• Akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M.
  W dniu 27 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Legnicy akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M. oskarżonemu o to, że: w okresie od stycznia 1983 roku do 29 sierpnia 1988 roku w Legnicy, będąc inspektorem Wydziału V-go WUSW w Legnicy, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, nieustalonymi funkcjonariuszami tego urzędu, dopuścił się zbrodni komunistycznej, albowiem chcąc uzyskać od Franciszka K. określone informacje, znęcał się nad nim psychicznie i fizycznie dokonując, wielokrotnych, nieformalnych zatrzymań mających odizolować ww. od społeczeństwa w czasie świąt państwowych, notorycznie doprowadzając do przekroczenia okresu zatrzymania, a także niezasadnych rewizji mieszkania ww., zazwyczaj kończących się bezprawnymi zatrzymaniami pokrzywdzonego w areszcie MO w Legnicy, a także w czasie nieformalnych przesłuchań groził zatrzymanemu długoletnią karą pozbawienia wolności i pozbawieniem życia, chcąc wymusić przekazanie informacji o osobach działających w strukturach legnickiej „Solidarności”, a napotykając na odmowę współpracy wyzywał go słowami wulgarnymi, przy czym w dniu 30 kwietnia 1984 roku w trakcie nieprotokołowanego przesłuchania, prowadzonego w budynku SB w Legnicy zamierzając wywrzeć presję psychiczną, polecił uczestniczącemu w przesłuchaniu funkcjonariuszowi tego urzędu zerwać ubranie z Franciszka K., a następnie zaczął mówić o czekającym zatrzymanego pobiciu mokrymi ręcznikami na przygotowanym uprzednio stole pozwolił na markowanie zadawania ciosów pięściami w twarz, splot słoneczny i kopnięć przez drugiego funkcjonariusza, nakazał użycie przemocy fizycznej wobec ww., poprzez skrępowanie i wystawienie jego głowy oraz ramion poza obrys otwartego okna, komentując tę sytuację jako możliwość wypadnięcie przez okno podczas ucieczki z przesłuchania, przy czym zachowania te w czasie ich popełnienia stanowiły przestępstwa stypizowane w art. 184 § 1, art. 166, art. 165 § 1 w zw. z art. 58 ustawy Kodeksu Karnego z dnia 19 kwietnia 1966 roku, tj. o przestępstwo z art. 246 i art. 247 § 1 kk i art. 189 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Arkadiuszowi Z.
  W dniu 19 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Głogowie akt oskarżenia przeciwko Arkadiuszowi Z. oskarżonemu o to, że: w dniu 31marca 1952 roku w Górze Śląskiej jako oficer śledczy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego Górze Śląskiej, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu z osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania przekroczył swoje uprawnienia, w ten sposób, że w toku prowadzonego śledztwa Sb 3/52 przeciwko Borysowi Cz. sporządził plan przesłuchania wymienionego podejrzanego, zakładający stosowanie pod swoim kierownictwem niedozwolonych metod śledczych w postaci 22 – godzinnego, ciągłego przesłuchania Borysa Cz. w dniach 1 i 2 kwietnia 1952 roku, po czym plan ten przedstawił do zatwierdzenia szefowi PUBP w Górze Śląskiej, uzyskując akceptację, czym działał na szkodę Borysa Cz., co w chwili czynu stanowiło przestępstwo z art. 286 § 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 roku kk, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Edwardowi R.
  W dniu 13 czerwca 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Legnicy akt oskarżenia przeciwko Edwardowi R. oskarżonemu o to, że: w okresie od 9 maja do 23 sierpnia 1985 roku w Legnicy, jako Zastępca Prokuratora Rejonowego w Legnicy i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania karnego, pomimo otrzymania 5 pisemnych zawiadomień o przestępstwie opatrzonych datą 23 kwietnia 1985 roku, złożonych przez tymczasowo aresztowanego Jana S., który w ten sposób powiadomił o okolicznościach fizycznego i psychicznego znęcania się nad nim przez przesłuchujących go funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy w sprawie 3 Ds. 215/85 oraz wskazał nazwisko jednego ze sprawców znęcania, działając na szkodę Jana S., co w chwili czynu stanowiło przestępstwo z art. 246 § 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku Kodeksu Karnego, tj. o przestępstwo z art.231 § 1 kk w zw. z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 10 października 2008 roku Sąd Rejonowy w Legnicy uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, przy czym przyjmując, iż brak jest podstaw do wymierzenia kary powyżej 2 lat pozbawienia wolności, na zasadzie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii postępowanie umorzył.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi F., Marianowi K., Jerzemu W.
