Śledztwo w sprawie zabójstw bliżej nieustalonej liczby obywateli polskich narodowości ukraińskiej, a w tym: Jana K., Kseni K., Jana K., Wasyla M. i jego żony o nieznanych danych personalnych, Michała P., Anny K., Jana K., Anastazji T., Sławomira T. i Eugeniusza T. dokonanych wiosną 1945r. w Piskorowicach woj. podkarpackie, a nadto w sprawie usiłowania zabójstwa wiosną 1945r. w tej miejscowości Anny S.

Śledztwo to wszczęto postanowieniem z 3 listopada 2006r. po uprzednim przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego, które rozpoczęto po uzyskaniu pisemnego zawiadomienia w tej sprawie skierowanego przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie. Do zawiadomienia tego dołączono m.in. kserokopię pisma Szefa PUBP w Jarosławiu z 9 sierpnia 1949r. do szefa PUBP w Łańcucie, w którym stwierdzono, że wiosną 1945r. do Piskorowic przybyła komisja składająca się z 10 oficerów Armii Czerwonej, którzy spisywali ludność narodowości ukraińskiej w celu przesiedlenia tych osób do ZSRR. Z pisma tego wynikało również, że po upływie tygodnia, w trakcie działalności tej komisji do Piskorowic przybyły osoby należące do oddziału partyzanckiego dowodzonego przez Józefa Z., ps. „Wołyniak” działającego w ramach Narodowej Organizacji Wojskowej. Członkowie tego oddziału byli uzbrojeni w broń palną. Otoczyli oni tę miejscowość i legitymowali przebywającą tam ludność cywilną, przy czym osoby narodowości ukraińskiej zabijali przy użyciu broni palnej.

Z pisma tego wynikało również, ze członkowie tego oddziału otoczyli miejscową szkołę, w której przebywała komisja złożona z 10 oficerów Armii Czerwonej oraz około 70 osób narodowości ukraińskiej. Członkowie tej komisji zostali przez osoby należące do tego oddziału rozbrojeni i wywiezieni furmanką do miejscowości Sieniawa. Osoby narodowości ukraińskiej przebywające w szkole zostały natomiast przez napastników rozstrzelane.

Jedna z osób przebywających w szkole została zraniona z broni palnej w okolice lewego barku, przy czym przeżyła, a następnie zamieszkiwała na terenie Ukrainy.
W toku prowadzonego w tej sprawie śledztwa wykonywane są czynności procesowe polegające na przesłuchiwaniu w charakterze świadków mieszkańców Piskorowic  oraz innych osób mieszkających w pobliżu, a także osób pochodzących z tej miejscowości. Czynności te pozwoliły ustalić dane personalne kolejnych osób, które zabito w Piskorowicach oraz w okolicy tej miejscowości. Z zeznań przesłuchanych dotychczas świadków wynika, że oprócz zabójstw dokonanych w szkole w Piskorowicach zabito również osoby przebywające w innych miejscach na terenie tej wsi.

W toku dotychczasowego postępowania nie ustalono ostatecznej liczby zabitych osób wiosną 1945r. w Piskorowicach.
Z Komendy Powiatowej Policji w Leżajsku uzyskano listę obejmującą 178 ofiar. Jeden z przesłuchanych świadków zeznał, iż uzyskał informację, że w szkole w Piskorowicach śmierć poniosło 172 osoby, inny ze świadków stwierdził, że mówiono, że 17 kwietnia 1945r. w szkole tej przebywało około 300 osób. Ponadto świadek ten przedłożył w trakcie przesłuchania listę ofiar w Piskorowicach obejmującą 106 osób.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności w zakresie zaistnienia zbrodni, liczby ofiar oraz ich danych osobowych nie należy traktować jako ostateczne.
Śledztwo w toku.