działając z zamiarem zmuszenia osób przetrzymywanych w areszcie miejscowego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów jako szef tego Urzędu, nie dopełnił obowiązków zapewnienia tym osobom właściwych warunków pobytu, umieszczając je w pomieszczeniach piwnicznych, nie przystosowanych do przetrzymywania w nich ludzi, które najczęściej w ogóle nie były oświetlone, nie były ogrzewane, były zawilgocone i w których spać można było jedynie bezpośrednio na drewnianych pryczach, bądź betonowej podłodze, bez okrycia, nie umożliwiając korzystania z toalety i łaźni oraz ograniczając drastycznie racje żywnościowe. 
  Ponadto, przekroczył on swą władzę, polecając i zezwalając podległym funkcjonariuszom na stosowanie wobec przesłuchiwanych tortur w postaci bicia, kopania, umieszczania w karcerze, grożenia biciem lub zabójstwem, znieważania i obrażania, zmuszania do robienia przysiadów i skakania w pozycji kucznej tzw. żabek, w wyniku czego nieustaleni podlegli mu funkcjonariusze stosowali takie metody przesłuchań między innymi wobec: Stanisława K., Marii K., Antoniego K., Michała K., Ferdynandy Sz., Marcina Sz., Genowefy Sz., Stanisława M., Alfredy B., Władysława D., Wojciecha S., Marii A., Jana K., Wojciecha D., Franciszka R., Mieczysława O., Mieczysława W., Władysława W., Jana H., Jana P., Bronisława P., Jana K., Józefa G., Stanisława P., Tadeusza A., Michała A., Stanisławy Z., Stanisława W., Franciszka B., Józefa Ch., Czesławy K., Czesława P., Karola Cz., Piotra P., Józefa K., Stanisława S., Jana K., Józefa ś., Wojciecha P., Tadeusza P., Romana Z., Tadeusza G., Mieczysława G., Jana T., Józefa Sz., Jana Sz., Marii S., Leona W., Antoniego T., Franciszka P., Stanisławy M., Władysławy D., Franciszka D., Czesława O., Jana M., Stanisława L., Eligiusza B., Józefa T., Juliana W., Witolda H., Piotra O., Jana Sz., Tadeusza L., Jana Ł., Czesława D., Henryka N., Czesława G., Mariana B., Józefa B., Henryka O., Jana M., Franciszka R., Karola S., Jana W., Stanisława K., Jana P., Józefy W., Elżbiety B., Stanisława Dz., Stanisława K., Zygmunta C., Romana K., Franciszka B. i Marii P. 
  Mieczysław P. będąc przesłuchiwany w toku śledztwa w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu przestępstw. Wyjaśnił, że nie pamięta, aby w areszcie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku przetrzymywano osoby bez postanowienia prokuratora o tymczasowym aresztowaniu. Kategorycznie zaprzeczył, by w jakikolwiek sposób znęcał się nad którymś z zatrzymanych. Twierdził również, że nie wiedział o tym, że podlegli mu funkcjonariusze Bezpieczeństwa Publicznego stosują niedozwolone metody śledcze.
  Wyjaśnienia Mieczysława P. pozostają w wyraźnej sprzeczności ze zgromadzonym w toku śledztwa obszernym materiałem dowodowym zawartym w osiemnastu tomach akt.
  

• sygn. akt S 19/05/Zk – śledztwo przeciwko Władysławowi P. wyłączone w dniu 6 kwietnia 2005r. ze sprawy S 23/01/Zk dotyczącej fizycznego i moralnego znęcania się funkcjonariuszy PUBP w Jarosławiu nad przetrzymywanymi działaczami niepodległościowymi w latach 1944-1956. Na potrzeby tego śledztwa przesłuchano 50 świadków. W dniu 11 stycznia 2006r do Sądu Okręgowego w Przemyślu skierowano akt oskarżenia przeciwko Władysławowi P., zarzucając mu popełnienie dwóch zabójstw działaczy niepodległościowych Władysława T. i Stanisława K. oraz trzech przestępstw fizycznego i moralnego znęcania się nad działaczami niepodległościowymi.
  W/w Sąd wyrokiem z dnia 30 marca 2006r. skazał oskarżonego za popełnienie czterech przestępstw na karę łączną 10 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienie praw publicznych na okres lat trzech (sygn. akt II K 5/06). Uniewinnił natomiast od zarzutu popełnienia zabójstwa Władysława T. Tutejsza Komisja zaskarżyła powyższy wyrok wnosząc o uchylenie tegoż wyroku w części dotyczącej uniewinnienia od zarzutu dokonania zabójstwa Władysława T. i zasądzenie opłat i kosztów sądowych. Apelację złożyli również obrońcy oskarżonego wnosząc o uchylenie całego wyroku. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w dniu 23 czerwca 2006r. w całości uwzględnił apelację prokuratora oraz częściowo apelację obrońcy (sygn. akt II AKa 50/06). Zaskarżony wyrok uchylił w części dotyczącej dwóch zabójstw natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy wymierzając karę łączną, za wspomniane trzy przestępstwa fizycznego i moralnego znęcania się, w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zasądził również koszty sądowe. 
  28 marca 2007r. Sąd Okręgowy w Przemyślu skazał oskarżonego Władysława P. na karę 10 lat pozbawienia wolności oraz zasądził koszty postępowania i opłaty sądowe (sygn. akt II K 31/06). Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie 21 czerwca 2007r. (sygn. akt II Aka 41/07). 
• sygn. akt S 67/05/Zk – śledztwo przeciwko Janowi P. wyłączone w dniu 9 grudnia 2005r. ze sprawy sygn. akt S 23/01/Zk dotyczącej zbrodni popełnionych przez funkcjonariuszy PUBP w Jarosławiu w okresie od 1944r. - 1956r. Na potrzeby powyższego śledztwa przesłuchano w charakterze świadków 27 osób. W dniu 8 lutego 2006r. wniesiono do Sądu Rejonowego w Jarosławiu akt oskarżenia przeciwko Janowi P., zarzucając mu popełnienie 4 zbrodni komunistycznych, polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się oraz bezprawnym pozbawieniu wolności działaczy niepodległościowych.
