Postępowanie w tej sprawie wszczęto w dniu 09 maja 2005 r.Zawiadomienia w tej sprawie złożone zostały przez: Zarząd Główny SDP oraz zwolnionych w okresie stanu wojennego z pracy, dziennikarzy z Łodzi, Warszawy i Gdańska. Przeprowadzono w tej sprawie wszechstronne czynności sprawdzające mające na celu ustalenie, czy i jakiego przestępstwa dopuścili się zarówno członkowie komisji weryfikacyjnych, jak i ówcześni pracodawcy. W efekcie przeprowadzonych czynności wszczęto śledztwo dot. weryfikacji dziennikarzy w regionie łódzkim. Pozostały zgromadzony materiał dowodowy przekazano wg właściwości innym Oddziałowym Komisjom.
Jak ustalono od dnia 13.12.1981 r. działalność Wydziału Prasy, Radia i Telewizji KC PZPR została podporządkowana Centralnemu Sztabowi Propagandy i Informacji KC PZPR. Podjął on decyzję o weryfikacji dziennikarzy prasy, radia i telewizji. Jako cel weryfikacji określono: „dokonanie oceny linii redakcyjnej poszczególnych zespołów, a także twórczości dziennikarskiej, aktywności i postawy poszczególnych dziennikarzy w okresie od sierpnia 1980 r. oraz określenie stosunku do decyzji z 13.12.1981 r.”. Weryfikację przeprowadzać miały w Warszawie zespoły powołane przez Centralny Sztab Propagandy i Informacji KC PZPR, a w terenie, przez Wojewódzkie Sztaby Propagandy i Informacji KW PZPR.
W styczniu i lutym 1982 r. odbyły się posiedzenia wojewódzkich komisji weryfikacyjnych, działających przy Komitetach: Łódzkim, Piotrkowskim i Skierniewickim PZPR. Obradami komisji kierował pełnomocnik KC PZPR Do Spraw Propagandy i Informacji, a w jej składach byli m.in. przedstawiciele KW PZPR, SB, WP, MO. Komisje wydały, z przyczyn politycznych, negatywne opinie co do możliwości dalszej pracy w miejscu dotychczasowego zatrudnienia wobec co najmniej 35 osób. Orzeczenia komisji w stosunku do konkretnych dziennikarzy, były w różny sposób opisane, np.: „wydalić z szeregów PZPR, uniemożliwić pracę w instytucjach frontu ideologicznego i propagandowego kierowanych przez PZPR i państwo”, „nie zatrudniać w zawodzie dziennikarskim”, „nie zatrudniać w prasie RSW, PR i TV”. Konsekwencją negatywnych opinii wydanych przez wojewódzkie komisje weryfikacyjne w Łodzi, Piotrkowie Tryb. i Skierniewicach, było rozwiązanie w lutym i marcu 1982 r. stosunku pracy z co najmniej 35 dziennikarzami. Wobec niejednoznacznych werdyktów komisji dot. zwalnianych dziennikarzy, jak też wobec różnych oficjalnych powodów rozwiązywania stosunków pracy, każdy przypadek podlega szczegółowym wyjaśnieniom w trakcie śledztwa.
W toku śledztwa uzyskano kilkaset protokołów obrad Prezydium Komitetu ds. Radia i Telewizji oraz innych dokumentów tego organu sporządzonych w okresie stanu wojennego i dotyczących weryfikacji dziennikarzy. Przesłuchano w charakterze świadków kilkadziesiąt osób, w większości pokrzywdzonych. Odnaleziono i poddano oględzinom akta personalne wszystkich 18 pracowników Oddziału Telewizji Polskiej w Łodzi zwolnionych z przyczyn politycznych w marcu 1982 r. W dniu 25 kwietnia 2006 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi przedstawił Michałowi W., byłemu Kierownikowi Jednostki Budżetowej Rozgłośni Polskiego Radia i Ośrodka Telewizyjnego, Redaktorowi Naczelnemu OTVP w Łodzi, zarzut popełnienia zbrodni komunistycznej polegającej na tym, że podejrzany będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, przekroczył swoje uprawnienia działając na szkodę interesu prywatnego w ten sposób, że podjął w okresie stanu wojennego, w dniach od 13 do 29 marca 1982 roku, z przyczyn politycznych, bez zgody organu nadrzędnego, decyzje o zwolnieniu ze służby w jednostce zmilitaryzowanej, równoznaczne z rozwiązaniem umowy o pracę, wobec 25 pracowników Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi i Łódzkiego Ośrodka Telewizji Polskiej.