Wypełniając obowiązki wynikające z ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz mając na względzie udział organów państwowych i instytucji Trzeciej Rzeszy Niemieckiej i Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (oraz ich reprezentantów), w tym powoływanych przez nie struktur, partii, organizacji politycznych oraz zbrojnych, organów władzy w latach 1939–1989 (oraz ich reprezentantów), w likwidacji niepodległego bytu państwa polskiego oraz ich udział w zwalczaniu dążeń niepodległościowych, gwałceniu praw obywatelskich i praw człowieka, oraz popełniane w ich imieniu zbrodnie nazistowskie, zbrodnie komunistyczne oraz inne przestępstwa stanowiące zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i/lub zbrodnie wojenne, informuję, że na terenie gminy Staszów wciąż znajdują się ulice, będące w swej istocie formą gloryfikacji wymierzonej w niepodległość Polski polityki Józefa Stalina, zbrodniczej ideologii komunistycznej oraz jej reprezentantów. Są to:
Zdając sobie sprawę z faktu, iż te i inne podobne przypadki dotyczą w większości osób, struktur i wydarzeń, których prawdziwe oblicze było przed 1989 rokiem przedmiotem szczególnie intensywnej kampanii propagandowej i manipulacji historycznych, w załączeniu przesyłam ramowe informacje na temat Jana Krasickiego, Marcelego Nowotki, Hanki Sawickiej, Karola Świerczewskiego oraz Aleksandra Zawadzkiego.
Istnienie w Staszowie ulic: PKWN oraz 25-lecia PRL jest przejawem gloryfikacji systemu totalitarnego i stalinowskiego zniewolenia Polski. Budowa nowego systemu władzy i struktur państwa określanego od 1952 roku mianem „Polska Rzeczpospolita Ludowa” była realizacją decyzji Józefa Stalina. Zapoczątkowała nowy etap polityki konsekwentnego niszczenia suwerennych i legalnych instytucji Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie oraz reprezentujących je podziemnych władz cywilnych (Delegatura Rządu) i wojskowych (Armia Krajowa) w kraju. Utworzenie Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (faktycznie dokonane w Moskwie, pod osobistym nadzorem Stalina) i jego uznanie przez ZSRR za oficjalne polskie władze na ziemiach zajętych przez Armię Czerwoną zapoczątkowało budowę nowego, stalinowskiego systemu władzy w Polsce. Struktury nowej władzy w latach 40. budowano na gruzach II Rzeczypospolitej i Polskiego Państwa Podziemnego, bezwzględnie i krwawo likwidowanego siłami NKWD i Armii Czerwonej oraz przede wszystkim formacji podległych Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego (UB, MO, KBW). Pełna zależność od ZSRR zarówno PKWN, jak i kolejnych rządów w okresie PRL oznaczała realizację priorytetów polityki sowieckiej, z reguły wbrew interesom polskich obywateli i polskiej racji stanu. Immanentnymi cechami zapoczątkowanego przez PKWN systemu PRL były likwidacja gospodarki wolnorynkowej, gwałcenie swobód obywatelskich oraz liczne zbrodnie (w tym mordy sądowe), popełniane pod osłoną instytucji państwowych PRL – w myśl dzisiaj obowiązującego prawa nie podlegające przedawnieniu.
Nazwy te wciąż utrwalają tezy propagandy politycznej z okresu prowadzonej w okresie PRL indoktrynacji społeczeństwa i faktycznie siłą rzeczy stanowią wyraz lekceważenia pamięci ofiar totalitaryzmów oraz braku szacunku dla dorobku walki Polaków o wolność obywatela i niezawisłość Państwa w XX wieku.
Przypominając zapis artykułu 13 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., zakazujący istnienia partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, pragnę zwrócić uwagę, że utrzymywanie tego rodzaju nazw w niepodległej Polsce powinno być traktowane jako działanie niewychowawcze, pochwała zbrodniczych ideologii i zdrady Ojczyzny oraz faktyczna zachęta do podejmowania działań niezgodnych z Konstytucją RP.
W związku z powyższym apeluję do władz gminy Staszów o podjęcie niezwłocznych działań, ukierunkowanych na jak najszybsze dokonanie zmian nazw, które nie licują z szacunkiem dla pamięci o ofiarach komunizmu oraz utrwalają zafałszowany obraz najnowszych dziejów Polski.
Jednocześnie informuję, że w zgodzie z § 2, ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2000 roku „nie pobiera się opłaty za wydanie dowodu osobistego od osób zobowiązanych do wymiany dowodu osobistego z powodu administracyjnej zmiany nazwy miejscowości, nazwy ulicy lub numeru domu”.Dotychczasowa praktyka wielu samorządów pozwalała na wprowadzenie nawet kilkuletniego okresu przejściowego, w którym obowiązują równolegle dwie nazwy, co pozwala mieszkańcom lub firmom działającym na danym terenie na rozłożenie w czasie i ominięcie ewentualnych dodatkowych kosztów związanych ze zmianami adresowymi.
(-) Janusz Kurtyka
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
