Prokurator IPN przedstawił Markowi K. zarzuty działania na szkodę Anny Walentynowicz

W śledztwie S.17/06/ Zk, prowadzonym w sprawie funkcjonowania w okresie od 28 listopada 1956 r. do 31 grudnia 1989 r. w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie związku, w skład którego wchodzili funkcjonariusze byłej Służby Bezpieczeństwa, kierowanego przez osoby zajmujące najwyższe stanowiska państwowe, który miał na celu dokonywanie przestępstw, a w szczególności zbrodni zabójstw działaczy opozycji politycznej i duchowieństwa, stanowiących zbrodnie komunistyczne, to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 i 3 kk, art. 148 § 1 kk, art. 231 § 1 kk i inne w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dn.18 grudnia 1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 63, poz. 424 z późn. zm.), w dniu 18 marca 2010 r. przedstawiono zarzuty Markowi K. o to, że:

• I. w okresie od 19 do 21 października 1981 r. w Radomiu, będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego – starszym inspektorem Wydziału III Departamentu IIIA Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w stopniu kapitana, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami państwa komunistycznego, tj. inspektorem Wydziału III Departamentu IIIA Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, ppor. Tadeuszem G. oraz kierownikiem specjalnej grupy operacyjnej przy Wydziale IIIA Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu, por. Wiesławem S. przekroczył swoje uprawnienia służbowe w ten sposób, że wbrew ciążącemu na nim z mocy przepisów art. 6 pkt 3 dekretu z dnia 21 grudnia 1955 r. o organizacji i zakresie działania Milicji Obywatelskiej i art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej obowiązkowi ochrony życia i zdrowia obywateli oraz wbrew przepisom § 6 oraz § 14 ust. 3 Instrukcji o pracy operacyjnej Służby Bezpieczeństwa resortu spraw wewnętrznych stanowiącej załącznik do Zarządzenia nr 006/70 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 1 lutego 1970 r., nakazującym kierowanie się przy realizowaniu wyznaczonych zadań Służby Bezpieczeństwa m.in. zasadami praworządności, ochrony autorytetu władzy i zakazującym zlecania tajnemu współpracownikowi zadań polegających na udziale w czynach stanowiących przestępstwa, wziął udział w opracowaniu i wdrożeniu kombinacji operacyjnej zmierzającej do podstępnego podania działaczce NSZZ „Solidarność”, Annie Walentynowicz, środka farmakologicznego o nazwie „Furosemidum” za pośrednictwem tajnego współpracownika posługującego się pseudonimem „Karol” w celu co najmniej ograniczenia możliwości poruszania się przez wymienioną i uniemożliwienia jej odbywania spotkań z załogami zakładów pracy, przez co działał na szkodę interesu prywatnego Anny Walentynowicz usiłując tym samym narazić ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu albo utraty życia, albowiem jednorazowe podanie 160-200 mg „Furosemidum” mogło spowodować objawy zatrucia wywołane odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi przejawiające się spadkiem ciśnienia krwi prowadzącym do zapaści oraz zaburzenia rytmu serca i osłabienie mięśni, zaś większej dawki nawet śmierć, którego to zamiaru nie osiągnął, z uwagi na wcześniejszy od zakładanego wyjazd Anny Walentynowicz z Radomia, przez co sprzeniewierzył się ponadto ustawowemu obowiązkowi troski o życie i zdrowie obywateli ciążącemu na funkcjonariuszu Milicji Obywatelskiej, co stanowiło zbrodnię komunistyczną w formie stosowania represji wobec jednostki oraz zbrodnię przeciwko ludzkości w postaci poważnego prześladowania osób z powodu przynależności do określonej grupy politycznej,
  
  - tj. o przestępstwo określone w art. 231 § 1 kk w zb. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 160 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
   
• II. w okresie od 19 do 21 października 1981 r. w Radomiu będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego – starszym inspektorem Wydziału III Departamentu IIIA Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w stopniu kapitana wziął udział wraz z innymi funkcjonariuszami państwa komunistycznego, tj. inspektorem Wydziału III Departamentu IIIA Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, ppor. Tadeuszem G. oraz kierownikiem grupy operacyjnej przy Wydziale IIIA Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu, por. Wiesławem S. w związku mającym na celu popełnianie przestępstw na szkodę działaczy opozycji antykomunistycznej funkcjonującym w strukturach organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, gdzie za wiedzą i aprobatą kierownictwa przygotowywano i realizowano nękające działania przestępcze wobec osób zaangażowanych w działalność antykomunistyczną, a następnie składano raporty z ich wykonania w ten sposób, że podjął opisane w pkt. I pozaprawne czynności o charakterze przestępczym wobec działaczki NSZZ „Solidarność”, Anny Walentynowicz dopuszczając się zbrodni komunistycznej w postaci represji wobec jednostki oraz zbrodni przeciwko ludzkości w postaci poważnego prześladowania osób z powodu przynależności do określonej grupy politycznej,
  
  - tj. o czyn z art. 258 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Podejrzany Marek K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i zaprzeczył, ażeby brał udział w ich organizowaniu. Wobec Marka K. zastosowano środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego i zakazu opuszczania kraju.