  W dniu 30 maja 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Trzebnicy akt oskarżenia przeciwko byłym funkcjonariuszom Komisariatu MO w Żmigrodzie Zbigniewowi F., Marianowi K., Jerzemu W. oskarżonym o to, że w nocy z 12 na 13 stycznia 1982 roku w Żmigrodzie, jako funkcjonariusze miejscowego Komisariatu Milicji Obywatelskiej, a zarazem państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu z nieżyjącym już innym funkcjonariuszem ww. jednostki Henrykiem K., wobec którego postępowanie umorzono, znęcali się fizycznie i psychicznie nad prawnie pozbawionymi wolności Zenonem G. i Andrzejem Z. w ten sposób, że po zatrzymaniu ich i osadzeniu w miejscowym Komisariacie odmówili żądaniu pokrzywdzonych powiadomienia kierownika Komisariatu w cele złożenia skargi, zachowywali się w stosunku do nich arogancko, a po wyprowadzeniu ich z celi i doprowadzeniu do innego pomieszczenia na terenie Komisariatu, zadawali im uderzenia po całym ciele przy użyciu pałki milicyjnej skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art.2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej –Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janinie K.
  W dniu 9 kwietnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu  skierował do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze akt oskarżenia przeciwko Janinie K. oskarżonej o to, że:
  I. w dniu 10 kwietnia 1962 roku w Jeleniej Górze jako przewodnicząca składu orzekającego Sądu Powiatowego w Jeleniej Górze, w sprawie karnej  II Kp 75/62 przeciwko Henrykowi i Władysławie S., a tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekroczyła swoje uprawnienia, w ten sposób, że pomimo niedoręczenia oskarżonej Władysławie S. aktu oskarżenia i złożenia wniosku przez Henryka S. o odroczenie z tego powodu rozprawy, rozpoczęła przewód sądowy, ograniczając tym samym możliwości obrony oskarżonej Władysławie S., a następnie bezzasadnie ograniczała wymienionej możliwości wypowiadania się co do dowodów w sprawie, czym działała na jej szkodę, które to zachowanie stanowiło przestępstwo przewidziane w art. 286 § 1 kodeksu karnego z 1932 roku, tj. o przestępstwo z art. 231§ 1 kk w zw. z art.2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  II. w dniu 10 kwietnia 1962 roku w Jeleniej Górze jako przewodnicząca składu orzekającego Sadu Powiatowego w Jeleniej Górze w sprawie karnej II Kp 75/62 przeciwko Henrykowi i Władysławie S., a tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego przekroczyła swoje uprawnienia i nie dopełniła obowiązków, w ten sposób, że w toku prowadzonej rozprawy uniemożliwiła oskarżonemu Henrykowi S. przedstawienie jego linii obrony i bezzasadnie ograniczała możność wypowiadania się co do dowodów w sprawie oraz obrażała oskarżonego nazywając go zdrajcą, a następnie pomimo oświadczenia przez oskarżonego Władysława S. o stosowaniu wobec niego w śledztwie przymusu fizycznego zaniechała wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi przeprowadzenia dowodów weryfikujących twierdzenia oskarżonego, czym działała na jego szkodę, które to zachowanie stanowiło przestępstwo przewidziane w art.286 § 1 kodeksu karnego z 1932 roku, tj. o przestępstwo z art. 231§ 1 kk w zw. z art.2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Kazimierzowi F.
