14 czerwca 2007 r. w stołecznym Pasażu Wiecha otwarto plenerową wystawę „Solidarność Walcząca”. Przygotowana przez Biuro Edukacji Publicznej IPN i Urząd Miejski Wrocławia ekspozycja pokazuje w syntetycznym ujęciu dzieje tej mało znanej, dobrze zakonspirowanej struktury podziemnej z lat 80. W uroczystości wzięli udział Prezes IPN Janusz Kurtyka, legendarny szef SW Kornel Morawiecki oraz Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Kazimierz Michał Ujazdowski. Wystawa spotkała się z dużym zainteresowaniem członków i sympatyków „Solidarności Walczącej”. Otwarcie wystawy było częścią, zorganizowanych w Warszawie i Wrocławiu, obchodów 25-lecia SW.

***

Wystawa została przygotowana z okazji 25. rocznicy powstania Solidarności Walczącej, jednego z najważniejszych ugrupowań antykomunistycznej opozycji lat osiemdziesiątych. Wkrótce po powstaniu w 1982 r. Solidarność Walcząca stała się drugą, po strukturach podległych Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej, siłą polskiego podziemia. Wyróżniał ją radykalny antykomunizm i jednoznaczne dążenie do obalenia systemu totalitarnego. Solidarność Walcząca skupiała setki zaprzysiężonych członków i tysiące sympatyków. Prowadzono szeroko zakrojoną działalność wydawniczą, radiową, organizowano dziesiątki demonstracji i innych akcji protestacyjnych. Jej przywódcą od początku był Kornel Morawiecki.
Charakter i cele organizacji najlepiej oddaje fragment „Zasad ideowych i programu Solidarności Walczącej”: „Nie będzie lekko. Za wierność tym prostym przecież celom, przyjdzie nam płacić walką, więzieniem i krwią. A zwycięstwo, które w końcu nastanie, nie okaże się wcale ostateczne. Prawdy i Sprawiedliwości, Wolności i Solidarności trzeba szukać, trzeba im służyć – mieć je nie sposób. Lecz droga do tych ideałów jest najpewniejszą ze wszystkich dróg. Tylko ona wskazuje kierunek życia. Tylko ona przystoi ludziom i społecznościom. My, SW, tą drogą idziemy. Pójdź z nami”.

Działalność SW opierała się na poświęceniu setek osób, które wytrwale i konsekwentnie działały na rzecz obalenia systemu komunistycznego w Polsce. Ich walka została w dużej mierze zapomniana, a sama organizacja po 1989 r. niejednokrotnie była dyskredytowana.
Zamierzeniem autorów wystawy było przypomnienie historii tej organizacji, na poszczególnych planszach przedstawiono genezę i strukturę SW a także różnorodne formy jej działalności.