„Skarga byłego oficera MBP”

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego zostało zlikwidowane na podstawie Dekretu Rady Państwa i Uchwały Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1954 roku. Zadania wszechwładnego dotąd resortu zostały podzielone między Komitet do spraw Bezpieczeństwa Publicznego i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Komitet zachował początkowo strukturę MBP, zmiany organizacyjne wprowadzono dopiero 1 IV 1955 roku. Niezależnie od nich wielu skompromitowanych pracowników resortu bezpieczeństwa straciło pracę już wcześniej – wraz z pierwszymi symptomami „odwilży”.

Przedstawiony poniżej dokument jest skargą byłego funkcjonariusza MBP, skierowaną do Komitetu Centralnego PZPR w lipcu 1954 roku. Wyraża ona nastroje rozgoryczenia i poczucia zbędności grupy - podobnych autorowi listu - oficerów i podoficerów zwolnionych z resortu bezpieczeństwa. Dominowało wśród nich przekonanie, że „Murzyn zrobił swoje i Murzyn musiał odejść” (cyt. za dokumentem). Nie są podane bezpośrednio przyczyny zwolnień tych funkcjonariuszy. Położono za to nacisk na ich poczucie wykorzystania i porzucenia przez Partię, której tak wiernie służyli, „z początku zupełnie za darmo, o głodzie i chłodzie”.
Wobec braku pomocy zwolnieni „mają ciężki żal tak do Partii jak i do Rządu, w ogóle tego ustroju” (podkr. – K.R.). Występuje nawet element szantażu wobec władz: „(…) może dojść do nieprzyjemnych przypadkiem wydarzeń, z czego wróg może skwapliwie skorzystać”. Nie ma więc śladu dawnej „pryncypialności” – autor (w imieniu grupy czy środowiska) domaga się jedynie możliwości ponownej pracy w aparacie państwowym, przy zachowaniu przywilejów pracowniczych należnych oficerom bezpieczeństwa.

Ta skarga – a zarazem ostrzeżenie – odniosła oczekiwany przez jej autora skutek. Na polecenie ministra Radkiewicza, szefa MBP, komórki odpowiedzialne za kadry w podległych mu jednostkach organizacyjnych miały sprawdzić warunki bytu i pracy byłych funkcjonariuszy Bezpieczeństwa Publicznego i Milicji Obywatelskiej oraz natychmiast udzielić pomocy potrzebującym.

Dokument znajduje się w Archiwum IPN, sygn. IPN 0886/39, t. 1