Oblicza Warszawy i życie codzienne miasta w XX wieku

Czwarta edycja wykładów dla nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z kulturą i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym (listopad 2009 – kwiecień 2010), prezentującym historię powojennej Warszawy poprzez jej założenia architektoniczne i urbanistyczne. Postępująca po 1945 ideologizacja i totalitaryzacja życia publicznego oznaczała również podporządkowanie twórczości architektonicznej i konserwatorskiej socrealistycznym założeniom, przeszczepionym z ZSRR. W czasie seminarium omówione zostaną m.in.: kwestia zniszczeń wojennych i odbudowy stolicy, polityka władzy komunistycznej a obiekty symboliczne dla świadomości narodowej i państwowej, kreowanie przez władze nowej rzeczywistości architektonicznej. Każdy wykład ilustrowany będzie pokazem multimedialnym.

Udział w seminarium zostanie potwierdzony pisemnie.

Miejsce i czas spotkań:
Centrum Edukacyjne IPN, Warszawa, ul. Marszałkowska 21/25 , godz. 15.00–16.30.
Szczegółowe informacje i terminy spotkań będą ukazywać się na stronie internetowej IPN (www.ipn.gov.pl) pod hasłem „zapowiedzi”.

Dodatkowe informacje i zgłoszenia:
Sławomir Stępień
tel. (0-22) 526-19-19,
e-mail: slawomir.stepien@ipn.gov.pl

Proponowane tematy:

• 1. Ulice warszawskiego Muranowa (przeobrażenia w czasie i przestrzeni: okres międzywojenny, II wojna światowa, lata powojenne) – ul. Leszno – dr Jacek Leociak (ŻIH) – 26 XI 2009 (czwartek), godz. 14.30–16.00
• 2. Ulice warszawskiego Muranowa (przeobrażenia w czasie i przestrzeni: okres międzywojenny, II wojna światowa, lata powojenne) – ul. Krochmalna – dr Jacek Leociak (ŻIH) – 17 grudnia 2009 (czwartek), godz. 15.00–16.30
• 3. Socrealizm w Polsce – geneza, kontekst międzynarodowy, ocena z perspektywy półwiecza – dr Piotr Majewski (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego): geneza kierunku i próba zdefiniowania; wprowadzanie w Polsce od 1949 roku; stosunek socrealistów do odbudowy architektury zabytkowej; przykłady najważniejszych realizacji; charakterystyka postaw środowisk architektonicznych i konserwatorskich; „odwilż”; porównanie z sytuacją w ZSRR i NRD
• 4. „Polska szkoła konserwacji zabytków” po II wojnie światowej – rzeczywistość i legenda – dr Piotr Majewski (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego): środowiska konserwatorskie wobec wyzwań roku 1945 – doświadczenia II RP i skutki II wojny światowej; dyskusje w kręgach konserwatorskich – interpretacja doktryny wg Jana Zachwatowicza; przykłady najważniejszych realizacji: Stare Miasta w Warszawie, Gdańsku, Lublinie; dorobek konserwatorstwa pierwszej powojennej dekady (w liczbach); ocena polskiej szkoły z dzisiejszej perspektywy; stosunek do dziedzictwa architektury niemieckiej, żydowskiej, sakralnej; problem ideologizacji działań konserwatorów
• 5. Warszawa – miasto w opresji (na podstawie projektu „Śladami zbrodni”) – miejsca związane z obecnością sowieckiego i polskiego aparatu bezpieczeństwa – dr Tomasz Łabuszewski (IPN)