  Sąd Rejonowy w Jarosławiu wyrokiem z dnia 12 maja 2006r. (sygn. II K 37/06) uznał oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów i wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat. Powyższe orzeczenie obecnie jest prawomocne.
   
   
• sygn. S 70/05/Zk – śledztwo przeciwko byłemu szefowi PUBP w Tarnobrzegu Eugeniuszowi M. Postępowanie to zakończono skierowaniem do Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu 4 stycznia 2007r. aktu oskarżenia przeciwko Eugeniuszowi M. w którym zarzucono mu popełnienie 16 zbrodni komunistycznych polegających na: udziale w zabójstwie byłego członka AK z terenu wsi Szwedy, dokonywaniu wielokrotnych prewencyjnych zatrzymań działaczy niepodległościowych, bez żadnej podstawy prawnej, w celu uniemożliwienia im wzięcia udziału w wyborach do Sejmu w dniu 26 października 1952r.,  fizycznych i psychicznym znęcaniu się nad działaczami niepodległościowymi oraz członkami rodzin osób podejrzewanych  o działalność niepodległościową, niedopełnieniu obowiązku służbowego, poprzez niezapewnienie właściwych warunków bytowych dla osób zatrzymanych w areszcie PUBP w Tarnobrzegu, a nadto co najmniej zezwalanie na stosowanie niedozwolonych metod śledczych przez innych funkcjonariuszy tamt. Urzędu wobec osób zatrzymanych w jego areszcie.
  Czyny zarzucone oskarżonemu obejmują okres od 1 grudnia 1950r. do 25 listopada 1953r. kiedy to był on faktycznie zastępcą szefa, a potem szefem PUBP w Tarnobrzegu.
  Wyrokiem z 4 grudnia 2007r. sygn. akt II K 1/07 Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uznał Eugeniusza M. za winnego czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia, oprócz dopuszczenia się w okresach od 8 marca 1951r. do 10 marca 1951r. i od 8 marca 1951r. do 28 marca 1951r. w Jastkowicach dwóch zbrodni komunistycznych będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości polegających na przekroczeniu swoich uprawnień poprzez pozbawienie wolności Władysława B. i Mariana N., a nadto oprócz dopuszczenia się 29 marca 1951r. w Szwedach woj. podkarpackiego zbrodni komunistycznej będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na zabójstwie Jana Sz. Od dopuszczenia się tych czynów Eugeniusz M. został bowiem uniewinniony.
  Za przypisane oskarżonemu czyny Sąd skazał go na kary 1 roku i 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności, 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności, 2 lat pozbawienia wolności, 2 lat i 6–ciu miesięcy pozbawienia wolności i 1 roku pozbawienia wolności oraz wymierzył mu łączna karę pozbawienia wolności w wysokości 3 lat i 6-ciu miesięcy, a nadto zasądził od oskarżonego koszty postępowania karnego i opłatę sądową.
  Wyrok ten jest nieprawomocny. 
   
• sygn. akt S 7/06/Zk – śledztwo przeciwko Józefowi O. wyłączone w dniu 27 stycznia 2006 r. ze sprawy S 8/00/Zk dotyczącej zbrodniczej działalności funkcjonariuszy WUBP w Rzeszowie w latach 1944-1956.
  Na potrzeby powyższego postępowania przesłuchano 44 świadków. W dniu 17 lipca 2006 r do Sądu Rejonowego w Rzeszowie skierowano akt oskarżenia przeciwko Józefowi O., zarzucając mu popełnienie siedmiu zbrodni komunistycznych polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad działaczami niepodległościowymi, przetrzymywanymi w areszcie WUBP w Rzeszowie i PUBP w Sanoku.
  Postępowanie sądowe w tej sprawie zawieszono 30 maja 2007 r. z uwagi na stan zdrowia oskarżonego.
   
   
• sygn. akt S 10/06/Zk – śledztwo przeciwko Ignacemu P. wyłączone w dniu 14 lutego 2006 r. ze sprawy S 8/00/Zk dotyczącej zbrodniczej działalności funkcjonariuszy WUBP w Rzeszowie w latach 1944-1956. Na potrzeby powyższego postępowania przesłuchano 26 świadków.
  W dniu 11 maja 2006 r. skierowano do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Ignacemu P., zarzucając mu popełnienie 6 zbrodni komunistycznych, polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad przetrzymywanymi w areszcie tamtejszego Urzędu działaczami niepodległościowymi.
  Postępowanie sądowe w tej sprawie zawieszono 27 czerwca 2007 r. ze względu na zły stan zdrowia oskarżonego. 
   
   
• sygn. akt S 95/06/Zk – śledztwo przeciwko Janowi J. wyłączone w dniu 16 października 2006 r. ze sprawy S 29/01/Zk dotyczącej fizycznego i moralnego znęcania się funkcjonariuszy PUBP w Łańcucie nad działaczami niepodległościowymi w latach 1944 r. – 1956 r. Na potrzeby tego postępowania przesłuchano 21 świadków.
  W dniu 26 października 2006r do Sądu Rejonowego w  Łańcucie skierowano akt oskarżenia przeciwko Janowi J., zarzucając mu popełnienie w okresach od 25 stycznia 1951r. do marca 1951 r. w Łańcucie i w Rzeszowie woj. podkarpackiego oraz od 27 stycznia 1951 r. do 18 kwietnia 1951 r. i od 27 stycznia 1951 r. do 31 marca 1951 r. w Łańcucie wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami Bezpieczeństwa Publicznego 3 zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy, w celu zmuszenia Stefana B. – przetrzymywanego w aresztach WUBP w Rzeszowie, a następnie PUBP w Łańcucie oraz Emila K. i Jerzego N. – przetrzymywanych w areszcie PUBP w Łańcucie – do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów, poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad tymi osobami.