  W dniu 15 lutego 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Lubinie akt oskarżenia przeciwko Kazimierzowi F. oskarżonemu o to, że:
  1.     w okresie od 13 grudnia 1981 roku do 19 lutego 1982 roku w Lubinie i Głogowie, jako funkcjonariusz Wydziału VI Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Legnicy, znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanym, a następnie internowanym, Franciszkiem M., w ten sposób, że naruszał  jego nietykalność cielesną, groził pozbawieniem życia, popełnieniem przestępstwa na szkodę osób najbliższych, oraz wyzywał słowami wulgarnymi i obelżywymi, chcąc w ten sposób zmusić go do udzielenia informacji oraz podjęcia współpracy z organami SB, które to zachowanie wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 184 § 1 kk z 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  2.     w czerwcu 1982 roku w Lubinie, jako funkcjonariusz Wydziału VI Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Legnicy, po przewiezieniu do lasu, oddał kilka strzałów z pistoletu w ziemię w pobliżu stóp Franciszka M., czym wzbudził u niego uzasadnioną obawę dokonania gwałtownego zamachu na jego życie lub zdrowie, które to zachowanie wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 166 kk z 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 2 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Mirosławowi F. i Romanowi B.
  W dniu 21 grudnia  2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu  skierował do Sądu Rejonowego  dla Wrocławia - Śródmieścia  akt oskarżenia przeciwko Mirosławowi F. i Romanowi B.
  
  

  Mirosław F. oskarżony  jest o to, że:
  I. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, znęcał się fizycznie i psychicznie nad Cezarym Sz. w ten sposób, że w trakcie czynności zatrzymania wymienionego użył gazu łzawiącego i kilkakrotnie uderzał go pięściami po całym ciele oraz wyzywał słowami wulgarnymi, a  następnie w samochodzie milicyjnym marki „Star” wielokrotnie uderzał pokrzywdzonego pięściami po twarzy i kopał Cezarego Sz. po całym ciele, stosując tym samym wobec wymienionego represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 i art. 184 § 1  Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  II. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, znęcał się fizycznie nad Witoldem Sz. w ten sposób, że w trakcie czynności zatrzymania wymienionego, w samochodzie milicyjnym marki „ Star” kilkakrotnie uderzył Witolda Sz. pięścią w twarz, stosując tym samym wobec wymienionego represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 i art. 184 § 1  Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  
  Roman B. oskarżony jest o to, że:
  I. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, w ten sposób, że podczas znęcania się nad Cezarym i Witoldem Sz. przez funkcjonariusza Mirosława F.polegającego  na uderzaniu pięściami pokrzywdzonych i kopaniu Cezarego Sz., nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do zaprzestania stosowania przemocy, czym działał na ich szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

  Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2008 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzuconych im przestępstw, przy czym przyjmując, iż brak jest podstaw do wymierzenia im kary powyżej 2 lat pozbawienia wolności, na zasadzie art. 1 ust.1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii postępowanie wobec oskarżonych umorzył.

• Akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M.
  W dniu 29 czerwca 2006r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Legnicy II Wydział Karny akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M. , który  został oskarżony o to, że:
  w 1985 roku , jako inspektor Wydziału V Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy,  w celu uzyskania od pozbawionego wolności Jana S. określonych wyjaśnień, dotyczących przyznania się wymienionego do przedstawionego mu  zarzutu popełnienia czynu przestępnego, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie, w ten sposób, że podczas jednego z prowadzonych przesłuchań pobił wymienionego otwartą ręką po twarzy i głowie, przewrócił na podłogę i leżącego pokrzywdzonego uciskał obutą stopą w okolice uszkodzonego kręgosłupa, a nadto w toku tego samego przesłuchania groził mu pozbawieniem życia, trzymając skrępowanego Jana S. z ramionami wystawionymi poza futrynę otwartego okna znajdującego się na IV piętrze budynku oraz usiłował nakłonić go do popełnienia samobójstwa, udostępniając mu żyletkę i pozostawiając samego w pokoju przesłuchań, a także wielokrotnie groził mu pozbawieniem życia w czasie innych nie protokołowanych przesłuchań ,
  oraz o to, że w okresie od września 1982 roku do 13 kwietnia 1985 roku jako inspektor Wydziału V Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy,  w toku prowadzonych postępowań karnych, wielokrotnie groził pozbawionemu wolności Stanisławowi Ś. pozbawieniem życia, a także w celu uzyskania od niego określonych informacji związanych z zabezpieczonymi dowodami rzeczowymi, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie, w ten sposób, że podczas prowadzonego w wymienionym postępowaniu przesłuchania uderzył Stanisława Ś. otwartą ręką w tył głowy, groził zabójstwem, oraz znieważał wymienionego wulgarnymi słowami.
