Śledztwo prowadzone jest kompleksowo. W toku postępowania wyjaśniane są między innymi okoliczności: zbrodniczego pozbawienia życia, w latach 1945-1946, przez funkcjonariuszy b. PUBP w Kępnie, mieszkańców Kępna i okolicznych miejscowości; oraz stosowania, przez funkcjonariuszy tamtejszego Urzędu niedozwolonych metod śledczych wobec osób aresztowanych i osadzonych w areszcie PUBP w Kępnie.

W zakresie dotyczącym zbrodniczych zabójstw dokonanych przez funkcjonariuszy b. PUBP Kępno ustalono, iż w okresie od marca 1945 r. do lutego 1946 r. zamordowano co najmniej 12 osób. Głównym wątkiem śledztwa jest ustalenie przebiegu zdarzeń podczas tzw. "Krwawej Nocy Kępińskiej". W dniu 19 października 1945 r. w Restauracji "Oberża pod Białym Łabędziem" w Kępnie zastrzelono dwóch funkcjonariuszy tamtejszego PUBP, tj. komendanta tej jednostki Kazimierza H. oraz sierż. Mariana T. Powodem tej egzekucji były akcje prowadzone przez funkcjonariuszy b. PUBP w Kępnie przeciwko okolicznej ludności. Obydwu funkcjonariuszy zastrzelili członkowie oddziału partyzanckiego, pod dowództwem "Otto". W odwecie, w nocy z 19 na 20 października 1945 r., funkcjonariusze b. PUBP w Kępnie przeprowadzili akcję, nazwaną później przez mieszkańców Kępna "Krwawą Nocą Kępińską". Dokonano wówczas licznych aresztowań mieszkańców Kępna - osób nie mających żadnych związków z walczącym "podziemiem". Zatrzymanych osadzono w areszcie b. PUBP w Kępnie. W trakcie przesłuchań bito ich. Tej samej nocy funkcjonariusze PUBP w Kępnie, bez powodu, zastrzelili siedmiu z zatrzymanych mężczyzn, w tym Stefana D. - właściciela Restauracji "Oberża pod Białym Łabędziem". Pozostałe zatrzymane osoby zwolniono z aresztu po kilku dniach. O dokonanie powyższych zabójstw oskarżeni zostali dwaj funkcjonariusze b. PUBP w Kępnie. Za zarzucane im czyny skazani zostali w 1959 r. prawomocnymi wyrokami na kary łączne - 15 lat oraz 6 lat i 8 miesięcy więzienia. Obecnie, w toku śledztwa, prowadzone są czynności procesowe zmierzające do ustalenia innych sprawców zbrodni dokonanej w nocy z 19 na 20 października 1945 r. 

W zakresie dotyczącym metod śledczych stosowanych przez funkcjonariuszy b. PUBP w Kępnie ustalono, iż powodem licznych aresztowań mieszkańców Kępna i okolic była ich przynależność do oddziałów partyzanckich walczących z ówczesną władzą komunistyczną, podejrzenie o współdziałanie z tymi oddziałami, kułackie pochodzenie lub udział w walce
z Niemcami w szeregach Armii Andersa. W czasie śledztw prowadzonych przez funkcjonariuszy b. PUBP w Kępnie przesłuchiwanych kopano, bito pięściami i różnymi przedmiotami (np. bykowcem, gumowym wężem, pistoletem) po całym ciele, w wyniku czego doznawali oni obrażeń ciała w postaci - sińców, rozcięć powłok skórnych, wybicia zębów, złamania żeber. Znęcanie moralne polegało zaś na prowadzeniu wielokrotnych, wielogodzinnych przesłuchań (w różnych porach dniach i nocy), straszeniu pistoletem i grożeniu śmiercią.

Z uwagi na wielowątkowość śledztwa, występujące trudności w łącznym prowadzeniu czynności w zakresie wszystkich wątków, podjęto decyzję o rozpoczęciu wyłączania
do odrębnych postępowań materiałów dowodowych dotyczących poszczególnych pokrzywdzonych. Do odrębnych śledztw zostały wyłączone materiały dowodowe dotyczące dziesięciu zbrodni komunistycznych popełnionych przez funkcjonariuszy z PUBP w Kępnie w stosunku do różnych pokrzywdzonych. Dotychczas spośród tych dziesięciu odrębnych postępowań dziewięć zostało zakończonych postanowieniami o umorzeniu, w większości spraw - wobec niewykrycia sprawców, ale również - wobec śmierci sprawców, stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion zbrodni komunistycznej, jak i stwierdzenia, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu wyczerpującego znamiona zbrodni komunistycznej.