  Wyrokiem z 22 października 2007 r. sygn. akt II K 134/06 Sąd Rejonowy w Łańcucie uznał oskarżonego Jana J. za winnego zarzucanych mu czynów. Sąd skazał go za każdy z nich na karę po 2 lata pozbawienia wolności oraz wymierzył mu łączną karą pozbawienia wolności w wysokości 3 lat, a nadto zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania karnego i uiszczenia opłaty sądowej. Wyrok ten jest prawomocny. 
   
   
• sygn. akt S 99/06/Zk – śledztwo wyłączone w dniu 3 listopada 2006r. z postępowania sygn. S 8/00/Zk w sprawie zbrodniczej działalności funkcjonariuszy WUBP w Rzeszowie.
  W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy przedstawiono byłemu funkcjonariuszowi WUBP w Rzeszowie Romanowi W. dwa zarzuty popełnienia zbrodni komunistycznych polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad działaczami niepodległościowymi przetrzymywanymi w areszcie tamtejszego Urzędu.
  2 lutego 2007r. wydano postanowienie o częściowym umorzeniu śledztwa w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się w okresie od 28 maja 1948r. do 7 czerwca 1948r. w Gorlicach Piotra M. i Stanisława P. - funkcjonariuszy PUBP w Gorlicach nad przetrzymywanym w tamt. areszcie działaczem niepodległościowym Janem G.  oraz w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się w okresie od 28 maja 1948r. do 10 lipca 1948r. w Gorlicach Stanisława R. – funkcjonariusza PUBP w Gorlicach nad przetrzymywanym w tamt. areszcie działaczem niepodległościowym Janem G. wobec śmierci tych podejrzanych.
  24 kwietnia 2007r. skierowano natomiast przeciwko Romanowi W. do Sądu Rejonowego w Gorlicach akt oskarżenia o dopuszczenie się opisanych wyżej dwóch zbrodni komunistycznych.
  Postępowanie to zarejestrowano pod sygn. akt II K 63/07. 
  Wyrokiem z 13 listopada 2007r. sygn. akt II K 63/07 Sąd Rejonowy w Gorlicach uznał Romana W. za winnego popełnienia czynów opisanych w skierowanych przeciwko niemu aktach oskarżenia o sygn. S 99/06/Zk i S 31/07/Zk oraz skazał go za dwa czyny na karę po 2 lata pozbawienia wolności i za kolejne dwa czyny po 1 roku pozbawienia wolności oraz wymierzył mu łączną karę pozbawienia wolności w wysokości 2 lat, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 3 lat, a nadto zobowiązał go do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego Jana T. w terminie osiemnastu miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku kwoty 10 tys. zł oraz zasądził od oskarżonego opłatę sądową i koszty postępowania karnego.
  Wyrok ten jest prawomocny.   
   
• sygn. akt S 100/06/Zk – śledztwo przeciwko Stefanowi Sz. wyłączone w dniu 6 listopada 2006r. z postępowania sygn. akt S 99/06/Zk. Na jego potrzeby przesłuchano 9 świadków.
  W dniu 13 listopada 2006r. do Sądu Rejonowego w Gorlicach skierowano akt oskarżenia przeciwko wspomnianemu, zarzucając mu popełnienie trzech zbrodni komunistycznych, polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad przetrzymywanymi w areszcie PUBP w Gorlicach działaczami niepodległościowymi.
  Postępowanie sądowe zakończono wyrokiem z 22 lutego 2007r., zgodnie z którym uznano oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów oraz wymierzono mu łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby przez 4 lata oraz zasądzono koszty postępowania i opłatę sądową.  
  Wyrok ten jest prawomocny. 
   
• sygn. akt S 35/07/Zk – śledztwo przeciwko Mieczysławowi P. podejrzanemu o przestępstwa z art. 286§1 i 246 w zw. z art. 36 kk z 11.07.1932r.  w zw. z art. 2 ust. 1  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci  Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko  Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. 1016 z późn. zm.) i inne. 16 października 2007r. śledztwo to zamknięto.
  Przedmiotową sprawę wyłączono ze śledztwa S 5/02/Zk w dniu 23 kwietnia 2007r.
  W ramach powyższego postępowania Mieczysławowi P. przedstawiono 63 zarzuty (dotyczące fizycznego i moralnego znęcania się, bezprawnego pozbawienia wolności oraz niedopełnienia obowiązków służbowych).
  23 listopada 2007r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w  Nisku akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi P., zarzucając mu dopuszczenie się w różnych okresach w latach 1948-1950 w Nisku woj. podkarpackiego podczas i w związku z urzędowaniem 63 zbrodni komunistycznych będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości. Zbrodnie te polegały na przekroczeniu swojej władzy poprzez wydanie poleceń zatrzymania 59 osób, mimo braku podstaw prawnych do zatrzymania, a następnie poprzez bezprawne, bez postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, przetrzymywanie tych osób, w tym 32 z nich, przez okres ponad 14 dni. Zbrodnie te polegały również na  przekroczeniu swojej władzy w celu wymuszenia na dwóch osobach - pozbawionych wolności i przetrzymywanych w areszcie PUBP w  Nisku – złożenia określonych wyjaśnień, poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad tymi osobami, a nadto na kilkakrotnym wzięciu udziału w pobiciach jednej z nich, w trakcie których oskarżony używał niebezpiecznego narzędzia. 
  Wśród zbrodni zarzuconych Mieczysławowi P. były również fakty niedopełnienia przez niego obowiązków zapewnienia osobom przetrzymywanym w areszcie PUBP w Nisku właściwych warunków pobytu  poprzez umieszczenie ich w pomieszczeniach piwnicznych nie przystosowanych do przetrzymywania w nich ludzi oraz fakty przekroczenia przez niego swej władzy poprzez polecenie i zezwolenie podległym funkcjonariuszom na stosowanie wobec przesłuchiwanych tortur w postaci bicia, kopania, umieszczenia w karcerze, grożenia biciem lub zabójstwem, znieważania i obrażania i innych zachowań, w wyniku czego nieustaleni podlegli mu funkcjonariusze stosowali takie metody wobec 84 osób.        
  Postępowanie sądowe toczy się w Sądzie Rejonowym w Nisku.