  W dniu 6 września 2006r. przeciwko temu samemu oskarżonemu skierowany został kolejny akt oskarżenia, o to że w  1984 r., jako inspektor Wydziału V Służby Bezpieczeństwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy , w celu uzyskania od Henryka K. określonych informacji, znęcał się nad nim psychicznie i fizycznie w ten sposób, że poddawał go wielokrotnym i nie utrwalonym protokólarnie przesłuchaniom, podczas których usiłował wymusić udzielenie informacji o osobach prowadzących podziemną działalność opozycyjną na terenie Lubina w zdelegalizowanym wówczas N.S.Z.Z. „Solidarność”, znieważał go wulgarnymi słowami, groził popełnieniem przestępstwa twierdząc, że „są po naradzie u ministra Kiszczaka i teraz zrobią z nami porządek”, pozwalał  na stosowanie wobec Henryka K. przemocy fizycznej w postaci bicia go podczas przesłuchania przez innego funkcjonariusza groził dalszym trwaniem tego stanu mówiąc „mamy przed sobą całą noc...”, przez co nakłonił go by przyznał się do prowadzenia działalności opozycyjnej obiecując w zamian za to skorzystanie z ustawy amnestyjnej i natychmiastowe wyjście na wolność, po czym obietnicy tej nie spełnił i dopuścił do dalszego pozbawienia Henryka K. wolności.
  Postępowania zostały połączone i wyrokiem z dnia 14 marca 2007r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu  skazał Bogdana M. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W następstwie apelacji obrońcy oskarżonego,  Bogdan M. został skazany na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na lat 5.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Markowi C.
  i innym, podejrzanym o składanie w 1982 r. fałszywych zeznań w toku postępowań karnych prowadzonych przeciwko osobom zatrzymanym w czasie ulicznych demonstracji , które odbyły się we Wrocławiu w dniu 31 sierpnia 1982 r..
  Zarzucane Markowi C i innym osobom przestępstwa polegają na złożeniu przez nich, jako funkcjonariuszy milicji, w celu naruszenia praw człowieka, w okresie od września do października 1982 r., w toku postępowań karnych prowadzonych przeciwko Markowi K. i innym osobom nieprawdziwych zeznań, dotyczących ich udziału  w ulicznych demonstracjach w dniu 31 sierpnia 1982 r. we Wrocławiu, mimo iż nie byli świadkami postępowania tych osób.
  Śledztwo zakończone zostało skierowaniem do Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieście aktu oskarżenia przeciwko siedmiu osobom.
  
  
• Śledztwo w sprawie  znęcania się w 1952 r.  funkcjonariuszy Wojskowych Służb Informacyjnych we Wrocławiu nad Józefem D. podczas prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego.
  Jak ustalono, Józef D. aresztowany został w 1952 r. gdy uczył się w szkole oficerskiej w Jeleniej Górze. Aresztowanie związane było z jego wcześniejszą działalnością w organizacji antykomunistycznej „Sokół „ w Węgorzewie.
  W toku postępowania został przez funkcjonariuszy Wojskowych Służb Informacyjnych  dotkliwie pobity odnosząc obrażenia w postaci złamania trzech żeber, nosa i uszkodzenia stawu łokciowego. 
  Zebrany w toku śledztwa materiał dowodowy w postaci zeznań świadków, zgromadzonych dokumentów i częściowo wyjaśnień   podejrzanych pozwolił na skierowanie w dniu 22 grudnia 2006 r. przeciwko siedmiu oskarżonym aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieście.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Henrykowi S. b. funkcjonariuszowi WUBP we Wrocławiu,
  oskarżonemu o przekroczenie uprawnień poprzez  znęcanie się psychiczne w 1952r. we Wrocławiu nad tymczasowo aresztowanym Tadeuszem M. W dniu 31 lipca 2003r. prokurator OKŚZpNP we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia akt oskarżenia przeciwko Henrykowi S. zarzucając mu,  iż w okresie od 9 sierpnia 1952r. do 22 grudnia 1952r. we Wrocławiu, jako oficer śledczy tamtejszego Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, znęcał się nad Tadeuszem M. psychicznie.
