W dniu 2 sierpnia 200 r., Stanisław P. złożył w Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie, zawiadomienie o przestępstwie, w treści którego podał, iż został bezprawnie pozbawiony wolności, na mocy wyroku Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, sygn. So. W. 20/82, z dnia 13 lutego 1982 r..
Na mocy wskazanego wyroku, Stanisław P., skazany został na karę 3 lat pozbawienia wolności i 2 lat pozbawienia praw publicznych za to, że w okresie od 13 do 15 grudnia 1981 r., będąc członkiem NSZZ "Solidarność" nie odstąpił od statutowej działalności tego związku oraz o to, że wspólnie i w porozumieniu z Józefem K. i Leszkiem G., zorganizował i kierował strajkiem załogi Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, woj. lubelskiego, w proteście przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego, tj. o dopuszczenie się przestępstwa z art. 46 ust. l i 2 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. Nr 29, póz. 154).
Sąd WOW-OZ w Lublinie, skazał za ten sam czyn Józefa K. i Leszka G., również na kary 3 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienia praw publicznych na okres lat 2.
W sprawie powyższej prokurator O.K.S.Z.p.N.P. w Lublinie, w dniu 8 sierpnia 2001 r. wszczął śledztwo dopatrując w zachowaniu się ustalonych osób uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstw opisanych w art. 189§2 kk w zb. z art. 231 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 2 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o I.P.N. - K.Ś.Z.p.N.P. (Dz. U. Nr 155, póz. 1016 z póz. zm.).
W toku postępowania przygotowawczego w powyższej sprawie ustalono co następuje:
- na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy, wyrokiem sygn. WRN 145/91, z dnia 4 lutego 1992r. zmienił wyżej wymieniony wyrok Sądu WOW - OZ w Lublinie w stosunku do Stanisława P., Józefa K. i Leszka G. poprzez uniewinnienie ich od przypisanego im przestępstwa z art. 46 ust, l i 2 dekretu o stanie wojennym;
- pozbawienie wolności wyżej wymienionych nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa karnego procesowego, gdyż tymczasowe aresztowanie w stosunku do Stanisława P. zastosowano po upływie 3 dni, natomiast wobec Józefa K. po upływie 5 dni od daty zatrzymania, podczas gdy po upływie 48 godzin od tej daty, istniał bezwzględny nakaz prawny ich natychmiastowego zwolnienia, który obowiązywał w trakcie wszystkich etapów postępowania / nakaz taki formułował również art. 87 Konstytucji z dnia 22.07.1952 r./;
- pomimo tego, Stanisław P. faktycznie odbył karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast Józef K. i Leszek G. byli osadzeni w zakładzie karnym przez okres jednego roku;
- w toku postępowania karnego prowadzonego przez Wojskową Prokuraturę Garnizonową w Lublinie oraz przez Sąd WOW - OZ w Lublinie, złamano gwarancje procesowe oskarżonych Stanisława P. i Józefa K. / co do nich postanowienie o przedstawieniu zarzutów jako datę popełnienia zarzucanego im czynu zabronionego wskazuje jedynie dzień 13 grudnia 1981 roku / uniemożliwiając im realizację prawa do obrony poprzez oskarżenie ich i skazanie za zachowania w dniach 14 i 15 grudnia 1981 r. które nie były objęte przedstawionymi im zarzutami. 
W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego stawianie zarzutów popełnienia czynów zabronionych i opisanych w dekrecie z dnia 12 grudnia 1981 r. "o stanie wojennym", obejmujących zachowania z dnia 13 grudnia 1981 r. - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - było działaniem bezprawnym, sprzecznym z naczelną zasadą prawa karnego " nullum crimen sine lege " oraz z paktami praw człowieka ratyfikowanymi przez Polskę w 1977 r., albowiem dekret "o stanie wojennym" bez wątpienia nie mógł wprowadzić odpowiedzialności karne za czynu popełnione przed datą wskazaną w Dzienniku Ustaw jako dnia opublikowania tego prawa / odrębnym przedmiotem dociekań śledczych winna być kwestia antydatowania przedmiotowego Dziennika Ustaw/.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na uzasadnione podejrzenie popełnienia zbrodni komunistycznej określonej w art. 2 ust. 1 ustawy z 18 grudnia 1998 r. "o I.P.N. -K.Ś.Z.p.N.P. / pozostającej w związku z kwalifikacją prawną czynów stanowiących przedmiot śledztwa - wskazanej wyżej / prokurator O.K.Ś.Z.p.N.P. w Lublinie skierował do właściwych Sądów Dyscyplinarnych wnioski o uchylenie immunitetów:
- prokuratorskiego, w stosunku do Lecha K. i Leopolda P,
- i sędziowskiego, wobec: Wojciecha M., Krzysztofa O., Romana C., Zygmunta S. i Andrzeja K..
Na obecnym etapie postępowań w sprawie udzielenia zezwolenia prokuratorowi IPN - [...] na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wskazanych wyżej osób - Sądy Dyscyplinarne nie wyraziły zgody na uchylenie immunitetów prokuratorom i sędziom.