| O IPN | Aktualności | Wydział prasowy | KŚZpNP |
BEP | BUiAD | Publikacje | Biuro Lustracyjne | Wnioski |
| Kontakty | Ogłoszenia | Linki | Klub Grota | Nagroda Kustosz Pamięci Narodowej | Archiwalia |
Oddziałowa Komisja w Łodzi |
Oddziałowa Komisja w ŁodziAkty oskarżenia Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi W dniu 29 grudnia 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim akt oskarżenia przeciwko Władysławowi K., oskarżonemu o to, że: - w okresie od 14 do 30 sierpnia 1946 r. w Ostrowie Wielkopolskim, będąc funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Ostrowie Wielkopolskim, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami znęcał się fizycznie i moralnie nad Mieczysławem N., w ten sposób, że podczas przesłuchania zmuszał do klęczenia na krześle, po czym bił go w tej pozycji gumową pałką po piętach, plecach i ramionach, a nadto podczas jednego z przesłuchań przytrzaskiwał mu dłoń drzwiami od szafy, wielokrotnie przesłuchiwał go w porach nocnych, umieszczał w celi zalanej wodą i używał wobec niego słów uznanych powszechnie za obelżywe; - w okresie od 26 sierpnia do 30 sierpnia 1946 r. w Ostrowie Wielkopolskim będąc funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Ostrowie Wielkopolskim, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami znęcał się fizycznie i moralnie nad Władysławem P., w ten sposób, że podczas przesłuchania zmuszał go do klęczenia na brzegu krzesła z rękoma wyciągniętymi do góry, zaś inni funkcjonariusze bili go gumowymi pałkami po piętach oraz po karku, gdy opuszczał ręce ze zmęczenia, powodując za każdym razem upadek pokrzywdzonego na podłogę, gdzie dalej był on bity po całym ciele, chwytany za włosy i uderzany głową o ścianę, oraz bity w osobnym pomieszczeniu w podobny sposób gumowymi pałkami i rękoma po twarzy, oraz przesłuchiwał o różnych porach dnia i nocy, umieszczał w ciemnej, ciasnej piwnicy i pozbawiał pożywienia - tj. o przestępstwa z art. 246 kk. z 1932 r. w zw. z art. 291 kk. z 1932 r. w zw. z art. 4 § 1 kk. z 1997 r. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o IPN – KŚZpNP. Wyrokiem z dnia 22 marca 2007 roku Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim skazał oskarżonego na łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W dniu 7 maja 2007 roku została złożona przez oskarżonego apelacja od wyroku z dnia 22 marca 2007 roku. Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007 roku Sąd Okręgowy w Kaliszu IV Wydział Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 roku Sąd Okręgowy w Kaliszu IV Wydział Odwoławczy na skutek prośby skazanego w przedmiocie ułaskawienia postanowił zaopiniować negatywnie prośbę skazanego o ułaskawienie. W dniu 2 października 2001 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Jarocinie akt oskarżenia przeciwko Adamowi G., oskarżonemu o to, że od października 1949 r. do kwietnia 1950 r., będąc funkcjonariuszem PUBP w Jarocinie, znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi, w ten sposób, że bił ich po całym ciele metalowym prętem i kijem, nadto podczas wielogodzinnych nocnych przesłuchań zmuszał do robienia jednorazowo kilkudziesięciu tzw. „żabek” i przysiadów, polewając ich przy tym zimną wodą oraz znieważał ich wulgarnymi słowami - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2002 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie zawiesił postępowanie przeciwko Adamowi G. z uwagi na stan zdrowia oskarżonego. Przedmiotowe postanowienie zostało zaskarżone przez prokuratora Oddziałowej Komisji do Sądu Okręgowego w Kaliszu. Sąd odwoławczy uwzględnił zażalenie i zaskarżone postanowienie uchylił. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2003 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie ponownie zawiesił postępowanie karne przeciwko Adamowi G. z uwagi na stan zdrowia oskarżonego. Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie podjął postępowanie przeciwko Adamowi G. i jednocześnie umorzył je wobec śmierci oskarżonego. W dniu 4 grudnia 2001 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Wieluniu akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi R. oskarżonemu o to, że w latach 1947 – 1949, jako funkcjonariusz PUBP w Wieluniu, znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi w ten sposób, że podczas wielogodzinnych przesłuchań bił ich pięściami, gumową pałką, kolbą pistoletu i metalowym prętem po całym ciele, nadto po uprzednim związaniu i zakneblowaniu ust wieszał ich głową w dół, a następnie wlewał do nosa wodę i ocet - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Wyrokiem z dnia 24 lipca 2002 r. Sąd Rejonowy w Wieluniu uznał Tadeusza R. winnym popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności. Wyrok jest prawomocny, Sąd Okręgowy w Łodzi nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonego. W dniu 14 listopada 2005 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Pabianicach akt oskarżenia przeciwko Edwardowi F., oskarżonemu o to, że w okresie od kwietnia do października 1953 r., jako funkcjonariusz PUBP w Łasku z siedzibą w Pabianicach, znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi w ten sposób, że podczas wielogodzinnych przesłuchań prowadzonych m.in. w porze nocnej zadawał przesłuchiwanym uderzenia pięścią po twarzy i brzuchu nadto kopał ich po całym ciele, świecił ostrym światłem w oczy oraz zmuszał do długotrwałego siedzenia w pozycji wyprostowanej na taborecie, jak też groził pozbawieniem życia oraz umieszczeniem w pomieszczeniu wypełnionym wodą - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. inne. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. Sąd Rejonowy w Pabianicach skazał Edwarda F. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5.. Wyrok jest prawomocny. W dniu 26 lutego 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Rawie Mazowieckiej akt oskarżenia przeciwko Jerzemu B., oskarżonemu o to, że latem 1945 r. w Rawie Mazowieckiej, jako funkcjonariusz miejscowego Urzędu Bezpieczeństwa, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami tego Urzędu znęcał się fizycznie i psychicznie nad tymczasowo aresztowanymi osobami w ten sposób, że w trakcie przesłuchań bił pokrzywdzonych rękoma, nogą od krzesła, kablem elektrycznym oraz kopał po całym ciele, w następstwie czego jeden z pokrzywdzonych doznał obrażeń, które naruszyły czynności narządu ciała na okres co najmniej 20 dni i spowodowały trwałe jego zeszpecenie - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2004 r. Sąd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej skazał Jerzego B. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3. Wyrok jest prawomocny. W dniu 14 marca 2003 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi K. oskarżonemu o to, że od listopada 1950 r. do lutego 1951 r. w Piotrkowie Trybunalskim, jako funkcjonariusz miejscowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi w ten sposób, że w trakcie wielogodzinnych nocnych przesłuchań zadawał im uderzenia pięściami po głowie, twarzy oraz kopał po całym ciele, nadto przywiązywał pokrzywdzonych do drążka przytwierdzonego do sufitu, a następnie uderzał wiszących na drążku głową w dół gumową pałką i nogą od stołu po nerkach, kręgosłupie i piętach, jak też wlewał im wodę do nosa oraz przy użyciu broni palnej groził pozbawieniem życia - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Wyrokiem z dnia 13 lipca 2004 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał Tadeusza K. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Wyrok jest prawomocny, Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonego. W dniu 7 października 2004 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Jarocinie akt oskarżenia przeciwko Janowi M. oskarżonemu o to, że w kwietniu 1948 r. w Jarocinie i Kraśniku będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, znęcał się fizycznie i psychicznie nad trzema przesłuchiwanymi osobami, w ten sposób, że w trakcie przesłuchań uderzał ich pięściami po głowie i całym ciele, nadto wykręcał ręce do tyłu za oparcie krzesła, a następnie uderzał pięściami i nogą od krzesła w twarz, żołądek, tułów, jak też świecił ostrym światłem żarówki w oczy, zmuszał do siedzenia na nodze taboretu oraz podnoszenia do góry rąk i unoszenia jednej nogi, a następnie tracącego w tej pozycji równowagę i upadającego na podłogę – bił rękojeścią pistoletu - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Oskarżony Jan M. zmarł 5 lipca 2005 r. Postanowieniem z 29 grudnia 2005 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie umorzył postępowanie wobec śmierci oskarżonego. W dniu 4 maja 