W październiku 1939 roku we Włocławku niemieckie władze okupacyjne wywiozły polskich nauczycieli i duchownych do obozu Rudau II Reichsautobahnlager, znajdującego się w miejscowości Mielnikowo, w pobliżu Kaliningradu. Pokrzywdzonych zatrudniono do przymusowej pracy przy budowie autostrady. Ostatnie wiadomości od uwięzionych rodziny otrzymały w grudniu 1939 roku. Informacje uzyskane w trakcie sledztwa wskazują, iż inspektor policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa w Królewcu - Otto Rasch - zdecydował o podziale więźniów z obozów położonych w pobliżu Królewca na trzy grupy. Pierwsza przeznaczona została do zwolnienia, druga do umieszczenia w obozie koncentracyjnym, trzecia zaś do fizycznej likwidacji. Cześć więźniów z obozów w rejonie Królewca była przetransportowana do obozu przejściowego w Działdowie. Z obozu w Działdowie byli wywożeni samochodami ciężarowymi do lasu w pobliżu wsi Komorniki, gdzie ich rozstrzeliwano, a ciała powrzucano do wcześniej przygotowanych rowów. Prawie wszyscy nauczyciele i księża zostali pozbawieni życia. Liczbę ofiar szacuje się na około 170 osób.