Śledztwo w przedmiotowej sprawie wszczął prokurator b.OKBZpNP w Lublinie, postanowieniem z dnia 7 sierpnia 1998 r. Prokurator Rejonowy w Kraśniku wydał postanowienie o przedstawieniu zarzutów wobec Czesława K., postanowieniem z dnia 14 października 1999 r. zaś w dniu 27 grudnia 1999 r. skierował przeciwko niemu akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Kraśniku, zarzucając mu bezprawne pozbawienie wolności żołnierzy Armii Krajowej.
Sąd Rejonowy w Kraśniku, w dniu 29 listopada 2000 r. zwrócił przedmiotową sprawę Prokuratorowi Rejonowemu w Kraśniku celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego.
Prokurator Rejonowy w Kraśniku, w dniu 19 grudnia 2000 r., przekazał niniejszą sprawę do dalszego prowadzenia – według właściwości – prokuratorowi OKŚZpNP Lublinie.
W dniu 18 kwietnia 2001 r. wydano w stosunku do podejrzanego Czesława K., postanowienie o uzupełnieniu i zmianie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, zarzucając mu bezprawne pozbawienie wolności żołnierzy AK ze szczególnym ich udręczeniem; nadto, Czesławowi K. postawiono dwa kolejne zarzuty popełnienia w późniejszym okresie przestępstw tej samej kwalifikacji, w stosunku do kolejnych pokrzywdzonych.
Przesłuchany w charakterze podejrzanego, Czesław K. nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. Potwierdził, iż był funkcjonariuszem PUBP w Kraśniku. Wyjaśnił, iż w czasie popełnienia zarzuconych mu czynów, sam był pozbawiony wolności i przebywał w areszcie PUBP za to, że jako wartownik tego aresztu nie dopełnił obowiązków dopuszczając do ucieczki więźniów. Po opuszczeniu aresztu, jak wyjaśnił, pełnił służbę wartowniczą przed budynkiem PUBP w Kraśniku oraz brał udział w patrolach ulicznych. W maju 1945 r. został ranny w walce i później przebywał na kuracji leczniczej. Do czynnej służby w UB, jak twierdzi, już nie wrócił . Z PUBP został zwolniony w 1947 r.
W okresie wyznaczonym ramami niniejszego sprawozdania, przesłuchano w charakterze świadków szereg kolejnych osób, w tym m.in. Ludwika G., Władysława G., Mariannę N., Edwarda N., Jana Ch.
Świadek Ludwik G. zeznał, ze jego ojciec, Władysław G., został aresztowany przez PUBP w Kraśniku, prawdopodobnie w 1946 r., z tego powodu, że był członkiem Batalionów Chłopskich. Władysław G. opowiadał, że w trakcie przesłuchań w PUBP w Kraśniku był bity kilka razy, m.in. kijem w pięty, jednak świadek nie pamięta aby jego ojciec wymieniał nazwiska funkcjonariuszy UB, którzy stosowali w stosunku do niego niedozwolone metody śledcze.
Edward N. zeznał m.in., iż po zajęciu Lubelszczyzny przez wojska sowieckie, aktywnie pomagał partyzantom z oddziału NSZ pod dowództwem Wincentego Sowy, pseud. „Vis”. Wielokrotnie oddział ten przebywał u niego na kwaterze, co stało się przyczyną aresztowania Edwarda N. na przełomie 1944/1945 r. W trakcie przeszukania jego posesji, funkcjonariusze UB ujawnili zamaskowany bunkier, z którego korzystali partyzanci. W pomieszczeniach bunkra znaleźli broszurę o antykomunistycznej treści. Po aresztowaniu, Edward N. był najpierw przesłuchiwany w placówce UB w Janowie Lubelskim, gdzie nieznany mu z nazwiska oficer wieszał go na kiju i bił w pięty gumową pałką. Następnie, po przewiezieniu do PUBP w Kraśniku, był również bity w trakcie przesłuchań. Jeden z bijących go funkcjonariuszy UB, na którego zwrócił uwagę, był wysokiego wzrostu i zdaniem świadka, mógł to być podejrzany Czesław K. Świadek nie jest jednak tego pewien i jak stwierdził, z pewnością nie zdołałby go obecnie rozpoznać.
Przeprowadzono oględziny ujawnionych dokumentów, wytworzonych w PUBP w Kraśniku. W ich treści natrafiono na istotne dla biegu przedmiotowej sprawy dane, dotyczące ucieczki osób osadzonych w więzieniu tamt. PUBP. Powołać w tym miejscu należy treść wyjaśnień podejrzanego Czesława K., który wskazał, iż ucieczka ta była przyczyną jego aresztowania, co miałoby wykluczać jego udział w bezprawnym pozbawieniu wolności ze szczególnym udręczeniem Franciszka S. i innych – tym samym zaś – czynić bezpodstawnymi postawione mu zarzuty.
Z analizy zabezpieczonych dokumentów wynika, iż istotnie, w czasie kiedy doszło do ucieczki, podejrzany Czesław K. był naczelnikiem więzienia PUBP w Kraśniku i to jemu przypisano w wewnętrznym postępowaniu, winę za uwolnienie się osób tam osadzonych. Czesław K. został za to aresztowany i jak podano, „środek zapobiegawczy zatwierdzony został przez Wojskowego Prokuratora Garnizonu Lubelskiego”.
W tym stanie rzeczy, potwierdzono tę część obrony podejrzanego, w której podnosił on iż został pozbawiony wolności w okresie, kiedy pełnił służbę w PUBP w Kraśniku, w 1945r.
Kontynuowane są czynności procesowe mające na celu sprawdzenie obrony podejrzanego w dalszej części. Po ich zakończeniu podjęta zostanie decyzja merytoryczna kończąca postępowanie przygotowawcze.