  W dniu 13 kwietnia 2005r. przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia – Śródmieścia zapadł wyrok przeciwko  Henrykowi  S. którego Sąd skazał  na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby w wymiarze dwóch lat. Wyrok tej jest już  prawomocny.
  
  
• Akt oskarżenia  przeciwko Witoldowi Ł. b. funkcjonariuszowi WUSW we Wrocławiu
  W dniu 18 maja 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu  skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia  akt oskarżenia przeciwko Witoldowi Ł.,  oskarżonemu o to, że w  okresie od 12 do 14 marca 1987 roku we Wrocławiu, jako starszy inspektor Wydziału Śledczego tamtejszego Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia w ramach prowadzonego dochodzenia, działając w celu uzyskania od prawnie pozbawionego wolności Bogdana M. określonych wyjaśnień, w tym dotyczących jego działalności w ramach „Solidarności Walczącej” oraz wskazania miejsc pobytu innych członków tej organizacji, znęcał się nad Bogdanem M. fizycznie i psychicznie w ten sposób, że poddawał wymienionego wielokrotnym wielogodzinnym przesłuchaniom, w porze w nocnej, w trakcie których groził mu długotrwałym pozbawieniem wolności oraz szykanowaniem pokrzywdzonego i osób dla niego  najbliższych, stosując tym samym wobec Bogdana M. represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 184 § 1 oraz z art. 246 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku kk., tj. o przestępstwa z art. 246 kk. w zw. z art. 247 § 1 kk. w zw z art.231§ 1  w zw z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  
  Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia na zasadzie art. 1 ust. 1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii – umorzył postępowanie.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi K., Piotrowi M., Zdzisławowi S.
  W dniu 6 czerwca 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Legnicy akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi K., Piotrowi M. i Zdzisławowi S., oskarżonym o to, że:
  Tadeusz K. oskarżony jest o to, że:
  I. w okresie od 17 do 24 marca 1983 roku w Polkowicach i Legnicy, jako kierownik sekcji nadzoru Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, w celu uzyskania od Janusza R. określonych wyjaśnień znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie w ten sposób, że poddawał go wielokrotnym przesłuchaniom, podczas których bił go rękami po głowie i twarzy, wyzywał słowami wulgarnymi i obelżywymi, przy czym zachowań tych dopuszczał się w czasie pozbawienia wolności pokrzywdzonego, wielokrotnie wzywał do Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Legnicy będącą w zaawansowanej ciąży jego żonę Krystynę R., którą również wyzywał słowami wulgarnymi i obelżywymi, groził jej, że zostanie jej odebrana mająca wtedy 8 lat – córka Marzena, a dziecka, z którym była wówczas w ciąży, nie urodzi, przy czym z rozmów tych nie sporządził protokołów ani notatek, chcąc w ten sposób zmusić ją do udzielenia informacji o prywatnym życiu jej męża jego kontaktach z działaczami zdelegalizowanego przez ówczesne władze NSZZ „Solidarność”, które to zachowania w czasie ich popełnienia stanowiły czyny zabronione.