• sygn. S 40/07/Zk – śledztwo przeciwko byłemu funkcjonariuszowi PUBP w Tarnobrzegu Janowi C.
  Postępowanie to zakończono skierowaniem 5 czerwca 2007 r. do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu aktu oskarżenia przeciwko Janowi C., w którym zarzucono mu popełnienie trzech zbrodni komunistycznych będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na fizycznym i moralnym znęcaniu się w okresach od 15 marca 1951r. do 14 kwietnia 1951 r. i od 2 kwietnia 1951 r. do 14 czerwca 1951 r. w Tarnobrzegu oraz 23 września 1954 r. w Jeziórku woj. podkarpackiego nad pozbawionymi wolności Janem S., Janem Sz. i Bronisławem W.
  Według ustaleń poczynionych w toku śledztwa oskarżony wielokrotnie przesłuchiwał pokrzywdzonego Jana S. wyłącznie w nocy, zaś pokrzywdzonego Jana Sz. O różnych porach dnia i nocy. W trakcie tych czynności w celu zmuszenia jednego z nich do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów krzyczał i używał wobec niego wulgarnych słów. W trakcie przesłuchań drugiego z pokrzywdzonych również obrażał go wulgarnymi słowami oraz wielokrotnie uderzał go pięściami i różnymi przedmiotami m.in. gumowym kablem po całym ciele.
  Ustalono również, że oskarżony używał wobec Bronisława W. wulgarnych słów oraz wziął udział w jego pobiciu, w trakcie którego kopano pokrzywdzonego oraz uderzano pięściami i pistoletem.
  Wyrokiem z 3 marca 2008 r. sygn. akt  II K 172/07 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu uznał byłego funkcjonariusza Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Tarnobrzegu Jana C. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów. Uznając Jana C. za winnego popełnienia tych czynów, Sąd skazał go za pierwszy i drugi czyn na kary po jednym roku więzienia, zaś za trzeci czyn na karę jednego roku i sześciu miesięcy więzienia. Sąd wymierzył oskarżonemu łączną karę dwóch lat więzienia, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby trwający cztery lata. Sąd zasądził również od oskarżonego koszty postępowania karnego i opłatę sądową.
  Wyrok ten jest nieprawomocny.
   
• sygn. S 57/07/Zk -  śledztwo przeciwko byłemu funkcjonariuszowi PUBP w Łańcucie Franciszkowi S. 
  Postępowanie to zakończono skierowaniem 10 lipca 2007r. do Sądu Rejonowego w Łańcucie aktu oskarżenia przeciwko Franciszkowi S., w którym zarzucono mu popełnienie, w okresie od 29 stycznia 1951r. do 27 marca 1951r. w Łańcucie woj. podkarpackiego, podczas i w związku z urzędowaniem, wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami BP zbrodni komunistycznej będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu swojej władzy, w celu zmuszenia Ireny D. – przetrzymywanej w areszcie PUBP w Łańcucie – do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych jej czynów, poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad ta osobą.
  Działanie Franciszka S. wobec pokrzywdzonej polegało na dokonywaniu  na przemian z innymi funkcjonariuszami częstych, wielogodzinnych przesłuchań o różnych porach, także nocą oraz znieważaniu jej słowami wulgarnymi i obraźliwymi. Ponadto Franciszek S. kierował do pokrzywdzonej groźby bezprawne, kilkakrotnie kazał wykonywać przysiady i liczyć je, aż do zupełnej utraty sił oraz bił ją.
  Wyrokiem z 10 grudnia 2007r. sygn. akt II K 123/07 Sąd Rejonowy w Łańcucie uznał Franciszka S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Uznając Franciszka S. za winnego popełnienia tego czynu, Sąd skazał go na  karę jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres trzech lat oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania i uiszczenia opłaty sądowej.
  Wyrok jest prawomocny.
   
• sygn. akt S 57/04/Zk - śledztwo wszczęte w dniu 17 lutego 2005r. przeciwko Józefowi K. podejrzanemu o spowodowanie bezprawnego pozbawienia wolności Waldemara M. w okresie od 13 grudnia 1981r. do 11 października 1982r. w Komendzie Miejskiej MO w Jarosławiu, Komendzie Wojewódzkiej MO w Przemyślu, Ośrodku Odosobnienia w Uhercach, Ośrodku Odosobnienia w Łupkowie i Ośrodku Odosobnienia w Rzeszowie poprzez przekroczenie uprawnień wynikających z pełnienia służby na stanowisku Komendanta Wojewódzkiego MO w Przemyślu, które polegało na wydaniu 12 grudnia 1981r. decyzji o internowaniu Waldemara M., która jako podstawę prawną wskazywała art. 42 nigdy nie uchwalonego dekretu z 12 grudnia 1981r. o ochronie bezpieczeństwa Państwa i porządku publicznego w czasie obowiązywania stanu wojennego oraz wydaniu nakazu zatrzymania i doprowadzenia Waldemara M. do ośrodka odosobnienia w Nowej Wsi.
  Początkowo postępowanie przygotowawcze prowadzono również w kierunku niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego w styczniu i lutym 1982r. w Uhercach i Przemyślu na szkodę interesu prywatnego, polegającego na nieudzieleniu pomocy internowanemu Waldemarowi M., znajdującemu się na skutek rozwijającego się stanu chorobowego w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia poprzez pozostawienie go w ośrodku odosobnienia w Uhercach, pomimo konieczności umieszczenia tej osoby w szpitalu.
  Jednak wobec treści opinii biegłego lekarza sądowego, jak też zachowanej częściowo dokumentacji medycznej w dniu 29 maja 2006r. wydano postanowienie o częściowym umorzeniu śledztwa w zakresie dotyczącym tego czynu – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa.
