Obóz pracy dla Niemców w Łodzi powołany został na terenie dawnego obozu na Sikawie utworzonego przez władze nazistowskie w 1943 r.
W obozie tym po wojnie osadzani byli przeważnie cywile narodowości niemieckiej z Łodzi i okolic. Podstawą osadzania poszczególnych osób był art. 1 dekretu z dn. 4 listopada 1944 r. o środkach zabezpieczających w stosunku do zdrajców Narodu (Dz. U. Nr 11 poz. 54) lub art. 1 dekretu z dn. 28.06.1946 r. o odpowiedzialności karnej za odstępstwo od narodowości w czasie wojny 1939-1945 (Dz. U. nr 11 poz. 237). W obozie panowały trudne warunki sanitarne. Wiele osób osadzonych zmarło z powodu najprawdopodobniej głodu i chorób. W relacji przesłuchanych świadków, których zeznania zainicjowały śledztwo w tej sprawie pojawiły się informacje o stosowaniu wobec osadzonych różnych form przemocy zwłaszcza bicia i naruszania nietykalności cielesnej. Celem śledztwa jest ustalenie na podstawie zeznań osób osadzonych w przeszłości w obozie na Sikawie rzeczywistego sposobu traktowania więzionych przez strażników i funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa sprawujących nadzór nad obozem, a także w przypadku potwierdzenia, w sposób nie budzący wątpliwości faktów bezprawnych działań wobec osób osadzonych w obozie - ustalenie i ukaranie sprawców tych czynów.