Mianem „organów bezpieczeństwa” zwykło się określać w literaturze historycznej te struktury administracji państwowej i sił zbrojnych, które służyły najpierw zdobyciu, a następnie utrzymaniu i rozwojowi władzy politycznej, ekonomicznej, militarnej rządzącej partii komunistycznej. Odnosi się więc ów termin do dziejów najnowszych zarówno Polski, jak i innych krajów „obozu socjalistycznego”, przede wszystkim ZSRS. Zwykło do nich zaliczać się te struktury, które bezpośrednio zajmowały się inwigilacją obywateli oraz werbowaniem wśród nich swoich konfidentów, a zarazem posiadały formalnie i nieformalne środki oraz uprawnienia aparatu przymusu i administracji... (cały artykuł w formacie pdf)

 

Rozszerzona wersja powyższego tekstu:

• Wojciech Sawicki, Osobowe źródła informacji organów bezpieczeństwa PRL 1944–1990. (artykuł w formacie pdf)
  
• Monika Komaniecka, Osobowe źródła informacji w technice operacyjnej. (artykuł w formacie pdf)