  II. w okresie od 19 stycznia do kwietnia 1983 roku w Lubinie i Legnicy będąc na stanowisku kierownika sekcji nadzoru Wydziału Dochodzeniowo- Śledczego Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy, a zarazem funkcjonariuszem państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, w celu uzyskania i nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku zapewnienia właściwego przebiegu postępowania z tytułu nadzoru nad czynnościami podległych mu funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej, w celu uzyskania od Stanisława Z. określonych wyjaśnień i informacji oraz podpisania niezgodnego z prawdą protokołu przesłuchania, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie w ten sposób, że bił go pięścią w twarz, groził zabójstwem, wyzywał go słowami wulgarnymi i obelżywymi, groził że „ nieznani sprawcy” uprowadzą i zgwałcą jego żonę, nie reagował na bicie go przez innych funkcjonariuszy, przy czym czynów tych dopuszczał się w okresie pozbawienia wolności Stanisława Z., które to zachowania w czasie ich popełnienia stanowiły czyny zabronione, tj. o przestępstwo z art. 246 kk w zw. z art. 247 § 1 kk w zw z art.231§ 1 w zw z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Piotr M. oskarżony jest o to, że:
  III. w okresie od stycznia do kwietnia 1983 roku w Legnicy, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, w celu uzyskania od Stanisława Z. określonych wyjaśnień i informacji znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie w ten sposób, że poddawał go wielokrotnym przesłuchaniom, podczas których bił go pałką po stopach aż do utraty przez pokrzywdzonego przytomności, kilkakrotnie uderzył go też krzesłem dębowym w tył głowy i kręgosłup, a po jednym z kolejnych przesłuchań działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma funkcjonariuszami, co do których stosowne materiały wyłączono do odrębnego postępowania, wywiózł Stanisława Z. samochodem służbowym do lasu, gdzie jeden z ww. funkcjonariuszy powiedział do pokrzywdzonego „ koniec z Tobą” chcąc w ten sposób zastraszyć go jeszcze bardziej poprzez utwierdzenie w przekonaniu, że zostanie pozbawiony życia, wyzywał go słowami wulgarnymi i obelżywymi, przy czym zachowań tych dopuszczał się w czasie pozbawienia wolności Stanisława Z., które to zachowania w czasie ich popełnienia stanowiły czyny zabronione, tj. o przestępstwo z art. 246 kk w zw. z art. 247 § 1 kk w zw z art.231§ 1 w zw z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Zdzisław S. oskarżony jest o to, że:
  IV. 24 marca 1983 roku w Legnicy, jako funkcjonariusz Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku zapewnienia właściwych warunków prowadzonego przez siebie przesłuchania podejrzanego Janusza R., w ten sposób, że nie zareagował na wejście do pomieszczenia, w którym prowadził wspomnianą czynność, funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa, który użył w stosunku do osoby przesłuchiwanej nieuzasadnionej siły fizycznej w postaci uderzenia kolanami w podbrzusze, co naraziło przesłuchiwanego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz nie udzielił pomocy Januszowi R. mogąc jej udzielić bez narażenia siebie na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, które to zachowania w czasie ich popełnienia stanowiły czyny zabronione, tj. o przestępstwa z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 162 § 1 kk w 1 w zw z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Markowi Cz., Zbigniewowi Sz., Grzegorzowi J., Mirosławowi B., Leszkowi M., Alfredowi P. i Zygmuntowi B.
  W dniu 22 grudnia 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieście akt oskarżenia przeciwko Markowi Cz., Zbigniewowi Sz., Grzegorzowi J., Mirosławowi B., Leszkowi M., Alfredowi P. i Zygmuntowi B., funkcjonariuszom Milicji Obywatelskiej, zarzucając im popełnienie przestępstw, polegających na złożeniu przez nich, jako funkcjonariuszy milicji, w celu naruszenia prawa człowieka, w okresie od września do października 1982 roku we Wrocławiu, w toku postępowań karnych prowadzonych przez Prokuratury Rejonowe dla Dzielnicy Wrocław – Stare Miasto i Wrocław - Psie Pole oraz Sąd Wojewódzki we Wrocławiu, przeciwko Markowi K., Bohdanowi K., Markowi Z., Zbigniewowi S. i Grzegorzowi Z. nieprawdziwych zeznań dotyczących udziału pokrzywdzonych w ulicznych demonstracjach w dniu 31 sierpnia 1982 roku, mimo iż nie byli świadkami postępowania pokrzywdzonych, tj. o przestępstwo z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2008 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia umorzył postępowanie wobec oskarżonych na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Jerzemu M.
  W dniu 29 listopada 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego we Wrocławiu akt oskarżenia przeciwko Jerzemu M., oskarżonemu o to, iż w 1952 r. we Wrocławiu jako sędzia zawodowy, przewodniczący składów orzekających Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu wielokrotnie brał udział w wydaniu bezprawnych orzeczeń poprzez uznanie oskarżonych winnych popełnienia przestępstw z art. 23 § 1 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państw oraz art. 86 § 2 kkWP, wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, które wskazywały, że działania oskarżonych nie wyczerpały znamion wskazanych przestępstw, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.
