Śledztwo podjęte z zawieszenia w dniu 10 listopada 2000r. w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości stanowiących równocześnie zbrodnie komunistyczne, a polegających na zmuszaniu obywateli polskich z powiatów sanockiego, leskiego i bieszczadzkiego do opuszczenia swoich domostw, bezprawnym pozbawieniu wolności w czasie transportu oraz pobytu na terenie byłego ZSRR w okresie pomiędzy 10 lutym 1940r. a 1946r., zmuszaniu do ciężkiej fizycznej pracy przy głodowych racjach żywnościowych i braku opieki medycznej, stworzeniu warunków życia obliczonych na spowodowanie całkowitego lub częściowego zniszczenia fizycznego tych osób, a w konsekwencji doprowadzeniu do utraty życia bądź zdrowia części z nich dokonanych w wyniku realizacji uchwał podjętych 5 grudnia 1939r. i 2 marca 1940r. w Moskwie przez Radę Komisarzy Ludowych ZSRR z inspiracji członków Biura Politycznego KC WKP (b).
W toku śledztwa ustalono z imienia i nazwiska 312 pokrzywdzonych-deportowanych w głąb ZSRR lub urodzonych w miejscu deportacji.

W wyniku analizy dokumentów opublikowanych w książce zatytułowanej „Deportacje obywateli polskich z Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi w 1940 roku”, wydanej w Warszawie i Moskwie przez Instytut Pamięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji Rzeczypospolitej Polskiej i Federalną Służbę Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej ustalono, że masowych deportacji ludności cywilnej z powiatów sanockiego, leskiego i bieszczadzkiego dokonano na podstawie uchwały Rady Komisarzy Ludowych ZSRR z 5 grudnia 1939r. w sprawie wysiedlenia osadników z zachodnich obwodów Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej oraz uchwały tej Rady z 2 marca 1940r. w sprawie ochrony granicy państwowej w zachodnich obwodach BSRR i USRR.

Treść pisma NKWD ZSRR z 22 marca 1940r. skierowanego przez ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR Ławrentija Berię do Józefa Stalina i Przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych ZSRR Wiaczesława Mołotowa w sprawie działań przygotowawczych do rozmieszczenia wysiedlanych rodzin oficerów WP, policjantów i innych osób represjonowanych oraz usytuowanie partii komunistycznej w ZSRR jako ugrupowania kierującego tym państwem przemawia za uznaniem, że uchwały Rady Komisarzy Ludowych ZSRR dotyczące deportacji cywilnej ludności polskiej były inspirowane przez członków Biura Politycznego KC WKP (b).

W śledztwie ustalono dane personalne osób pełniących w okresie od grudnia 1939r. do marca 1940r. funkcje członków Rady Komisarzy Ludowych.
Ponieważ zarówno te osoby jak i byli członkowie Biura Politycznego KC WKP (b) nie żyją, śledztwo w tej sprawie umorzono postanowieniem z 7 listopada 2006r. wobec śmierci sprawców.