W styczniu 1945 r. po wyzwoleniu Łodzi spod okupacji niemieckiej ocalałe budynki mieszkalne - wille przy ul. Julianowskiej w Łodzi - zostały zajęte przez oficerów NKWD. Do budynków tych wieczorami i nocą przywożono ludzi, których osadzano w piwnicach. Budynki zajęte przez NKWD były ściśle strzeżone i nie wolno się było zbliżać do nich osobom postronnym. Zatrzymania osób odbywały się bez żadnego nakazu i podstawy prawnej. Najczęściej były wynikiem podejrzeń funkcjonariuszy NKWD, iż zatrzymani są szpiegami niemieckimi, bądź państw zachodnich. Przesłuchiwanych wypytywano o kontakty z Rządem Londyńskim i z Niemcami. W czasie przesłuchań, które najczęściej odbywały się nocą, bito osadzonych różnymi przedmiotami. Nie jest znany los osób zatrzymywanych przez NKWD, jednakże nie można wykluczyć, iż zostali wywiezieni w głąb ZSRR.