  Wyrokiem z dnia 14 października 2002 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy we Wrocławiu uniewinnił Jerzego M. od popełnienia zarzucanych mu czynów.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Jerzemu K. oraz Stanisławowi M.
  W dniu 18 grudnia 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu akt oskarżenia przeciwko Jerzemu K. oraz Stanisławowi M.
  Jerzy K. został oskarżony o to, iż jako sędzia zawodowy Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu, orzekając w sprawie oskarżonych Czesława P. i Mariana D. nie dopełnił swojego obowiązku i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, a nadto godząc się na orzekanie w składzie i trybie sprzecznym z prawem uznał oskarżonych winnych zarzucanych im przestępstw, wymierzając Czesławowi P. karę śmierci, zaś Marianowi D. karę 15 lat więzienia, podczas gdy działania oskarżonych nie wyczerpały ustawowych znamion zarzucanego im przestępstwa, tj. o przestępstwo z art. 231 kk i inne.
  Stanisław M. został zaś oskarżony o to, że w niniejszej sprawie popierał oskarżenie przeciwko Czesławowi P. i Marianowi D. wnosząc o wymierzenie im kary śmierci, podczas gdy czyn oskarżonych nie wyczerpywał ustawowych znamion zarzucanego im przestępstwa, tj. o przestępstwo z art. 231 kk i inne.
  Postanowieniem z dnia 19 lipca 2002 r. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 kpk Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie karne wobec Jerzego K. i Stanisława M., wobec braku cech przestępstwa.
  Orzeczenie to jest prawomocne.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Jerzemu H.
  W dniu 19 grudnia 2002 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu akt oskarżenia przeciwko Jerzemu H., oskarżonemu o to, że w okresieod grudnia 1981 do końca 1986 roku na terenie jednego z dolnośląskich miast jako funkcjonariusz SB KWMO, działając wspólnie z dwoma innymi oficerami SB znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi członkami Związku Zawodowego„Solidarność” w ten sposób, że bił ich pięściami i kopał po całym ciele, wykręcał ręce do tyłu, dusił zakładając na twarz maskę przeciwgazową z zablokowanym dopływem powietrza, porażał prądem elektrycznym, bił pałką milicyjną po rękach i stopach, groził pozbawieniem życia oraz znieważał słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk w zb. zart. 156 § 1 kk w zw. art. 10 § 2 kk.
  Wyrokiem z dnia 05 listopada 2003 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego Jerzego H. winnym popełnienia zarzucanych mu aktem czynów i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności.
  Wyrokiem z dnia 27 lipca 2004 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu zapadły wobec Jerzego H.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Janowi Ł.
  W dniu 15 marca 2002 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Kłodzku akt oskarżenia przeciwko Janowi Ł., oskarżonemu o to, że od grudnia 1951 r. do marca 1952 r.
  w Kłodzku jako funkcjonariusz tamtejszego PUBP, w celu uzyskania określonych wyjaśnień, znęcał się fizycznie i psychicznie nad tymczasowo aresztowanym Kazimierzem K., w ten sposób, że bił go otwartą dłonią w twarz, poddawał wielogodzinnym przesłuchaniom, oślepiając ostrym światłem lampy, groził pozbawieniem życia oraz znieważał słowami powszechnie uważanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
  Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2002 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku uznał Jana Ł. winnym popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa i wymierzył za ten czyn karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby wynoszący 2 lata.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M.
  W dniu 22 września 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Legnicy akt oskarżenia przeciwko Bogdanowi M., oskarżonemu o to, że w okresie od 30 sierpnia do 4 września 1984 roku, działając jako inspektor Wydziału V Służby Bezpieczeństwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Legnicy, przekraczając swoje uprawnienia wobec Henryka K., znęcał się nad nim psychicznie i fizycznie, w ten sposób, że poddawał go wielokrotnym i nieutrwalonym protokólarnie przesłuchaniom, wyzywał go słowami wulgarnymi, nadto używał wobec niego przemocy fizycznej mającej na celu nakłonić go do przyznania się do prowadzenia działalności opozycyjnej, tj. o przestępstwa z art. 246 kk. w zw. z art. 247 § 1 kk. w zw. z art.231§ 1 w zw. z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Wyrokiem z dnia 14 marca 2007 roku Sąd Okręgowy w Legnicy skazał oskarżonego na łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
  W dniu 12 lipca 2007 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyniku rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 14 marca 2007 roku zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną w nim oskarżonemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności zmniejszył do 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi M.
