Wiosną 1943 roku lub 1944 r. do wsi Biadki przewieziona została, przez Niemców, grupa kilkudziesięciu jeńców różnej narodowości. Zostali oni zakwaterowani w kilku miejscach, m. in. w budynku szkoły. Jeńcy ci pracowali w tartaku, w Biadkach oraz na stacji kolejowej. 
W styczniu 1945 roku, Niemcy wywieźli z Biadek część jeńców. We wsi pozostali jedynie jeńcy zakwaterowani w domu Marianny H., w liczbie 18.
W dniu 23 stycznia 1945 r. doszło do walki pomiędzy czołówką wojsk armii sowieckiej a żołnierzami niemieckimi stacjonującymi w Biadkach. Po krótkiej potyczce Niemcy wycofali się. Tego samego dnia do Biadek dotarła zmotoryzowana kolumna wojsk sowieckich. Dowódca tej grupy wydał rozkaz rozstrzelania pozostałych w wiosce jeńców. Zostali oni rozstrzelani na polu, w pobliżu zabudowań Józefa J.
Zwłoki zabitych pochowali mieszkańcy Biadek we wspólnej mogile, w niewielkiej odległości od miejsca egzekucji. W grobie tym pochowano również zwłoki - od dwóch do pięciu - Niemców, także zastrzelonych przez Rosjan. Ustalono tożsamość jednego z zabitych. Był nim mieszkaniec Biadek - Alfred S, zastrzelony w dniu 30 stycznia 1945 r. 
Z ustaleń śledztwa wynikało, iż jeńcy zatrudnieni w Biadkach, a następnie rozstrzelani przez funkcjonariuszy NKWD, w dniu 23 stycznia 1945 r., byli najprawdopodobniej obywatelami węgierskimi, pochodzącymi z terenów Rusi Zakarpackiej. 
W toku śledztwa nie zdołano ustalić tożsamości ofiar, ani sprawców zbrodni popełnionej w Biadkach - zarówno dowódcy, który wydał rozkaz rozstrzelania 18 obywateli węgierskich, jak i bezpośrednich wykonawców tego rozkazu. Nie ustalono także sprawcy zabójstwa Alfreda S. 
śledztwo zostało umorzone na mocy postanowienia z dnia 31 grudnia 2001 r. - wobec niewykrycia sprawców przestępstw.