  Przedstawiono natomiast byłemu Komendantowi Wojewódzkiemu MO w Przemyślu Józefowi K. zarzut spowodowania bezprawnego pozbawienia wolności Waldemara M. we wskazanym wyżej czasie i miejscach poprzez przekroczenie uprawnień wynikających z pełnienia służby na tym stanowisku, które polegało na wydaniu 12 grudnia 1981r. decyzji o internowaniu Waldemara M. na podstawie nie uchwalonego aktu normatywnego oraz wydaniu nakazu zatrzymania i doprowadzenia Waldemara M. do ośrodka odosobnienia w Nowej Wsi.
  Józef K. został przesłuchany w charakterze podejrzanego, przy czym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
  W toku śledztwa przesłuchano licznych świadków mających wiadomości w sprawie, w tym byłych funkcjonariuszy MO i SB.
  Uzyskano również dwie opinie biegłego sądowego z zakresu badania pisma ręcznego oraz dokumentów.
  Śledztwo zakończono skierowaniem 12 września 2007r. aktu oskarżenia przeciwko Józefowi K. do Sądu Rejonowego w Przemyślu.
  22 października 2007 r. w Sądzie Rejonowym w Przemyślu rozpoczęła się rozprawa w sprawie oskarżonego Józefa K. Sprawa oskarżonego Józefa K. jest rozpoznawana w trakcie kolejnych rozpraw sądowych.
   
• sygn. S 31/07/Zk – śledztwo przeciwko byłemu funkcjonariuszowi PUBP w Gorlicach Romanowi W.
  Postępowanie to zakończono skierowaniem   28 września 2007r. aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Gorlicach przeciwko Romanowi W.,  w którym zarzucono mu popełnienie w okresach od 20 września 1950r. do listopada 1950r. i od września 1950r. do grudnia 1950r. w Gorlicach woj. małopolskiego dwóch  zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy podczas i w związku z urzędowaniem, w celu wymuszenia na Teofilu T. i Janie T. – pozbawionych wolności i przetrzymywanych w areszcie tego Urzędu – złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad tymi osobami. Ze  zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że Roman W. dokonywał wielokrotnych i wielogodzinnych przesłuchań  Teofila T. na zmianę z innymi funkcjonariuszami, w trakcie których krzyczał na niego, wyzywał i znieważał słowami  wulgarnymi i obraźliwymi, groził, zmuszał do skakania tzw. żabek, aż do zupełnej utraty sił. Ponadto wielokrotnie uderzał go rękami i linijką w różne części ciała, również w głowę oraz zmuszał do siedzenia na nóżce od taboretu i na krawędzi krzesła.
  Roman W. dokonywał również wielokrotnych i wielogodzinnych przesłuchań Jana T. W trakcie tych przesłuchań krzyczał na niego, wyzywał oraz znieważał słowami wulgarnymi  i obraźliwymi, groził aresztowaniem i kilkakrotnie uderzał w twarz.
  Roman W. będąc przesłuchany  w toku śledztwa w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych  mu czynów i wyjaśnił, że nie przypomina sobie okoliczności zatrzymania i pobytu w areszcie w PUBP w Gorlicach Teofila T. oraz że nie dokonywał żadnych  czynności procesowych  z jego udziałem.  Zaprzeczył również by  kiedykolwiek i w jakikolwiek sposób znęcał się nad zatrzymanymi.
  Postępowanie to zarejestrowano w Sądzie Rejonowym w Gorlicach pod sygn. akt II K 152/07, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Gorlicach z 10 października 2007r. sprawę tę połączono do sprawy oskarżonego Romana W. zarejestrowanej pod sygn. II K 63/07. Termin rozprawy wyznaczono na 13 listopada 2007r.
  Postępowanie to zostało zakończone wydaniem przez Sąd Rejonowy w Gorlicach 13 listopada 2007r. wyroku skazującego Romana W.  opisanego przy sprawie o sygn. S 99/06/Zk.
   
• sygn. akt S 68/07/Zk śledztwo przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gorlicach Włodzimierzowi M., podejrzanemu o dopuszczenie się w okresie od 17 kwietnia 1951 roku do 16 maja 1951 roku w Gorlicach województwa małopolskiego, podczas i w związku z urzędowaniem – zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu swej władzy poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad pozbawionym wolności i przetrzymywanym w areszcie tego Urzędu Stanisławem B.
  Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że Włodzimierz M. bił Stanisława B. oraz znieważał go wulgarnymi słowami.
  Śledztwo zakończono skierowaniem 23 stycznia 2008r. aktu oskarżenia przeciwko Włodzimierzowi M. do Sądu Rejonowego w Gorlicach.
  Nie wyznaczono terminu rozprawy.
     
• Akt oskarżenia przeciwko Władysławowi G.
  W dniu 28 grudnia 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Krośnie akt oskarżenia przeciwko Władysławowi G., oskarżonemu o to, że od października do grudnia 1950 r., jako funkcjonariusz PUBP w Krośnie znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym Antonim S. w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych przesłuchań bił go po całym ciele gumową pałką, zmuszał go do skakania w pozycji kucznej, a nadto przetrzymywał go w niekompletnym ubraniu w zimnej, nieoświetlonej celi, drastycznie ograniczając przy tym racje żywnościowe, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 29 maja 2002 r. Sąd Rejonowy w Krośnie uznał Władysława G. winnym popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi G.
  W dniu 8 lipca 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Łańcucie akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi G. oskarżonemu to, że w okresie od 22 października 1950 r. do grudnia1950 r. w Rzeszowie, będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łańcucie, działając wspólnie i w porozumieniu z innym funkcjonariuszem, znęcał się fizycznie i moralnie nad pozbawionym wolności i przetrzymywanym w areszcie PUBP w Łańcucie Bolesławem R. w ten sposób, że dokonując ciągłych wielogodzinnych przesłuchań, zarówno w nocy jak i w dzień, wielokrotnie znieważał go słowami powszechnie uważanymi za obraźliwe, uderzał pięściami i kawałkiem kabla w różne części ciała, brał kilkakrotnie udział w jego pobiciu, umieszczał na wiele godzin w celi bez podawania posiłków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 i 246 oraz 241 w zw. z art. 36 kk z 1932 i art. 2ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2006 roku Sąd Rejonowy w Łańcucie skazał Tadeusza G. na karę 2 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 5 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Jerzemu R.
