Urodził się 13 III 1958 r. Historyk, nauczyciel, wykładowca akademicki, publicysta, działacz społeczny. Doktoryzował się w IH PAN w 1997 r., habilitował w 2004 r. Specjalizuje się w dziejach najnowszych, a szczególnie w historii Kościoła katolickiego w Polsce w XX wieku, obozu narodowego, dziejach politycznych emigracji po 1945 r.
W 1984 r. ukończył studia historyczne (specjalności: archiwalna i pedagogiczna ukończona podczas studiów podyplomowych w 1985 r.) na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów (od września 1980 r.) czynnie współtworzył samorząd uczelniany (członek zarządu samorządu Wydziału Historycznego UW w latach 1980–1984). W latach 1984–1990 nauczyciel historii w liceach warszawskich.
Od grudnia 2000 r. zatrudniony w Biurze Edukacji Publicznej IPN; od 2003 r. wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1997 r. pracownik naukowy IH PAN.
Od 1986 r. do dziś publikuje w prasie codziennej i periodykach (tyg.: „Przegląd Katolicki”, „ŁAD”, „Gazeta Niedzielna” w Londynie, „Gazeta Polska”; mies.: „Arcana”, „Więź”). W 1989 r. współtworzył Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców (KSW); długoletni prezes Oddziału Warszawskiego KSW. Od 1989 r. członek NSZZ Solidarność. W latach 1995–1998 redaktor naczelny pisma kombatantów NSZ „Szaniec Chrobrego”. Od 1998 r. członek Towarzystwa Miłośników Historii, a także m.in. członek komitetu redakcyjnego Biblioteki im. św. Jadwigi Królowej, powołanej przez Towarzystwo im. Stanisława ze Skarbimierza (TiSS). Od 1999 r. sekretarz Komitetu dla Upamiętnienia Polaków Ratujących Żydów, od 2004 r. przewodniczący Komisji Historycznej Komitetu. W latach 2000–2003 członek Rady Programowej Fundacji Episkopatu Polski „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.
Od 11 stycznia 2006 r. dyrektor BEP IPN.
Żona Małgorzata, historyk; trójka dzieci: Anna, Stanisław, Krzysztof. Hobby: książki naukowe, podróże po Europie, sport, spotkania z przyjaciółmi.