  W dniu 28 października 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia akt oskarżenia przeciwko Ryszardowi M.  oskarżonemu  o to,  że :  w   okresie  od  sierpnia 1982  do  1988 roku we Wrocławiu, jako funkcjonariusz KW MO na stanowisku inspektora, a następnie jako funkcjonariusz SB w Wydziale V b. Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, w celu uzyskania od Eugeniusza M. określonych zeznań i zmuszenia go do współpracy z organami bezpieczeństwa, znęcał się nad nim psychicznie poprzez poddawanie pokrzywdzonego wielokrotnym, nie utrwalonym protokolarnie przesłuchaniom, podczas których namawiał go do podjęcia współpracy z organami bezpieczeństwa, wyzywał go słowami wulgarnymi i obraźliwymi, groził mu pozbawieniem życia, tj. o przestępstwo z art. 246 kk w zw. z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust.1 i 2 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o IPN – KŚZpNP.
  Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2008 roku Sąd Rejonowy Wrocław – Śródmieście zawiesił postępowanie przeciwko Ryszardowi M. z uwagi na stan zdrowia oskarżonego.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Juliuszowi P., Andrzejowi K.
  W dniu 29 kwietnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu akt oskarżenia przeciwko Juliuszowi P i Andrzejowi K., funkcjonariuszom Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej Wydziału III Służby Bezpieczeństwa w Wałbrzychu oskarżając ich o to, że: na przełomie sierpnia i września 1985 roku w Wałbrzychu znęcali się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi członkami Związku Zawodowego „ Solidarność ”, w ten sposób, że bili ich po całym ciele, szarpali, grozili pozbawieniem życia, wzbudzając w zagrożonych uzasadnioną obawę spełnienia tych gróźb, znieważali słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, a nadto używali przemocy w celu zmuszenia ich do złożenia wyjaśnień, to jest o czyn z art.184 § 1 kk z 1969 roku (Dz. U. z 15.05.1969 r. Nr 13, poz.94) w zw. z art.2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku O Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155 z 1998r., poz.1016 z późniejszymi zmianami).
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi N.
  W dniu 30 czerwca 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieście akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi N. oskarżonemu o to, że w dniu 31 sierpnia 1982r. we Wrocławiu, jako funkcjonariusz Wydziału III Służby Bezpieczeństwa w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu, działając wspólnie w porozumieniu z inną osoba, w celu naruszenia praw człowieka, wziął udział w pobiciu Mariana K., narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo spowodowania obrażeń w postaci złamania ściany zatoki szczękowej prawej, naruszając czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu, tj. o przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 2.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
  Wyrokiem z dnia 1 września 2004 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia umorzył postępowanie przeciwko Stanisławowi N.
  
  
• Akt oskarżenia przeciwko Józefowi S.
  W dniu 16 września 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia akt oskarżenia przeciwko Józefowi S. oskarżonemu o to, że w okresie od czerwca do października 1950 r. we Wrocławiu, jako oficer miejscowego WUBP, w celu uzyskania określonej treści wyjaśnień znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi członkami organizacji „Polska Armia Podziemna” w ten sposób, że poddawał ich całodobowym, trwającym co najmniej cztery dni przesłuchaniom w pozycji stojącej bez podawania pożywienia i picia, połączonym z oślepianiem ostrym światłem lampy, w trakcie których zadawał przesłuchiwanym uderzenia po ciele metalowym przedmiotem i gumową pałką oraz kopał w okolice krocza, a nadto groził im wieloletnim więzieniem oraz wyzywał słowami wulgarnymi, tj. o przestępstwo z art. 246 kk i inne.