  W dniu 27 kwietnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Okręgowego w Krośnie akt oskarżenia przeciwko Jerzemu R. oskarżonemu to, że:
  I. w dniu 18 lipca 1946 roku w Odrzykoniu pow. krośnieńskiego, woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Krośnie, a więc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, zabił Władysława Urbanka – żołnierza AK, oddając do niego, z najbliższej odległości z krótkiej broni palnej, kilka strzałów, nie mniej niż trzy, dopuszczając się w ten sposób zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, tj. o przestępstwo z art.148 § 2 pkt 4 kk w zw. z art. 2 ust.1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.U. Nr 155 poz.1016 z późn. zmianami);
  II. w okresie od 15 października 1946 roku do miesiąca grudnia 1946 roku. W Krośnie woj. podkarpackiego, pełniąc służbę w PUBP w Krośnie, a więc będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma funkcjonariuszami, których sprawy toczą się w odrębnych postępowaniach sądowych i innymi nieustalonymi co do tożsamości i liczby funkcjonariuszami, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swoje uprawnienia, w celu wymuszenia na Franciszku Rajchlu – pozbawionym wolności i przetrzymywanym w areszcie PUBP w Krośnie złożenia określonych wyjaśnien i przyznania się do stawianych mu zarzutów, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, wielokrotnie znieważając i obrażając słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obraźliwe, zakładając maskę gazową z zatkanym pochłaniaczem oraz wielokrotnie bijąc, tj. o przestępstwo z art.246,247 §1 i 231 §1 kk w zw. z art.11§2 kk i w zw. z art.2 ust.1 oraz art.3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155 poz.1016 z późn. zmianami).
  Wyrokiem z dnia 4 lipca 2007 roku Sąd Okręgowy w Warszawie skazał oskarżonego na karę 12 lat pozbawienia wolności, po czym złagodził karę na mocy amnestii o 1/3.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi S.
  W dniu 31 lipca 2002 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Okręgowego w Krośnie akt oskarżenia przeciwko Janowi S., oskarżonemu o to, że od lutego do kwietnia 1950 r. w Przemyślu, będąc funkcjonariuszem PUBP w Przemyślu, w celu zmuszenia do złożenia określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie i psychicznie nad pozbawionym wolności Leszkiem W. w ten sposób, że w trakcie przesłuchania wielokrotnie zadawał mu uderzenia drewnianym polanem w plecy, w okolice nerek, zmuszał do długotrwałego siedzenia na jednej nodze odwróconego stołka oraz zakładał krzyczącemu z bólu pokrzywdzonemu na głowę maskę przeciwgazową, zwiększając dolegliwość zadawanych mu cierpień, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2003 roku Sąd Okręgowy w Krośnie Ośrodek Zamiejscowy w Przemyślu uznał oskarżonego Jana S. winnym popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i wymierzył karę 1 roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby dwóch lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Bronisławowi P.
  W dniu 26 października 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Krośnie akt oskarżenia przeciwko Bronisławowi P., oskarżonemu o to, że od października 1946 r. do stycznia 1947r.
  w Krośnie, będąc funkcjonariuszem PUBP w Krośnie, w celu zmuszenia do złożenia określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że przeprowadzał ciągłe wielogodzinne przesłuchania tych osób, w trakcie których bił ich pięściami i kablem elektrycznym po całym ciele, zmuszał do skakania w pozycji kucznej, nadto umieszczał ich w nieogrzanej i nieoświetlonej celi, uniemożliwiając korzystanie z toalety oraz znieważał ich słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
  W dniu 9 czerwca 2005 roku Sąd Rejonowy w Krośnie umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu, z uwagi na jego śmierć.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Ignacemu P.
  W dniu 7 stycznia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Ignacemu P. oskarżonemu to, że w okresie od września 1946 do maja 1951 roku na terenie Rzeszowa i Łańcuta, będąc funkcjonariuszem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie i Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łańcucie znęcał się fizycznie i psychicznie nad pozbawionymi wolności i przetrzymywanymi w areszcie tych urzędów działaczami organizacji niepodległościowych. W celu zmuszania ich do złożenia określonej treści wyjaśnień wielokrotnie bił ich i kopał nogami, po całym ciele oraz znieważał słowami wulgarnymi i obelżywymi, ponadto zmuszał do długotrwałego siedzenia na nodze odwróconego stołka, tj. o przestępstwo z art.286 § 1 i 246, 241 w zw. z art.36 kk z 1932 r.
  Wyrokiem z dnia 16 maja 2006 roku Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazał oskarżonego na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi K.
  W dniu 3 stycznia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Romanowi K. oskarżonemu to, że w okresie od 15 maja 1949 roku do sierpnia 1949 roku w Nisku, będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku znęcał się fizycznie i psychicznie znęcania się nad pięcioma osobami podejrzewanymi o prowadzenie działalności niepodległościowej oraz bezprawnym pozbawieniu wolności tych osób w areszcie PUBP w Nisku. Oskarżony chcąc zmusić pokrzywdzonych do złożenia obciążających ich wyjaśnień wielokrotnie bił ww. zadając im ciosy pięściami oraz kopał ich w różne części ciała, w czasie przesłuchań znieważał pokrzywdzonych słowami wulgarnymi i obraźliwymi oraz uderzał drewnianą pałką, raził prądem elektrycznym, a nadto umieszczał ich na wiele godzin w nieoświetlonej, nieogrzewanej celi, tj. o przestępstwo z art.286 § 1 i 246 w zw. z art.36 kk z1932 r.
  Wyrokiem z dnia 15 maja 2006 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe skazał oskarżonego na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romanowi K.
