Śledztwo przejęte do dalszego prowadzenia w dniu 23 października 2001r. w sprawie zbrodni komunistycznej będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na zabójstwie w dniu 9/10 października 1944r. w Rudzie Różanieckiej powiatu Lubaczów dawnego województwa rzeszowskiego obywateli polskich narodowości ukraińskiej, mieszkańców Lublińca Nowego, Starego i przyległych przysiółków, a to: Stefana B. s. Konstantego, Grzegorza Sz., Piotra W., Eliasza Z., Jana Cz., Stefana K., Jana J., Andrzeja H., Jana K., Eliasza G., Eliasza W., Grzegorza D., Stefana F., Grzegorza P., Wasyla G., Andrzeja Z., Grzegorza B., Michała W., Jana D., Grzegorza B., Jana Z., Michała R., Stefana B., Aleksandra W., Teodora K., Michała G., Andrzeja G., Jana G., Michała R., Grzegorza Ch., Michała S., Grzegorza R., Jana S.
W zakresie stanu faktycznego ustalono, że w dniu 9 października 1944 roku w godzinach rannych leśniczy wraz z trzema gajowymi udali się służbowo w rejon wsi Lubliniec Stary i Lubliniec Nowy, zamieszkiwanych w większości przez ludność narodowości ukraińskiej. W wyniku zorganizowanej przez nieustalony oddział zasadzki – leśniczy i dwaj gajowi zostali uprowadzeni do lasu, gdzie następnie słychać było strzały.
Z zasadzki zdołał zbiec jeden z gajowych idący w oddaleniu od pozostałych. Wymieniony powiadomił o zajściu miejscową milicję. Połączone siły Posterunków Milicji Obywatelskiej z Rudy Różanieckiej i Cieszanowa zatrzymały w Lublińcu Nowym, Starym oraz przysiółkach zakładników, przewożąc ich do Rudy Różanieckiej, do czasu wyjaśnienia losów uprowadzonych leśników. Żadna z zatrzymanych wówczas osób nie powróciła do miejsca zamieszkania, ani też nie podjęła próby kontaktu z rodziną, zaś treść zeznań świadków i dokumentów archiwalnych skłania do przyjęcia pozbawienia ich życia.
Świadkowie z grona rodzin zatrzymanych i ówczesnych mieszkańców Lublińca, w tej liczbie zamieszkali poza granicami Polski relacjonowali własne spostrzeżenia dotyczące wyłącznie fazy zatrzymania mieszkańców Lublińca oraz zasłyszane następne wersje odnoszące się do zabójstwa zatrzymanych. Świadkowie rekrutujący się spośród byłych funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej zaprzeczyli swemu udziałowi w zatrzymaniu 32 osób narodowości ukraińskiej podkreślając, że źródłem ich wiedzy w zakresie przeprowadzonej akcji były zasłyszane relacje. Przesłuchani licznie mieszkańcy Rudy Różanieckiej i okolicznych miejscowości, w większości nie dysponowali wiedzą w przedmiocie śledztwa.
Przedsięwzięte czynności nie zezwoliły na ustalenie bezpośrednich świadków, natomiast analiza akt osobowych byłych funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz akt spraw karnych przeciwko nim prowadzonych nie ujawniły żadnych treści mających związek ze zbrodnią w Rudzie Różanieckiej. Na ich podstawie ustalono natomiast składy personalne Posterunku Milicji Obywatelskiej w Rudzie Różanieckiej i Cieszanowie. W poszukiwaniu kolejnych dowodów tokiem śledztwa zwracano się do: Urzędu Ochrony Państwa w Rzeszowie, Urzędu Ochrony Państwa w Lublinie, Komendy Wojewódzkiej Policji w Rzeszowie, Komendy Wojewódzkiej Policji w Przemyślu, Archiwum Państwowego w Przemyślu i Rzeszowie, Archiwum Państwowego w Lublinie, Wojskowego Instytutu Historycznego, Archiwum Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW, Centralnego Archiwum MSWiA, Archiwum Akt Nowych, IPN - Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów w Warszawie, Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów w Rzeszowie. Korzystano również z pomocy Archiwum Ukraińskiego i Centralnego Archiwum Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej.
Oględziny spisów Parafian Cerkwi w Lublińcu Nowym i Starym, pochodzących z zasobów Archiwum Metropolitalnego Archidiecezji Przemysko - Warszawskiej z siedzibą w Przemyślu wykazały brak zapisów dotyczących śmierci osób w dniach 9 i 10 października 1944 r. Ustaleń w zakresie miejsca pochowania zwłok nie można było uczynić także w oparciu o akta Starostwa Powiatowego w Lubaczowie. W powyższej sytuacji jedynym źródłem wiedzy o ofiarach zbrodni pozostają dowody z zeznań świadków.
Ujawnione w toku śledztwa dowodowe materiały archiwalne zawierały znaczne rozbieżności w zakresie istotnych okoliczności. Stanowiły one fragmenty postępowań, których akt nie odnaleziono, obrazując wycinek czynionych wówczas ustaleń i niosąc jedynie pewien walor poznawczy.
Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził, że czynności wykonawcze przedsięwzięli bliżej nieustaleni funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej z Cieszanowa i Rudy Różanieckiej, lecz mimo podjętych czynności brak było wystarczających dowodów do egzemplifikacji winy określonym osobom, a także do ustalenia miejsca, w którym spoczywają zwłoki ofiar zbrodni, co skutkowało umorzeniem śledztwa w dniu 26 października 2006r., wobec niewykrycia sprawców.
