W dniu 25 marca 2010 r. prokurator Oddziałowej Komisji w Warszawie skierował do sądu akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi Ż., zarzucając mu, iż będąc oficerem śledczym Wydziału Śledztw Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego m. st. Warszawy, w czasie śledztwa prowadzonego w okresie 7.02.1952 – 29.11.1952 r., przeciwko Januszowi K. podczas wielokrotnych i wielogodzinnych przesłuchań znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie. Tadeusz Ż. bił pokrzywdzonego uderzając otwartą ręką w ucho, zamykał go w karcerze oraz groził przy użyciu pistoletu.
Prokurator oskarżył ponadto Tadeusza Ż., iż także w trakcie śledztwa trwającego w okresie od dnia 4.11.1951 r. do dnia 28.11.1952 r. przeciwko Kazimierzowi G. stosował niedozwolone metody śledcze, bijąc pokrzywdzonego po twarzy, kopiąc go po całym ciele, strasząc go, grożąc mu przy użyciu pistoletu oraz obrażając wulgarnymi słowami.
Tadeuszowi Ż. zarzucono popełnienie czynów opisanych w art. 246 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r Kodeks Karny w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 Ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. nr 155 z 1998 r., poz. 1016 z późn. zm.)