  W dniu 1 grudnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Romanowi K. oskarżonemu o to, że w okresie od 14 marca 1949 roku do 4 sierpnia 1949 roku w Nisku, będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku, znęcał się fizycznie i psychicznie nad żołnierzem AK Wojciechem K. w ten sposób, że wielokrotnie bił go zadając mu ciosy w różne części ciała, także przy użyciu drewnianego kołka, wielokrotnie raził go prądem elektrycznym, wcześniej podłączając go do induktora, zmuszał do długotrwałego wykonywania przysiadów aż do całkowitej utraty sił i omdlenia, do siadania na krześle, na którym wcześniej rozsypano pinezki, umieszczał go również w nieoświetlonej, nieogrzewanej, zawilgoconej, pozbawionej jakiegokolwiek wyposażenia celi, zwanej ciemnicą, a nadto, po wcześniejszym rozebraniu do naga, wystawiał na działanie mrozu, tj. o przestępstwo z art.286 § 1 i 246 w zw. z art.36 kk z1932 roku i art.2 ust.1 oraz art.3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Józefowi S.
  W dniu 30 stycznia 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Józefowi S., oskarżone-mu o to, że w okresie od kwietnia 1946 roku do grudnia 1948 roku w Rzeszowie, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie, w celu uzyskania określonych wyjaśnień znęcał się fizycznie i psychicznie nad tymczasowo aresztowanymi żołnierzami Armii Krajowej i innych organizacji niepodległościowych w ten sposób, że bił ich pięściami i kopał po całym ciele, nadto zadawał uderzenia drewnianą pałką i kablem elektrycznym oraz kolbą karabinu, pozbawiał ich jedzenia i picia oraz umieszczał nago w karcerze w porze zimowej, zmuszając ich do przebywania w tym miejscu przez okres kilku dni, jak też znieważał ich słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. przestępstwo z art. 246 kk z 1932 i inne.
  Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia w dniu 31 października 2005 roku umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu Józefowi S. wobec jego śmierci.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi P.
  W dniu 18 lipca 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Przeworsku akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi P. oskarżonemu to, że w okresie od listopada 1950 r. do stycznia 1951 r. w Przeworsku, będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Przeworsku, działając wspólnie i w porozumieniu z innym funkcjonariuszem, znęcał się fizycznie i moralnie nad osobami pozbawionymi wolności i przetrzymywanymi w areszcie PUBP w Przeworsku w ten sposób, że w trakcie dokonywanego przesłuchania, groził im i bił ich po całym ciele w celu uzyskania określonej treści wyjaśnień, tj. o przestępstwa z art. 286 § 1 i 246 w zw. z art. 36 kk z 1932 i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi G., Władysławowi K i Stanisławowi S.
   W dniu 24 lipca 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Janowi G., Władysławowi K i Stanisławowi S. oskarżonym o to, że w 1953 r. w Rzeszowie, będąc funkcjonariuszami WUBP w Rzeszowie, w celu zmuszenia do złożenia określonych wyjaśnień znęcali się fizycznie i psychicznie nad osobami zatrzymanymi w areszcie WUBP w Rzeszowie w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych nocnych przesłuchań zadawali im uderzenia pięściami w twarz, polewali zimna wodą, świecili lampą w oczy, grozili pozbawieniem życia oraz znieważali słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk z 1932 r. i inne.
  W dniu 29 stycznia 2004 roku Sąd Rejonowy w Rzeszowie umorzył postępowanie wobec Władysława K.
  Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2005 roku Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazał:
  Jana G. – łączną karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 2 lat,
  Stanisława S. – na karę 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 2 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P.
  W dniu 15 października 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P., oskarżonemu o to, że w okresie od 29 września 1949 r. do 13 lipca 1950 r. w Nisku, jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku, znęcał się fizycznie i psychicznie nad ośmioma działaczami niepodległościowymi, w ten sposób, że zadawał im wielokrotnie uderzenia pięściami oraz kopał w rożne części ciała, znieważał wulgarnymi i obraźliwymi słowami oraz uderzał ich drewnianą pałką, taboretem, nadto topił w beczce napełnionej wodą, aż do utraty przytomności oraz umieszczał ich na wiele dni w nieoświetlonej, nieogrzewanej celi, pozbawionej urządzeń umożliwiających sen i odpoczynek, głodził ich, w sposób drastyczny zmniejszając racje żywnościowe , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z 15 czerwca 2005 roku Sąd Rejonowy w Nisku skazał oskarżonego Edwarda P. na łączną karę 4 lat pozbawienia wolności.
  W dniu 17 października 2005 roku Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nisku z dnia 15 czerwca 2005 roku.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P.
  W dniu 4 stycznia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Edwardowi P. oskarżonemu to, że w okresie od 7 września 1949 roku do 6 grudnia 1949 roku w Nisku, będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku znęcał się fizycznie i psychicznie znęcał się nad pozbawionym wolności w areszcie PUBP w Nisku żołnierzu Armii Krajowej. Oskarżony chcąc zmusić pokrzywdzonego do złożenia określonej treści wyjaśnień, w czasie wielogodzinnych przesłuchań, głównie w nocy, wielokrotnie znieważał go słowami wulgarnymi i obraźliwymi, wielokrotnie bił go pięściami w różne części ciała, zmuszał do wykonywania tzw. żabek oraz miażdżył palce nóg, tj. o przestępstwo z art.286 § 1 i 246 w zw. z art.36 kk z 1932 r.
  Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 roku Sąd Rejonowy w Nisku skazał oskarżonego Edwarda P. na łączną karę 4 lat pozbawienia wolności.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S.
  W dniu 23 września 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego dla Miasta Stołecznego Warszawy akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi S., oskarżonemu o to, że w okresie od 23 września 1944 roku do 31 grudnia 1946 roku., jako funkcjonariusz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku i Krośnie , znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi członkami organizacji niepodległościowych: Narodowa Organizacja Wojskowa, Armia Krajowa, Bataliony Chłopskie, Zrzeszenie „ Wolność i Niezawisłość”, nie dopełniał obowiązku zapewnienia właściwych warunków bytowych w aresztach kierowanych przez siebie urzędów dla przetrzymywanych tam osób, w czasie przesłuchań, które prowadził lub w których uczestniczył, w celu zmuszenia przesłuchiwanych do złożenia określonych wyjaśnień, wielokrotnie znieważał ich słowami wulgarnymi i obelżywymi, bił i kopał ich w różne części ciała, często zadawał im również ciosy posługując się gumową pałką, kablem, deską, kolbą karabinu, łańcuchem, a nadto raził ich prądem elektrycznym i zadawał rany kłute szpadą, zmuszał do wykonywania przysiadów, umieszczał w małym, ciasnym, wilgotnym pomieszczeniu zwanym karcerem, tj. o przestępstwa z art. 248 §1 i inne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Antoniemu B.
