„Jacek Woźniak – rysunki” – otwarta 18 czerwca 2009 r., Rzeszów

Językiem satyry bardzo często posługiwano się by kontestować rzeczywistość PRL-u. Nie można było tego robić wprost, trzeba było zręcznie ominąć sito cenzury, kontrolującej wszelkie przejawy życia społecznego, które trafiały do szerokiego odbiorcy. Oczywiście, mimo grożących konsekwencji karnych, podejmowano także ryzyko publikowania poza obiegiem oficjalnym.

Jedną z osób, które toczyły swoiste zapasy z cenzurą, a później publikowały w prasie niezależnej, był związany z Rzeszowem rysownik Jacek Woźniak. Celem naszej wystawy jest zaprezentowanie rezultatów jego działalności jako niezależnego grafika i rysownika, a nie przedstawienie osoby Jacka Woźniaka. Zdajemy sobie jednak sprawę, że musimy, choć trochę jego postać odbiorcy przybliżyć.

Przedstawione na wystawie rysunki to jedynie niewielka część prac Jacka Woźniaka z lat 1980–1981, do których udało nam się dotrzeć (jest też na pewno wiele takich, o których nic nie wiemy). Podjęliśmy próbę dokonania w miarę reprezentatywnego ich wyboru. Jednak zdajemy sobie sprawę, że wszelkie wysiłki zmierzające w kierunku uporządkowania treści zawartych w rysunkach Jacka Woźniak mogą być nietrafione, ze względu na przewrotność języka satyry. Prezentowane prace z lat 1980–1981 uzupełniliśmy kilkoma rysunkami z okresu wcześniejszego, kiedy publikował w pismach wydawanych legalnie (tzn. kontrolowanych przez cenzurę). Zamieszczamy również parę rysunków współczesnych, które stanowią swego rodzaju posłowie.