Śledztwo w sprawie stosowania wobec osób, osadzonych w okresie od 1945 r. do grudnia 1947 r. w obozie pracy w Łodzi na Sikawie, różnych form znęcania się w postaci bicia
i naruszania nietykalności cielesnej przez funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa powołanych do sprawowania nadzoru nad obozem.

Obóz pracy dla Niemców w Łodzi powołany został na terenie dawnego obozu na Sikawie, utworzonego przez władze nazistowskie w 1943 r. W obozie tym po wojnie osadzani byli przeważnie cywile narodowości niemieckiej z Łodzi i okolic. Podstawą osadzenia poszczególnych osób był art. 1 dekretu z dnia 4 listopada 1944 r. o środkach zabezpieczających w stosunku do zdrajców Narodu (Dz. U. Nr 11 poz. 54) lub art. 1 dekretu z dnia 28.06.1946 r. o odpowiedzialności karnej za odstępstwo od narodowości w czasie wojny 1939-1945 (Dz. U. nr 11 poz. 237). Z ustaleń śledztwa wynika, że w obozie panowały trudne warunki bytowe i sanitarne. Wiele osób osadzonych zmarło z powodu najprawdopodobniej głodu i chorób. W relacjach świadków, których zeznania zainicjowały śledztwo w tej sprawie, pojawiały się informacje o stosowaniu wobec osadzonych różnych form przemocy, zwłaszcza bicia i naruszania nietykalności cielesnej. W toku prowadzonego postępowania przesłuchano szereg osób osadzonych w przeszłości w obozie na Sikawie. Przesłuchani świadkowie potwierdzili fakt bezprawnych zachowań niektórych ze strażników i funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa sprawujących nadzór nad obozem wobec nich, bądź innych więźniów osadzonych w obozie. Zachowania te polegały bądź na fizycznym znęcaniu się nad osobami umieszczonymi w obozie, bądź na ich pobiciu, naruszaniu nietykalności cielesnej, czy też kilkakrotnych gwałtów, dokonanych na jednej z osadzonych tam kobiet. Fakt, że tego rodzaju przestępne zachowania osób dozorujących obóz zostały opisane jedynie przez niektórych z przesłuchanych osób świadczy o tym, że taki sposób traktowania więźniów nie był zjawiskiem powszechnym. Nie były to również jednak odosobnione przypadki łamania przepisów przez obsługę obozu.

Śledztwo prowadzone w niniejszej sprawie zostało umorzone prawomocnym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2006 r. – wobec niewykrycia sprawców bezprawnych zachowań strażników wobec osób umieszczonych w obozie, które to czyny zakwalifikowano z różnych przepisów kodeksu karnego. Wobec niestwierdzenia przestępstwa umorzono natomiast wątek śledztwa dotyczący masowych zabójstw osób osadzonych w obozie pracy na Sikawie, gdyż zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził faktu zaistnienia takich zbrodni, popełnionych przez administrację obozu.