  W dniu 28 czerwca 2004 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Antoniemu B. b. funkcjonariuszowi MO zarzucając mu bezprawne pozbawienie wolności na okres przekraczający 14 dni dwóch działaczy „WiN” Józefa S. i Stefana Z.. Oskarżony zarzucanych mu czynów dopuścił się w dniu 7 kwietnia 1949 r. biorąc udział, jako ławnik, w składzie orzekającym Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie tj. o przestępstwo z art. 248 § 2 kk i inne.
  Postanowieniem z dnia 11 października 2004 roku Sąd Rejonowy w Dębicy umorzył postępowanie przeciwko ww. na podstawie art.17 § 1 pkt 2 kpk.
  W dniu 29 października 2004 roku zostało złożone zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy.
  W dniu 16 grudnia 2004 roku Sąd Okręgowy II Wydział Karny w Rzeszowie, po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy – uchylił zaskarżone postanowienie.
  Postanowieniem z dnia 6 maja 2005 roku Sąd Rejonowy II Wydział Karny w Dębicy zawiesił postępowanie karne przeciwko oskarżonemu z uwagi na stan zdrowia.
  Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 roku Sąd Rejonowy w Dębicy podjął zawieszone postępowanie i umorzył je z uwagi na śmierć oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Grzegorzowi B.
  W dniu 5 marca 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Grzegorzowi B., oskarżonemu o to, że w okresie od stycznia do czerwca 1945 r., jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie, znęcał się fizycznie i psychicznie nad czterema zatrzymanymi żołnierzami – Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych przesłuchań zadawał im uderzenia pięścią w różne części ciała, kopał po nogach oraz dusił chwytając rękami za szyję, nadto umieszczał ich bez odzieży w małej, ciemnej, nieogrzewanej celi a następnie polewał ich zimną wodą tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi W.
  W dniu 4 lutego 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Jarosławiu akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi W., oskarżonemu o to, że w dniach 5 i 6 września 1950 roku w Chłopicach i Jarosławiu będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Jarosławiu znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym Stanisławem S., w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych przesłuchań wielokrotnie uderzał go pięściami i pałką w różne części ciała oraz kopał po całym ciele nogami, tj. o przestępstwo z art.286 § 1 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 17 maja 2004 r. Sąd Rejonowy w Jarosławiu skazał Stanisława W. na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz zasądził od oskarżonego koszty postępowania i opłaty sądowe.
  W dniu 21 września 2004 roku Sąd Okręgowy w Krośnie Ośrodek Zamiejscowy w Przemyślu, po przeprowadzeniu rozprawy apelacyjnej zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Jarosławiu z dnia 17 maja 2004 roku, w ten sposób, że karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemu zawiesił na okres próby 2 lat oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Florianowi M.
  W dniu 20 stycznia 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Florianowi M., oskarżonemu o to, że w okresie od kwietnia 1946 r. do 1950 r. w Rzeszowie, woj. podkarpackie, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie w celu wymuszenia od zatrzymanych osób określonych wyjaśnień, znęcał się nad nimi fizycznie i psychicznie, w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych przesłuchań, zadawał im uderzenia pięścią, łańcuchem, gumową pałką, skórzanym paskiem po całym ciele, nadto kopał nogą w twarz oraz umieszczał kilkakrotnie nagich w zimnej, niskiej, zawilgoconej i małej celi, rażąc prądem i obrażał słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i inne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Romualdowi R.
  W dniu 27 maja 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Romualdowi R. oskarżonemu o to, że w okresie od 16 marca 1950 r. do 10 czerwca 1950 r. w Rzeszowie, jako funkcjonariusz WUBP w Rzeszowie znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że bił ich rękoma po całym ciele oraz wielokrotnie zadawał im uderzenia niebezpiecznymi przedmiotami w postaci stalowych linek powleczonych gumą, skórzanymi pasami z metalowymi sprzączkami i gumowymi pałkami, nadto umieszczał pobitych pokrzywdzonych nago przez wiele dni w ciemnej, zimnej, niskiej celi, w której nie mieli możliwości położyć się ani stać w pozycji wyprostowanej, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk z 1932 r. i inne.
  Sąd Rejonowy w Jaśle w dniu 26 stycznia 2004 roku umorzył postępowanie przeciwko ww. z uwagi na śmierć oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi Ch.
  W dniu 26 lutego 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi Ch., oskarżonemu o to, że w okresie od stycznia 1948 roku do czerwca 1950 roku w Rzeszowie i Tarnobrzegu, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie, w celu uzyskania określonych wyjaśnień znęcał się fizycznie i psychicznie nad tymczasowo aresztowanymi żołnierzami Armii Krajowej i innych organizacji niepodległościowych w ten sposób, że bił ich pięściami i kopał po całym ciele oraz znieważał słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Lesławowi G.
  W dniu 18 czerwca 2002 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Rzeszowie akt oskarżenia przeciwko Lesławowi G., oskarżonemu o to, że we wrześniu 1944 r. w Rzeszowie jako funkcjonariusz WUBP bezprawnie pozbawił wolności na okres 14 dni żołnierza Armii Krajowej Edmunda K., a następnie w październiku 1944 r. w Rzeszowie fałszywie oskarżył tegoż Edmunda K. przed Najwyższym Sądem Wojskowym o po-pełnie przestępstwa określonego w art. 89 pkt. b kkWP, tj. o przestępstwo z art. 248 § 2 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 17 września 2004 roku Sąd Rejonowy w Rzeszowie umorzył postępowanie przeciwko ww. w oparciu o przepisy art.1 ust.1 w zw. z art.11 i art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii.