„Komiks w [PRL] w komiksie” – otwarcie 22 listopada 2010, Rzeszów

Nie wdając się w teoretyzowanie, komiks to tekst plus obrazek. W dowolnej konfiguracji tych dwóch składników. Pojawił się w Polsce jeszcze przed wojną – tuż po niej został wyklęty jako bezmyślne dziecko „zgniłego kapitalizmu” – niszczące młode umysły – zatruwające je przemocą, komercją, wartościami obcymi nowej socjalistycznej wizji obywatela. Jednocześnie poprzez swoją zdolność łatwego docierania do tegoż młodego (choć nie tylko) odbiorcy stał się dla władzy narzędziem komunikowania nowych, pożądanych przez nią wartości. Niełatwe są dzieje polskiego komiksu w PRL – spychany na margines, ale wykorzystywany propagandowo, podlegający kontroli, ale dzięki inteligencji autorów nierzadko przekazujący między wierszami (a może raczej ramkami?) krzywy obraz kreowanej na idealną rzeczywistości. Także undergroundowy, niezależny, zupełnie inny od oficjalnego wychowawczo-uświadamiającego nurtu.