2004 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Kaliszu akt oskarżenia przeciwko Marianowi S., Mieczysławowi Z., Stanisławowi J., oskarżonym o to, że w okresie od lutego do maja 1953 r. w Kaliszu, będąc funkcjonariuszami Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, znęcali się fizycznie i psychicznie nad osadzonymi w areszcie uczniami Technikum Budowlanego w Liskowie: 17-letnim Andrzejem J. oraz 16-letnimi Januszem S., Januszem G. i Jakubem D. w ten sposób, że w trakcie przesłuchań uderzali ich pięściami po głowie, nadto zadawali im uderzenia nogą od krzesła po całym ciele oraz ciągnęli za włosy, uderzali głową o ścianę, grozili pistoletem , zmuszali do stania przez kilkanaście godzin, wykonywania przysiadów oraz znieważali obelżywymi słowami - tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne. Wyrokiem z dnia 1 lutego 2005 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu uznał oskarżonych winnymi popełnienia zarzuconych im aktem oskarżenia czynów i wymierzył kary łączne: Marianowi S. – 2 lat pozbawienia wolności, Mieczysławowi Z. – 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, Stanisławowi J. – 9 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok jest prawomocny. W dniu 21 lipca 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi akt oskarżenia przeciwko Sławomirowi P. i Henrykowi P., oskarżonym o to, że: - w okresie od 17 września 1952 r. do 4 grudnia 1952 r. w Łodzi, jako funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego dla miasta Łodzi będąc funkcjonariuszami państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami, w związku z urzędowaniem, stosowali represje wobec Eugeniusza T., osadzonego w areszcie urzędu jako podejrzanego o udział w działalności konspiracyjnej organizacji „Wolna Idea Polski” i przez to pozostającego w przemijającym stosunku zależności oraz bezradnego w ten sposób, że znęcali się nad pokrzywdzonym fizycznie i moralnie bijąc go rękami po twarzy i innych częściach ciała, przesłuchując przez wiele godzin bez przerwy o różnych porach dnia i nocy oraz zmuszając do siedzenia w czasie wielogodzinnych przesłuchań na małym, wrzynającym się w pośladki stołku i stania na ugiętych nogach pod zawieszoną nisko na ścianie szafką, a Sławomir P. również jeden raz uderzając pokrzywdzonego ciężką popielniczką w twarz - w okresie od 26 lipca 1952 r. do 23 września 1952 r. w Łodzi, jako funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego dla miasta Łodzi będąc funkcjonariuszami państwa komunistycznego, działając wspólnie i w porozumieniu oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi funkcjonariuszami, w związku z urzędowaniem, stosowali represje wobec Henryki R., osadzonej w areszcie urzędu jako podejrzanej o udział w działalności konspiracyjnej organizacji „Polska Organizacja Podziemna” i przez to pozostającej w przemijającym stosunku zależności oraz bezradnej w ten sposób, że znęcali się nad pokrzywdzoną fizycznie i moralnie przesłuchując ją przez wiele godzin bez przerwy o różnych porach dnia i nocy, bijąc rękami po głowie i poszturchując, grożąc pobiciem, znieważając słowami obelżywymi, pomawiając o niemoralne prowadzenie się i, po uzyskaniu wiadomości, że pokrzywdzona jest w ciąży, grożąc odebraniem dziecka po porodzie – tj. o stanowiące zbrodnię komunistyczną przestępstwa z art. 246 kk z 1932 r. w zw. z art. 291 kk z 1932 r. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. nr 155 poz. 1016 z późn. zm.). Wyrokiem z dnia 27 marca 2008 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi skazał obydwu oskarżonych na kary po 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem tej kary na okres 3 lat. Sąd uniewinnił oskarżonych od zarzutu popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie II aktu oskarżenia. Na podstawie art. 42 § 1 kk z 1969 roku sąd wymierzył obydwu oskarżonym karę dodatkową zakazu zajmowania stanowisk związanych z pełnieniem funkcji publicznych na okres 5 lat. Na podstawie art. 49 kk z 1969 roku sąd wymierzył obydwu oskarżonym karę dodatkową podania wyroku do wiadomości publicznej przez ogłoszenie w gazecie o zasięgu ogólnopolskim. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Andrzeja W. i adw. Bartosza T. koszty obrony z urzędu, zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu. |